Rendez-vous (2015)

Uitstekend drama welke niet zozeer een grensverleggend scenario bezit maar op z'n minst wel op een doeltreffende wijze is uitgewerkt. Ik heb me dit keer ook niet zoveel hoeven te storen aan de aanwezige kinderen in het spel en dat is fijn; je ziet ze er vooral bij hangen of op de achtergrond hun ding doen zonder teveel aandacht op te eisen. Ik kan me nog wel eens irriteren aan kinderen die in principe enkel als bijrol fungeren maar toch steeds te lopen bléren of dikwijls naar voren worden gebracht met close-ups. De opnames zijn mooi vastgelegd en er is goed nagedacht over het type shot voor een bepaald moment. Ik vind Mark van Eeuwen niet zo heel erg overtuigend in zijn optreden maar Loes Haverkort speelde uitstekend (ze had zelfs iets weg van Naomi Watts vond ik) en de Franse acteurs zoals die bouwvakkers zijn perfect gecast (zitten bijvoorbeeld gewoon rustig aan tafel te eten zonder overdreven gedoe). Verder ook wel mooi gedaan hoe ze twee keer een 'lotgenoot' tegenkomt op straat bij die school van haar kinderen. Wel had er misschien iets anders afgerond kunnen worden in plaats van die hakbijl en de twijfelachtige rechtszaak; ik vond het ietwat vaag hoe het nu precies zat met die bedriegende aannemer. Al bij al een positieve verassing van Nederlandse bodem en applaus voor Antoinette Beumer.

Redelijke thriller van eigen bodem. De opbouw is goed en het verhaal wordt vakkundig uitgewerkt. Echt op het puntje van je stoel kom je niet, maar de film blijft wel tot het eind boeien. Het einde is echter wat makkelijk en erg onrealistisch en vormt een groot minpunt van de film. De acteurs doen het best aardig. Boulanger valt wat tegen. Visueel ziet de film er fraai uit. 3.0

Een huis-, tuin- en keukenfilm met wat romantiek en een mislukte poging tot spanningsopbouw. De genreaanduiding "thriller" is schromelijk overdreven. De film siddert nergens.

De film begint als een aflevering van de tv-serie "ik vertrek" en laat dat imago in het verloop van de film niet meer los. Best leuk voor even, maar na verloop van tijd niet meer. De vergelijking met de tv-serie bleef (in m'n hoofd) maar terugkomen.

De personages zijn niet interessant en doen voorspelbare en stompzinnige dingen. Van karakteropbouw of enige motivering van daden is amper sprake. Het acteerwerk is desondanks nog redelijk te noemen.

Het einde van de film komt uit de lucht vallen, wordt nauwelijks uitgediept en is daarom onbegrijpelijk en belachelijk.

Het boek is beter en kent meer duiding en diepte in het plot. Deze filmversie is daar zeker geen succesvolle afspiegeling van. De film heeft simpelweg geen gelaagdheid en lijkt derhalve meer op de filmadaptie van een triviaal doktersromannetje.

Nee, de film greep me niet.

Hallo treurig acteerwerk waar een aflevering GTST heel prima bij afsteekt. Ik ga even heel veel goede films kijken om dit ver achter me te laten.

Vond hem eigenlijk stiekem best goed en vooral onderhoudend. Verhaal is eigenlijk heel simpel, maar vooral omdat Haverkort haar slachtofferrol adequaat invult en het lekker lang verborgen blijft waar het verhaal precies naar toegaat, blijf je toch met genoegen kijken. Zelfs Muller, in een cruciale bijrol, was goed te pruimen ( je zou hem zelfs zijn irritante overachting bij de gooische vrouwtjes vergeven).

En het boek niet gelezen, dus hoef ik geen teleurgestelde vergelijking te maken.

Deze dertien in een dozijn Nederlandse Thriller / Romantiek film welke zich volledig afspeelt in Frankrijk, heb ik toevallig gezien op de televisiezender Film 1 en eerlijk gezegd vond ik het maar een saaie (zeker wat betreft het eerste uur) en flauwe bedoeling.

Het verhaal (draait min of meer om een Nederlandse vrouw die ook wel eens een jong Frans stokbrood in haar wilt voelen i.p.v. alleen maar een Nederlandse frikandel) wist me nauwelijks te boeien, laat staan dat het ergens spannend wordt. Pas het laatste gedeelte van het verhaal is nog een beetje interessant qua wending en ontknoping, maar eerlijk gezegd was dat ook wel clichématig en misschien ook wel voorspelbaar en het einde is gewoon slecht en belachelijk. Het enige wat me nog een beetje kon bekoren in deze film waren de sfeervolle beelden van de Franse omgeving en de mooie Loes Haverkort, die ook soms bloot is te bewonderen (o.a. tijdens de douche scene). De gehele cast speelt slecht en weet ook nergens te overtuigen en ze zijn inderdaad niet interessant.

Al met al wederom een zeer matige Nederlandse productie, waarmee ik me nauwelijks vermaakt heb en gezien de regisseuse, te weten Antoinette Beumer, van deze film, verbaasd me dat eigenlijk ook niet (geen enkele film die ik van haar gezien heb, heeft een voldoende van mij gekregen).

