Rear Window (1954)

Ik heb deze film gekeken. Vooral om de grote naam Hitchcock. Ik vond eigenlijk niet zo geweldig om eerlijk te zijn. Ik vond de film daarnaast ook niet echt saai. Vandaar mijn neutrale rating.

Op het begin vond ik de film wel goed. Het camerawerk vond ik goed gedaan. Later werd het een beetje langdradig allemaal. En eigenlijk op het einde kwam er weer wat actie in het spel. Achteraf vond ik de film toch niet echt een topper..... maar hij was ook niet slecht....

Ik gaf een 3.

Lijkt me sterk. Is dat met zwart-wit minder het geval dan?

Ja, zwart-wit lijkt mij wel minder realistisch. Bloed is donkergrijs in plaats van rood.

De Hayes production code was nog volop actief in 1960. Psycho was één van de eerste films die daar wat tegenin ging, onder andere door een doorspoelend toilet te tonen. Dat was nooit eerder gebeurd in Hollywood. Maar het moest dus wel in zwart-wit.

Nee Hitchcock wou met zo weinig mogelijk geld een hele goede film maken. Om kosten te besparen heeft hij in zwart wit gefilmd.

Onder andere ja...


(link)


(link)

Schitterende detective.

De manier waarop Hitchcock het hele gebeuren in beeld brengt is ongezien. Alsof hij alle verschillende zijpersonages op afstand bedient.

Buiten de moordenaar wordt de rest af en toe wat theatraal weergegeven. De balletdanseres, de componist, Mrs. Lonely, ze kennen allen het begrip 'overacting', en dan nog wel zonder een woord te zeggen. Of het ook de bedoeling was om ze op deze manier weer te geven weet ik niet, maar het is wel leuk om deel uit te maken van het leven van deze personages.

James Stewart zet hier een meesterlijke rol neer. Hoe hij zijn rol zo kan inkleuren zonder een poot te verheffen, chapeau.
Ook Kelly (Lisa), is een interessante rol. Ze maakt duidelijk een evolutie door, tot groot genoegen van Jefferies. Hij ziet namelijk dat deze 'perfecte' vrouw stilaan meer van haar trendlijn begint af te wijken.
Ook heb ik erg genoten van het samenspel tussen deze twee tortelduiven. Het gebruik van sarcasme, lichtzwarte humor en speelsheid zorgt er bij mij voor dat ik deze romance makkelijk tot in het heden kan doortrekken. Nuja, eigenlijk vind je deze humor in de hele prent terug. Tijdloos.

De afstand tussen waarnemer en 'crime scene' is natuurlijk waar het allemaal om draait. Dit feit alleen al zorgt voor het grootste deel van de spanning. Vooral wanneer die afstand doorbroken wordt zit je op het puntje van je stoel.

Mooi gebruik van licht en schaduw. De scène waarin je alleen de sigaret van Thorwald ziet opgloeien, geniaal.

Affijn, niets dan goeds.

Heb me voorgenomen om me iets meer te gaan verdiepen in de oudere klassiekers. Zo ook Rear Window, en ik moet zeggen deze beviel me goed! Het is allemaal aan de trage kant, wat natuurlijk ook logisch is aangezien het een film uit '54 is. Toch heel erg knap hoe dit een erg spannende film weet te worden terwijl het zich allemaal in één ruimte afspeelt, vanuit het perspectief van een man in een rolstoel.. De wijze waarop L.B. naar zijn buren gluurt is erg sterk neergezet, geeft de film echt een extra sfeer dimensie. Toch een minpunt waardoor het voor mij niet een echte topper is. Het einde.. Die kwam ietwat afgeraffeld op me over.. Leef je de gedurende de gehele film naar een climax toe, en dan wordt de climax in een soort notendop weergegeven. Erg jammer.. Verder een goeie film!

3,5*

Na van de week Vertigo te hebben gekeken wist ik dat ik binnen zeer korte tijd nog een Hitchcock zou kijken.
Het bleek deze te zijn.

De film begint uitstekend. Nadat ik de beschrijving had gelezen, zat ik het eerste half uur op het puntje van mijn stoel. Wie wordt er nou vermoord? En waar? De hele tijd die snelle camerabewegingen tussen de ramen en elke keer dacht je: 'Dit wordt hem!'
Uiteindelijk kwam het dan overwachts en de manier waarop was nog overwachter. Uiteraard was dit een uitstekende keuze van Hitchcock.

À la 12 Angry Men kom steeds een beetje meer te weten en de ontknoping is misschien nog wel mooier dan de manier waarop. Ik zat echt op het puntje van mijn stoel. Wat een spanning!

Steeds meer respect krijg ik voor Hitchcock. Wat die man allemaal bedenkt. Geniaal! Zelfs ruim 50 jaar na dato leveren de films niks in.
Muziek is altijd top, hier ook. Er zat weinig muziek in, maar wat erin zat was perfect.
Grace Kelly uiteraard een schitterende (letterlijk en figuurlijk) actrice. Wat een schoonheid is het toch.

Heel af en toe miste ik de spanning van 'