Song Sung Blue (2025)

Vanaf 25 december 2025 in de bioscoop (Universal Pictures International Netherlands)

EDIT: vanaf 1 januari 2026 in de bioscoop

UItstekend geacteerd. Zoete film, met een weinig verrassend verhaal. Uiteraard fijne muziek voor de Neil Diamond liefhebbers. Hugh Jackman heeft in deze rol behoorlijk veel weg van Neil.

Uitstekende film over twee muzikanten die elkaar ontmoeten en een Neil Diamond tributeband beginnen. Een waargebeurd, muzikaal liefdesverhaal dat zich afspeelt in de jaren '90, waarbij het niet nodig is een Neil Diamond fan te zijn om deze te kunnen waarderen .Twee mooie hoofdpersonages ingevuld met genoeg charme en enthousiasme door Hugh Jackman en vooral Kate Hudson. Een fijne film die ook weet te ontroeren.

Knap gedaan, hier en daar wel wat zoet. Met een lach en een traan, maar dat hoort er natuurlijk een beetje bij.

(But Mike,) it's beautiful.

Best een tikkeltje vals sentiment(eel). Tegelijkertijd grijpt het naar de strot en laat het niet meer los. Man, dát ene moment..
Het voelde (voelt) als een enorme klap, letterlijk en figuurlijk. Daarna volgt er nog een tiener?zwangerschap, en eindigt het met tranen en een gevoel dat dit zo niet hoort te gaan. Maar ja, wat in het echte, en in het filmlandschapsleven, zou ooit kunnen gaan zoals het doet?

Daar werd en word ik behoorlijk verdrietig van.

Fantastische film met een lach en veel tranen en met veel geweldige muziek van Neil Diamond.

Net een concert.

Mike [Hugh Jackman] kan van zijn schnabbels als muzikale imitator de huur niet meer betalen. De ommekeer in zijn leven komt in de vorm van collega Claire [Kate Hudson], die hem aanspoort om zich te richten op een Neil Diamond-tribute. Geholpen door collega’s uit het muzikale circuit (waaronder een hilarische Jim Belushi) maken ze snel naam als ‘Lightning & Thunder’. Tot een tragedie hun levens lijkt te verwoesten. Gezien de grote hoeveelheid muzikale optredens hangt je waardering voor een aanzienlijk deel af van je waardering voor Neil Diamond, maar Jackman en Hudson (zelden beter) storten zich vol overgave op hun rol in deze oppervlakkige, maar onderhoudende biografie. Ella Anderson maakt indruk als Claires dochter.

Film met een oppervlakkig en matig script en iets te degelijke regie waardoor de film soms echt wel gaat slepen daardoor (die 130 minuten voel je) maar die gered wordt door het acteerwerk. Hudson is prima alleen krijgt ze net iets te weinig te doen maar het is vooral Jackman die indruk maakt met een naturelle, sympathieke en (daardoor ook wel) vooral ontroerende vertolking - zijn beste rol tot nu toe wat mij betreft. Ook Hudson en Jackman samen tonen echt aan chemie te hebben onderling en dat maakt hun samen steeds een feest om te zien.

Niettemin is het script soms wel van de penseelstreken met af en toe in de regie en plot rare keuzes die niet helemaal passen. Dat moment dat Claire wordt aangereden is al een beetje gek maar vooral die ziekenhuisscène erna is echt heel vreemd. Of dit echt was of een droom (ik denk dit laatste) is me nog steeds niet helder. Maar ook de vele ruzietjes of problemen worden vaak snel gladgestreken dus van echt drama is nooit sprake, ware het niet dat Hudson en Jackman er wat van maken. 3,0*.

Te dik aangezette tragikomedie over twee muzikanten (Hugh Jackman en Kate Hudson) die een Neil Diamond tributeband beginnen om hun dromen na te jagen. Aan het enthousiaste spel van de hoofdrolspelers ligt het niet, maar de humor is aan de geforceerde kant (Jim Belushi gedraagt zich bijvoorbeeld alsof hij in een slapstick-film zit) en op gegeven moment komt er zoveel overdreven in beeld gebracht drama om de hoek kijken dat het bijna op de lachspieren werkt. De stroperige soundtrack, vol met veel te lang uitgesponnen Neil Diamond-krakers, helpt ook niet mee.

