Who the Fuck Is Jett Rebel (2014)

Dat Jelte Tuinstra uitermate getalenteerd is, dat weten we nu allemaal wel. Dit portret gaat nog een stapje verder in de zelfbevlekking door een getormenteerde rock'n'roll ziel te tonen die al blowend (ongetwijfeld op doktersrecept, want de adhd spat van het scherm) een album in elkaar probeert te knutselen, in een identiteitscrisis terecht komt, en wiens zelfbeeld verre van rooskleurig is.

Geen woord over de Spiderman-soundtrack (wel/geen doorbraak in het buitenland?), geen psychologische hulp wordt geboden door Sony Records, wel een persoonlijke brand manager die al snel een groter kantoortje krijgt en een manager (vaderfiguur?) die hem letterlijk uit de kleedkamer trapt na de zoveelste huilbui. Het zegt genoeg. Wie o wie helpt Jelte? Dit zag er echt niet uit als een toneelstukje.

Matige documentaire over het prille begin van de carrière van Jelte Tuinstra aka Jett Rebel. Het personage, of alter ego, Jett Rebel komt me iets te gemaakt over en is meer een marketingtruc (en deze documentaire werkt hier dan ook aan mee). Op zich verder wel een leuk kijkje in het leven van een jonge muzikant. Net geen 3.0 sterren.

Het liefs vermijd ik alles wat popie jopie radio terroristen als Giel Beelen aanprijzen als de pest maar als je graag festivals afloopt in de zomer was het vooral het afgelopen jaar bijna onmogelijk om deze springerige quasi -Brian Molko called, i want my act back- hipster androgyn niet minstens één keer tegen het lijf te lopen, en al vind ik het op plaat wat gladjes moet ik toch bekennen dat het live lekker chaotisch is en hij je gaandeweg wel mee weet te trekken in zijn adhd showtje. Maar is het nu een act of...?

Ik had hem al een aantal keer (in mijn ogen knetterstoned, pirouetjes op zijn stoel draaiend, toen nog niet wetende dat hij blijkbaar echt zo is) bij DWDD zien zitten, waaronder eens om deze docu te promoten, waar het me maar een smerige marketingtruc leek (iedereen weet inmiddels dat je anno 2015 sneller succes hebt als je je een beetje anders profileert dan wanneer je gewoon goed kan zingen, kijk maar naar de verheerlijking van LadyGaga en consorten) dus wat beter als een zelfde soort mysterie in het leven te roepen. Maar nadien acht ik dit, in elk geval van zijn kant, toch aardig onwaarschijnlijk. Of het moet wel een hele goede acteur zijn, in dat geval kan hij, mocht 'ie zijn muzikale ambities ooit aan de wilg willen hangen, serieus solliciteren voor een bijrol in een remake van Gummo ofzo. Niet te filmen wat een manische neuroot. Hoewel het eigenlijk gewoon ronduit zielig is hoe ze deze hooggevoelige autistische tijdbom ordinair verkopen als product terwijl hij eigenlijk voortdurend schreeuwt om een enkeltje psychiater.

Ik werd er in elk geval heel moe van maar het geeft wel een mooi beeld van hoe groot de barrière tussen buitenkant en innerlijk kan zijn en hoe fans door het aanmoedigen van degelijke exentriciteiten willens en wetens meewerken aan het kapot maken van hun eigen idool. Vooral die scene in de kleedkamer, waar ze hem na een spetterend optreden allemaal om de hals vliegen en van hem houden terwijl er niemand te bekennen was toen hij voor de hand bijna zat te huilen van de zenuwen, was schrijnend. Nee, ik hoop oprecht dat we over een paar jaar deze jongen niet bij de club van 27 mogen voegen.

Ik kreeg een paar jaar geleden kaartjes voor een optreden van Jett Rebel in Eindhoven en mijn indruk was dat we te maken hebben met een begaafde muzikant die een rockster probeert te spelen. Deze openhartige documentaire bevestigt dat beeld, maar maakt ook duidelijk dat die act voortkomt uit een diepgewortelde onzekerheid. Jelte Tuinstra voelt zich namelijk alleen lekker als hij Jett Rebel kan zijn en dat kan hij alleen als hij muziek maakt in de studio of op het podium. We zien Jelte vlak voor en na optredens worstelen met zichzelf en woedend worden omdat hij niet begrijpt waarom hij dat positieve gevoel als Jett Rebel niet langer kan vasthouden. Zelden is de voor vele sterren herkenbare worsteling tussen hun ware persoon en hun publieke imago zo treffend weergegeven, maar het gebrek aan persoonlijke ontwikkeling op dat punt doet je verlangen naar meer aandacht voor andere aspecten van Jeltes leven en carrière.