Schoßgebete (2014)

Naar het gelijknamige boek van Charlotte Roche.

Pfff weer zo'n ranzige / genante Duitse film naar een boek van de verknipte Roche (na Feuchtgebiete).

Klopt maar toch blijf je er na kijken en ik ben een groot fan van Jürgen Vogel.

Jakkiebah.

Diepgravende reacties hier zie ik. Daar heb je wat aan. Maar niemand heeft deze film dus gezien, of er op gestemd. Deze film is niet ranzig of genant kappeuter en ook niet 'jakkiebah'. De synopsis hier op MM dekt de lading niet, waant die 'donkere schaduw' is een understatement. Het gaat om een vrouw die bij een ernstig ongeluk een groot deel van haar familie kwijtraakt en daar zwaar van getraumatiseerd raakt. Ze scheidt van haar man, neemt een nieuwe vriend, gaat in therapie en gaat met haar man naar bordelen, want seks is het enige dat haar enige rust in haar hoofd geeft.

De film gaat dus over rouwverwerking en hoe ieder mens daar weer anders mee omgaat, hoe de omgeving daar ook iets mee moet en de feitelijke onmogelijkheid om weer een nieuw leven te beginnen zonder het verleden. De film gaat dus wel ergens over. Dat wil niet zeggen dat ik met 'plezier' of waardering gekeken heb. Ik vond het irritante, vervelende film, een drama vermomd als komedie, voortdurend tussen die twee polen heen en weer zwalkend, druk, rommelig, warrig en over de top, en ook nog eens met een voice-over van de hoofdpersoon (ik haat dat).

Lavinia Wilson speelt die vrouw met verve, Jürgen Vogel is haar begrijpende man, die niet in al haar grillen meegaat. Kortom, een film die niet ieders smaak is, de mijne zeker niet. En Duitse humor is zelden aangenaam. Maar zoals gezegd, de film gaat wel ergens over. En dan is 'jakkiebah' een wel erg simplistische reactie over een film die je niet gezien hebt Prudh.