Iedere maand ongeveer ga ik met een vriend naar de bios. Hij had eigenlijk Urchin bedacht maar die draaide op een onhandig tijdstip dus werd het deze. Hij appte 'iets van een Neil Diamond coverbandje' ofzo. Ik heb me vooraf helemaal niet ingelezen. Normaal kijk ik hier wel even wat 'jullie' ervan vinden maar nu dus niet.

Het volkomen blanco de film ingaan heeft mij ontzettend goed gedaan. Ik besefte me pas gaandeweg dat het niet over de echte Neil Diamond ging, maar over iemand die gewoon liedjes covert. Onder andere van hem, maar niet eens als hoofdmoot van zijn repertoire. Toevallig leert ie Claire kennen, die zich in een soortgelijke positie bevindt. Eigenlijk een soort 'per ongeluk' komen ze erachter dat ze samen Neil Diamond goed na kunnen doen en dat leidt tot nogal wat succes.
Totdat Claire ineens aangereden wordt en al hun optredens niet meer doorgaan. Ik ga niet het hele plot verklappen maar ik vond het een zeer interessante, aangrijpende, emotionele film, zonder dat ie zoetsappig werd.

Of het nou een spannende verhaallijn was of dat de film lang duurde vind ik niet belangrijk. Wat ik eruit haalde was dat het leven je kansen geeft en tegenslagen. Dat je daar maar beter op een goede manier mee om moet gaan dan te zwelgen in zelfmedelijden. Ik heb zelf ook wel wat hobbels op mijn pad gehad, misschien dat het mij daarom wat beter beviel. Ik herkende er wel iets in, hoewel van een heel andere orde.

Daarbij vond ik het muzikale stuk erg leuk en goed gedaan. Kennelijk kan Kate Hudson best wel goed zingen vind ik. En 'Neil' deed het ook goed.

Ik geef 'm gewoon 5 sterren want ik heb genoten. Het was emotioneel, 'uplifting', confronterend en aangrijpend. Met een flinke scheut goeie muziek. Wat wil je nog meer?

Wij vonden dit een goede film, met indrukwekkend acteerwerk.

Met name Jackman is zeer overtuigend en met Hudson had hij een bijzondere match ook zij zat erg goed in haar rol.

Een op waarheid berust aangrijpend verhaal over veerkracht, liefde en..natuurlijk de mooie muziek van Neil Diamond.

De film is FANTASTISCH! .......... ik kreeg er zelfs tranen van in mijn ogen.

muziek is geweldig

Mooie film. Te sentimenteel en het drama wordt niet subtiel gebracht (een understatement). Maar de acteurs zorgen er voor dat je meeleeft met de personages en Hudson weet op het laatst (met het muzieknummer tijdens de begrafenis) zelfs te ontroeren. Jackman heeft dit soort rollen al vaker gespeeld, en met zijn charisma en zang/acteerkwaliteiten komt hij overal mee weg. Zelfs met dit kapsel . Hudson ook trouwens. Haar Oscarnominatie is volkomen terecht. De combinatie humor/drama voelt soms vreemd aan, en dat is wel regisseur Brewer aan te rekenen.

Ik dacht een biopic te kijken van Neill Diamond, maar zag pas tijdens de film dat het ergens anders over ging. Wellicht goed ook, want zo ga je er lekker blanco in. Het is een relatief luchtige film, met hier en daar zware thema's (depressie, rouwverwerking), maar nergens echt zwaar op de maag. Daardoor keek de film heerlijk weg.

Een heerlijke film met geweldige muziek van Neill Diamond. Ik kon enkele nummers altijd al wel waarderen, maar maakte nu pas echt kennis met het oeuvre van Diamond. Zet hier twee geweldig acterende hoofdrolspelers tegenover en en je hebt een zeer verrassende productie, die tegen het einde zelfs nog ontroert.