Tell (2014)

Leuke film, kijkt leuk weg

Kijkt inderdaad leuk weg maar heeft verder niets om het lijf. Ik heb me niet verveeld maar het stelt gewoon te weinig weinig voor.

2.5*

Wou ik ook opschrijven, kijkt lekker weg, niet te veel nadenken.

Een lowbudget misdaaddrama, voorzien van zwarte humor, waarin twee kruimeldieven werden gepakt na een mislukte bankoverval en een van hen in de problemen kwam na zijn vrijlating. Helaas leek het verhaal zichzelf niet al te serieus te nemen waardoor er nauwelijks sprake was van een echt plot en niet uit de verf kwam. Ik vond de cast goed spelen.

Een heel vermakelijk misdaaddrama, met een leuke cast en fijne droge humor.

Best leuke misdaad actiefilm.

Zowel kwa verhaal en acteerniveau goed onderhoudend.

Vleugje humor houdt de film luchtig.

3*/3.5*

Best vermakelijk. Een luchtig verhaal en redelijk acteerwerk. Leuke cast ook. Verder niet bijzonder.

Aardig Misdaad filmpje, met weliswaar een weinig verheffend verhaal. Maar wel overtuigend acteerwerk, en de nodige zwarte humor. 2,5 Ster.

Luchtige misdaadfilm die uiteindelijk toch maar een dertien in dozijn filmpje is die rustig voortkabbelt met hier en daar wat humor. 5/10

“As a kid I used to think I was gonna be somebody, a model citizen raising a family in the suburbs.

Being shot at by a psycho with a machine gun, was not part of the plan.”

Ik begrijp eigenlijk de kritiek die gegeven wordt op deze film niet zo best. Er wordt beweerd dat het tijdverlies is om deze te bekijken, dat het een vreselijke film is met slecht acteerwerk en dat het een erbarmelijk script is. Toegegeven, het is geen “The Shawshank redemption” of een andere Oscar winnaar. Maar het is in ieder geval beter dan een gedrocht zoals “Sharknado”. Door zijn korte speelduur, luchtige toon en vlotte verhaallijn is het uiteindelijk een film die uitstekend geschikt is als tussendoortje. Zo eentje om voor het slapengaan mee te pikken zodanig dat je op een ontspannen manier richting dromenland vertrekt.

Je kan natuurlijk niet om het feit heen dat het allemaal middelmatig aanvoelt. Echt miserabel is het niet, maar echt vernieuwend is het ook niet helemaal. De acteerprestaties zijn bij momenten om van te genieten en vervolgens worden er doorsnee conversaties voorgeschoteld. De hele opzet van het verhaal is niet bijster origineel maar blijft boeien dankzij de lichtvoetige verhaallijn. Een soort “A fish called Wanda” behalve dat Wanda hier vervangen werd door een Beverly die er niet zo erotisch en sensueel uitziet. Ook de humor is van een ander niveau. Toch is het een humor die ik doorgaans wel kan appreciëren. Een zwartgallige humor met een donkere, sarcastische ondertoon. In ieder geval gniffelde ik tot mijn verbazing ettelijke keren. “Tell” bevatte in ieder geval meer humor dan de meeste humoristische films die recent zijn uitgebracht.

Milo Ventimiglia zet een oerdegelijke vertolking neer als de naïeve, droogstoppel Tell die toch over een stel hersenen blijkt te beschikken waarmee hij in staat is om een sluw in elkaar gestoken plan te bedenken. Ventimiglia kwam me niet zo bekend voor maar bleek toch een voorname rol te spelen in “The Divide”. Tell is uiteindelijk zo’n personage die enerzijds sympathieker overkomt naarmate het plot zich ontvouwt en anderzijds iemand waar je bijna medelijden mee krijgt. Ik vroeg me uiteindelijk af of hij die Sylvester Stallone-achtige scheve lip al altijd heeft gehad, of dat deze het resultaat was van het niet onaardig aantal dreunen dat hij ontving gedurende de hele film. Katee Sackhoff kwam me niet direct bekend voor totdat ik haar filmografie even controleerde en tot de ontdekking kwam dat ze in “Riddick” te bewonderen was (meer bepaald bepaalde parmantige lichaamsdelen die ook in “Tell” expliciet in beeld kwamen) en ook in “Oculus” een voorname rol speelde (een film die ik tot mijn grote schaamte nog steeds niet heb gezien).

Gooi er verder nog een tweetal corrupte politieagenten bij, een op weerwraak zinnende zwager, een reclasseringsambtenaar waarvan je niet kunt inschatten of die nu wel doodeerlijk is of niet en een tas vol met cash geld die al dan niet in de vlammen is opgegaan, en je kan je verwachten aan een onderhoudende film. Een film die niet direct uitblinkt in originaliteit, maar tenminste niet eentje waarna je met het gevoel zit dat je je tijd beter aan iets anders had gespendeerd.

2.5*

Film over sympathieke schelmse crimineel die na zijn vrijlating uit de gevangenis wordt geconfronteerd met personen uit het verleden die de verdwenen buit van een bankoverval komen opeisen.

De film kijkt prettig weg. De intriges zijn niet heel moeilijk. Het verhaal kent weinig verrassing. En, ondanks dat het allemaal niet bijster origineel is, heeft de film best leuke momenten.

Er is wat humor. Er zijn overdreven gekke situaties. En er vloeit bloed.

De film zal na het kijken niet lang in de herinnering blijven hangen. Daarvoor is de film toch te vlak, te voorspelbaar en te voortkabbelend van aard.

Er wordt trouwens erg goed geacteerd.

Matige film met een dun verhaal. Wel wat moraalgepredik op het einde, maar daar wordt de film niet mee gered. Het geheel heeft ongeveer driekwart van de speelduur nodig om enigszins interessant te worden, wat helaas iets te laat is. Het duurt gelukkig niet erg lang allemaal.