Vleesverlangen (2015)

Eerste bioscoopdocumentaire van Marijn Frank.

In het voorjaar van 2015 wordt Vleesverlangen door Herrie Film & TV uitgebracht.

Facebook: 'Vleesverlangen' "Hard aan het werk in de edit-room, want vanaf 7 mei is Vleesverlangen (de eerste bioscoopdocumentaire van Marijn Frank) in de filmtheaters te zien."

Vanaf 14 mei in de bioscoop (Herrie Film & TV)

Mijn vega-hart slaat een slag over

Release is uitgesteld tot na de zomer (t.b.a.).

Trailer

Trailer sinds deze week beschikbaar. Lijkt een zware docu te worden, maar wel interessant! Als het minstens zo goed wordt als de gemiddelde aflevering van de Keuringsdienst van Waarde, dan ben ik zeer benieuwd!

Vanaf 3 dec. in bioscopen

Nergens te zien, naast hier en daar een pop-up vertoning..

Wordt later dit jaar vast wel door de publieke omroep uitgezonden (NTR)

de mens is een carnivoor, een vleeseter dus.Het zit ingebakken in ons DNA dus kan je dan uberhaupt spreken over een verslaving ? Onzinnig topic om een film over te maken dus ik ga hem lekker overslaan, ik ga in plaats daarvan naar de dierentuin om de leeuwen te vertellen dat ze ook verslaafd zijn denk ik

Wat een onzin. Als mens kun je tegenwoordig heel afgewogen keuzes maken. De eerste leeuw met een pros/cons-lijstje in de klauwen moet ik nog tegenkomen.

Dit is echt het stomste argument dat ik de afgelopen jaren vaker heb gehoord van mensen die vleeseters. Ik heb als vegetariër helemaal niets tegen mensen die vlees eten - ik ben zelf pas 6 jaar vegetariër - maar wees dan eerlijk en zeg dan gewoon dat je niet zonder je dagelijkse stukje vlees kan omdat je de smaak zo lekker vindt. Niets mis mee, maar een eerlijker argument dan 'het zit ingebakken in ons DNA'-bullshit.

En waarom is dat bullshit? Net als sex zit het ingebakken in de natuur van de mens. Ook maar met sex stoppen, want we kunnen ook wel zonder dat dagelijks stukje vlees? Over onzin gesproken.

Het zit ingebakken, ja, dus? Bak het eruit.

Vegetarian: An old indian word for bad hunter.

Voor de rest vind ik dit wel een mooi commentaar tegen de toon die dit soort documentaire waarschijnlijk aan gaat slaan:

If Meat Eaters Acted Like Vegans - Ultra Spiritual Life episode 35 - YouTube

Seksverslaving is dan ook een zeer uitgebreid behandeld thema, ook in de docu-wereld.

misterfool Was die YouTube-aflevering niet juist een soort omgekeerde parodie op vleeseters?

Als dat het geval is, dan blijkt dat in ieder geval niet duidelijk uit de video en als ik kijk naar de videoserie , parodieert hij van alles en nog wat. Lijkt me van niet dus. Mijn punt was ook meer dat documentaire's als deze, en daarmee ook sommige vegetariërs, nog wel eens een arrogante, holier than thou, toon aanslaan.

Die holier than thou-toon hoor ik ook van de vlees-eters. Enfin, terug on-topic naar de film denk ik.

Vlees eten heeft niets met verslaving te maken. Sex ook niet. Zijn natuurlijke dingen.

Aan alles kun je wel verslaafd worden. Zoals roken. En roken zit zeker niet in ons dna ingebakken.

Vlees eten en seks hebben niks met verslaving te maken, maar je kunt wél aan alles verslaafd raken? En wat heeft het met ons dna te maken? Of als je op oerdriften doelt: er zit nogal een verschil tussen een dier dat instinctief zijn prooi verschalkt en het kopen van een kipknots bij de cafetaria.

Bovendien, als je liever geen vlees zou willen eten maar het niet kunt laten, is het een verslaving, want je hebt het dan niet zelf in de hand. Of als je er ongezond veel van eet. Of met seks: als je hele leven er in negatieve zin door wordt beïnvloed. Om maar wat voorbeelden te noemen.