Ik vond Loes Haverkort echt afbreuk doen aan de film, maar wij hebben blijkbaar bijna alleen maar hele slechte actrices. Veel gepikt uit de film unfaithfull wat jammer is, alhoewel Pierre Boulanger als de Olivier Martinez van deze film erg aangenaam was om naar te kijken.

Meeste gedeeltes zijn saai en zoeken naar spanning.

Ik heb het wel afgekeken vanwege de vraag wat de aannemer van plan was. Maar vaag wist je dat het geen goede kerel was, maar dat wist je al langer. Niet een spectaculair einde of scenes.

Ik vond het eind echt heel slecht. Ik bedoel ze gaf hem een duw en hij viel dood neer. Was gewoon een ongeluk. Ze hadden het er makkelijk op kunnen gooien dat het per ongeluk was of desnoods uit zelfverdediging, je hebt tenslotte 2 man die het bevestigen ( ze waren zelfs ooggetuigen). Als je er dan al voor kiest om niet naar de politie te stappen en uit te leggen dat het een ongeluk was, probeer je dan op z'n minst tijdens het verhoor er onderuit te lullen. "Ja hij had foto's van mij op z'n telefoon, want ik draag zijn kleinkind. Ja ik was bij zijn huis omdat hij onze aannemer is. Weet ik veel, verzin iets. Maar super vaag dat zichzelf op het laatst aangeeft. Ja ik vond het een prima film op het eind na dus.

Matig drama over een buitenechtelijke affaire, uitmondend in chantage met noodlottige gevolgen. Afgezien van de mooie beelden van de fraaie omgeving en een handvol sensuele momenten een traag voortkruipende film met een weinig geloofwaardige twist op het einde.
Regisseur Antoinette Beumer heeft aanzienlijk betere films op haar conto staan.

Simone [Loes Haverkort] en Eric [Mark van Eeuwen] verhuizen met hun twee jonge dochters naar Frankrijk om een bouwvallig huis in een landelijke omgeving om te bouwen tot een pension. Terwijl Simone probeert haar weg te vinden in de plaatselijke gemeenschap, gaat Eric volledig op in verbouwing waarbij hij hulp krijgt van de Nederlandse aannemer Peter [Peter Paul Muller]. Wanneer die charmante, knappe man die haar hielp in de supermarkt blijkt mee te helpen bij de verbouwing, kan Simone de verleiding niet weerstaan. Wie ooit GTST, ATWT of TB&TB heeft gevolgd kent de formule en scenaristen Marjolein Beumer en Dorien Goertzen volgen slaafs die geijkte formule. Antoinette Beumer weet desondanks toch enige spanning op te wekken, maar zonder verrassende plottwist heeft dat weinig zin.

Af en toe gooi ik er eens een Nederlandse film doorheen om toch een beetje te kijken hoe het tegenwoordig gaat in de Nederlandse filmwereld. Toen ik de film opzette deed ik dat in eerste instantie zonder ondertiteling – het is immers een Nederlandse film. Maar geloof me, als je geen Frans kunt (goed Frans, niet basis) dan snap je er niks van en mis je belangrijke dingen. De film is uiteindelijk helemaal niet slecht, en stiekem heb ik een zwak gekregen voor de Fransman die je echt van de voeten weet te zwepen. Het einde is nog over te discussiëren. Aan de ene kant is het wel een soort van gesloten, maar aan de andere kant had ik nog graag meer gezien over hoe het verder zou gaan. Waar het verder een romantische film lijkt over een affaire, komt aan het einde plotseling toch nog het thriller genre om de hoek kijken. Al met al een prima film, zeker voor Nederlandse bodem.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Wat een dramatisch slechte film is dit.

Om even te beginnen - het hele idee is in de basis op zich nog niet zo slecht, maar dan. Serieus, ga je emigreren met je kinderen terwijl je relatie feitelijk al voorbij is. Sorry hoor, maar wie doet dat.

Dan het hele gebeuren sur place. Wat doe je in Frankrijk als je nog niet eens in het Frans kan uitleggen hoe laat het is of waar je van klaarkomt - maar erger nog, er wordt van ons verwacht te geloven dat een Franse dokter een vrouw met een onbedoelde zwangerschap vertelt dat dat een cadeautje van God is. Kennelijk is ergens niet goed doorgedrongen dat de scheiding tussen kerk en staat in Frankrijk heilig is.

En dan het begin van de ontknoping, de dramatische scene met de bijl. Het is volgens mij vrij duidelijk fysiek onmogelijk wat daarbij gesuggereerd wordt - de steel zit gewoon in de weg. En daar volgt dan een absurde anticlimax die helemaal al nergens meer over gaat - maar dan ook echt van geen kanten. Het gedrag van de Franse politiemensen klopt niet, de gang van zaken klopt niet, niks. En waarom? Het komt op me over alsof de beelden voor het bedoelde verhaal ontbraken, en er maar iets van gemaakt is met wat er voor handen was.

Zelden zo'n slechte film gezien. Het budget zal wel volledig opgemaakt zijn aan de blauwe verf op die bouwval, en dat is dan ook het enige nut van deze film.