Stranded in Canton (2014)

De mix van Claire Denis en Jia Zhang ke (synopsis Rotterdam krantje) werkt dus toch Querelle?

Leek me een verkoop truc...

Ik had ergens gelezen dat deze film vergeleken kon worden met Zhangke Jia en Claire Denis. Vergeet Jia, we zijn hier op Denis terrein, zowel qua verhaal als stijl. Vergeet ook de goede droogkomische eerste film van Hongqi Li, Winter Vacation. Het genre etiket komedie zou ik hier weghalen.

Eerlijk en simpel verteld verhaal met een domme, maar sympathieke hoofdpersoon, vergezeld van een zeer slimme vrouw van onduidelijke komaf, een vage onpeilbare Chinees en een driftige dikke Libanees. Bij Claire Denis heb je soms het gevoel samen met de film in een glazen stolp te zitten. Zo dwingend is de vorm hier niet, maar het komt dicht in de buurt.

Indringende close ups op onverwachte momenten, prachtig geluid en fijne muziek, en de acteurs zijn fantastisch.

Misschien is m'n kennis van Jia niet voldoende, maar ik zag het er niet zo in, behalve dat het in China speelde

Ik geloof dat wij een andere film gezien hebben. De (gortdroge) humor is toch rijkelijk aanwezig? Ik was deze keer gelukkig niet de enige (zoals bij de vorige Måns Månsson film) die er lustig op los schaterde. Winter Vacation op de check list.

De film werkt dus beter als je geen gevoel voor droge humor hebt.

Hahaha, en ik wist niet je hield van Lionel Richie...

Vergeet Denis en Zhangke want die vergelijkingen slaan op niets. Dit was hilarisch. Huilen van het lachen.

Is het debuut van de Zweed ondertussen op DVD te verkrijgen, Mug?

Ja hoor, zelfs met Engelse ondertiteling blijkbaar: Hassel - Privatspanarna - DVD - Discshop.se

Het is overigens niet zijn debuut. Van huis uit is hij documentairemaker. En - geloof het of niet - ook Stranded in Canton is een experimentele documentaire. Het verhaal van de t-shirts is verzonnen, maar de non-acteurs zijn allemaal zichzelf in het wereldje waar ze normaliter opereren. Een extra bizarre dimentie.

Ook ik vond het wel degelijk een komedie, bij vlagen zelfs een hilarische. Jia Zhang Ke zag ik er niet echt in (alhoewel: misschien een beetje Unknown Pleasures met goede wil), Claire Denis wel een beetje soms.

Het is wel anders dan de eerste film van Hongqi Li die van de echte wereld iets kunstmatigs maakt. Die Manson kende ik niet, maar de ontmoeting tussen de twee levert in elk geval een fraaie film op. Namen om in de gaten te blijven houden.

Deze film is een tragikomisch verhaal van een man die verdwaald is in zijn eigen ambities ergens ver van zijn eigen land. Een web waar hij niet meer uitkomt. In een omgeving waar iedereen gehaaider lijkt dan hij. Eenvoudig, vol sfeer en met wereldjes in een grote wereld. Zoals een plek waar de Afrikanen in China bijeen komen.

Ik zag overigens de laatste IFFR-dag gewoon twee films met een Lionel Richie-referentie. Deze en A Girl Walks Home Alone at Night (2014) . De revival is aanstaande.

4.0*