Je ziet toch het verschil of niet? Sex en vlees eten (eten of gegeten worden) is door de natuur ingegeven. Roken is dat niet. Of heb je apen of leeuwen wel eens een peukie zien opsteken?

En DAT, die natuur, heeft niets met verslaving te maken.

Heb de docu niet gezien, maar vind wel dat we 'goed' vlees moeten eten. Dieren moeten een waardig leven leiden en niet doorgefokt, op elkaar in donkere hokken zitten.

Echt compleet niet mijn punt. Maar ik begrijp nu wat je in je eerdere post bedoelde.

Maar waarom dan niet? Waarom moet iets onnatuurlijk zijn om er verslaafd aan te kunnen raken? Zoals ik tussen de regels door al zei is dat "eten of gegeten worden" in deze tijd en setting niet aan de orde; vlees is tegenwoordig een eenzijdig luxegoed waar je prima mee zonder kunt. Als je niet zonder wílt en je consumeert het met mate, dan val je buiten de doelgroep van dit onderwerp. Wil je echter wél zonder maar 'kun' je het niet? Dan ben je verslaafd. Of het nu 'natuurlijk' is of niet; de keuzemogelijkheid maakt in dezen het verschil.

Dat zeg ik helemaal niet. Kan leven zonder vlees en sex. En dan?

Nee, maar daarom zit het ook in ons dna. We hoeven bijv. ook niet naar spannende films te kijken of te jagen, maar waarom zouden velen dit nog doen?

Intrigerend uitgangspunt: als wij allemaal weten wat de prijs is van onze vleesconsumptie (dierenleed, milieu), waarom is het dan toch zo moeilijk om te minderen, of zelfs te stoppen met vlees eten!? Herkenbaar dilemma voor elke flexitariër die wel eens overwogen heeft om op een vegetarisch dieet over te stappen. Marijn Frank gebruikt een soortgelijke stijl als 'Keuringsdienst van Waarde': serieuze fact checkende journalistiek, met een ironische knipoog. Filmisch in beeld gebracht door sfeervolle tussenstukjes waarin de appetijtelijke dame haar haast erotische band met vlees uitbeeldt. Echt een toegevoegde waarde heeft het niet, maar het ziet er leuk uit.

Een nadeel van de door en door geconstrueerde intermezzo's, is dat de documentaire in zijn geheel wat bedacht en artificieel voelt. Tegelijkertijd probeert het namelijk een dramatisch egodocument te zijn van een vrouw die haar eigen vleesconsumptie wil minderen om haar kind vegetarisch op te voeden. Zij gaat zelfs zo ver om in een slachterij te gaan werken om de confrontatie met het doden van dieren voor eens en voor altijd aan te gaan. Zou Marijn hier echt mee geworsteld hebben? Is het een bedachte zijlijn voor de dramatische ontwikkeling in haar documentaire? Mijn innerlijke cynicus ziet vooral een zorgvuldig geconstrueerd werk dat een persoonlijke ontwikkeling suggereert.

Je hebt duidelijk de documentaire niet gezien. Marijn Frank houdt meer van vlees dan van seks, dat zul je zien óók.

Best een redelijke docu, zeker gezien het aantal documentaires dat er (internationaal) al bestaat over dit onderwerp. Vond het zelf slachten en haar stage in de slagerij best wel een leuke en interessante toevoeging en iets dat we nog niet zo heel vaak op beeld hebben gezien. Zelf weet ik niet of zoiets afschrikwekkend werkt. Een geslacht dier staat zo ver af van de producten in de supermarkt, een Big Mac bij de MacDonalds of de salami op je pizza, dat je het mensen niet echt kwalijk kan nemen dat ze nog steeds vrij gedachteloos vlees consumeren. Maar als bewustwording en 'respect' voor het vlees, zoals ze op het laatst zelf ook zegt, werkt het denk ik wel. Zelf moet ik ook eens in de zoveel tijd dit soort materie lezen of zien om weer gemotiveerd te worden tot het kopen van biologisch vlees, of het eten van (nog) minder vlees.

