Félix et Meira (2014)

Vooral ook sterk hoe hij Shulem niet helemaal uit de film laat verdwijnen en daarmee de nodige nuance weet aan te brengen. Het begon wat stroef en leek een te simplistische weg te kiezen, maar uiteindelijk worden de valkuilen vermeden en heb ik er heel erg van genoten. In dat interview geeft Giroux aan dat ze tevens een oude Japanse lens hebben gebruikt, dus geen wonder dat ik het zo mooi geschoten vond.

Gevoelige film over een bizarre relatie tussen twee op zich eenzame mensen.

Verwacht geen heftige, hoogoplaaiende scenes of enige vorm van sensatie maar een eenvoudig relaas.

Typerend in die zin is de ontmoeting tussen Félix en de echtgenoot van Meira. Een sprekende scene.

Film brengt ook goede beeldcomposities en lang aangehouden close-ups die de gevoelens van de personages helpen verduidelijken.

Mag best gezien worden. Met een duidelijk en scherp beeld van de wereld van een Joodse gemeenschap.

Net als in Fill the Void (2012) speelt Hadas Yaron een jonge vrouw, die gevangen zit in de traditionele levensstijl van de chassidische joden:

Meira: “Wie zegt dat ik niet al lang dood ben?”

Shulem: “Wanneer zul je eindelijk inzien, dat dit de wijze is waarop wij leven?”

Regisseur Maxime Giroux heeft over dit conflict een gevoelig psychologisch drama gemaakt met een uitmuntende rol van Yaron, die vooral opvalt door haar sterke mimiek. De film was hard op weg naar een hoge score mijnerzijds tot het tegenvallende einde, dat lijdt aan het spreekwoordelijke nachtkaars syndroom.

Onderbelichte degelijke film over een chassidisch joods gezinnetje in New York waar zich in werkelijkheid een vrij grote gemeenschap bevindt. Er passeren een aantal typische gebruiken de revue, weinig verklarend allemaal (handen wassen, apart slapen, vrouwenpruik, etc ...), maar dankzij de uitstekende serie Unorthodox (2020) kon ik toch één en ander kaderen.

Steeds opvallend is toch het feit dat het huwelijk toch iets sacramenteel heiligs is. De vrouw is duidelijk ondergeschikt en wordt heel wat verboden, maar het is nu niet dat de vrouw of het gezin niet wordt lief gehad. En wanneer de weerspannige vrouw ermee ophoudt, wordt dat ook blijkbaar vrij makkelijk aanvaard. Verbanning uit de gemeenschap is dan wel hun deel, maar dat is net de bedoeling denk ik.

Sterke cast met ook een duo dat mooi naar elkaar toegroeit. Emoties komen goed naar voren, mede ook door de close-ups en stiltebeelden. Fijne arthouse!

Films over onmogelijke liefdes zijn er bij de vleet. En wat dat betreft is dit ook zeker geen bijzondere film. De film begint nog best veelbelovend en heeft een sympathieke uitstraling met leuke acteurs, maar de regisseur maakt zich er gemakkelijk vanaf. Nergens stijgt de film boven het gemiddelde uit en de film verloopt allemaal zoals je zou verwachten zonder dat het verrassend wordt. In de tweede helft kakt de film in en zitten er ook nog eens zwakke en ongeloofwaardige elementen in de film. Terwijl hij juist naar een mooi opgebouwde climax toe zou moeten werken of een onverwachte plotwending. Maar dat gebeurt allemaal helaas niet. Daarmee maakt de film het veelbelovende begin niet waar. Een duidelijk geval van de verkeerde regisseur voor een in potentie best mooie film. Aan het einde zijn ook de emoties verdwenen wat het allemaal nog meer teleurstellend maakt.