Die semi-artistieke invalshoek soms vond ik redelijk onnodig en irritant, net zoals haar voice over, en dat met haar dochtertje vond ik eerst wat klef, maar is er uiteindelijk best leuk in verwerkt.

Weet toch wel heel de speelduur interessant te blijven.

kleine 3,5*

Toch een beetje teleurgesteld over Vleesverlangen.
Het onderwerp is er een waar ik zelf erg mee bezig ben en de trailer liet zien dat de documentaire een goede insteek had.

Uiteindelijk duikt de documentaire, of eigenlijk Marijn Frank, niet echt diep in het vegetarisme.
Aandacht voor veganisme is er al helemaal niet.
Hoe slecht vlees is, voor je eigen gezondheid, het klimaat en dieren, komt niet helemaal goed naar voren.
Neem bijvoorbeeld de slager. Bij zijn introductie verteld hij gelijk dat hij last heeft van zijn cholesterol, suikerziekte heeft én probeert af te vallen (want obesitas). Drie typerende bijkomstigheden van overmatige vleesconsumptie. Hier word vervolgens niets mee gedaan.
Geen kritische vragen worden er gesteld, of überhaupt ook maar een link gelegd met zijn eetgewoontes.

Vervolgens is Marijn bijna de enige die haarzelf confronteerd, het is niet alsof ze bij een veganisten bijeenkomst langs gaat en daar in gesprek gaat met diverse mensen. Slechts drie oudere vegetariers spreekt ze. Die overigens heel schappelijk zijn, maar ook heel hippie-ig.
Wat een eenzijdig beeld geeft van die wereld, in tegenstelling tot de vleesconsumerende wereld.

Een van de grootste motivaties voor het maken van de documentaire is haar dochter. Wil zij haar dochter wel vlees laten consumeren?
Marijn is zelf door haar ouders opgevoed als vegetariër. Dan mis ik toch een gesprek tussen Marijn en haar ouders over de beweegredenen en uitdagingen die dat voor haar opvoeding heeft gehad.

Het feit dat ze, ondanks dat het voor haar verkeerd voelt, toch een koe dood word weinig mee gedaan.
De vraag waarom je dat überhaupt zou doen word ook niet helemaal bevredigend beantwoord.
Alleen om het stuk vlees op je bord te kunnen verantwoorden? Ja?
Ik denk dat deze documentaire voor veel vleeseters eerder een soort van bevestiging is, dat het allemaal wel ok is.
Want wat deze documentaire uiteindelijk toch wel doet, is het hoofd in het zandsteken.

Misschien moest Vleesverlangen ook wel kort duren en dat er daarom maar veel uitgeschrapt is of niet eens is behandeld, maar dan ga ik excuses zoeken voor een documentaire die, zoals die uitgebracht is, gewoon niet zo sterk is en vooral niet zo goed.

Onjuist. Mensen zijn omnivoren. Het dieet van de jager-verzamelaars. Daarbij is al bewezen dat mensen in staat zijn om ook 100% plantaardig te eten (dat geldt bijvoorbeeld ook voor veel Hindoes). Dus ons DNA geeft ruimte voor allerlei typen dieet, met veel, weinig of helemaal geen vlees.

Eens met nognooit hieboven. Nogal vreemd om uitgerekend van een onderwerp als dit zo'n ego-document te maken.

Zo van 'ja ja er is allerlei dierenleed en de vleesindustrie is 1 grote holocaust voor levende wezens, maar wat ECHT belangrijk is, is hoe IK er mee omga'. Mkay.

Mijn probleem was dat ik maar niet met de dame mee kon in haar emoties over tja geen idee eigenlijk... Ja inderdaad: heel zielig voor haar kindje dat ze geen vlees mag maar dat haar moeder zich met braadworst volpropt. Maar om daar nou over te gaan huilen bij je therapeute? Ik bleef toch hangen vanwege mijn sterk ontwikkeld gevoel van wansmakelijkheden.

Jammer: keuringsdienst van waarde vind ik dan wel een geslaagd programma. En haar altijd heel sympathiek. Maar hier heb ik juist het omgekeerde gevoel.

(eet al een lange tijd +/- 60% minder vlees vergeleken met voorheen)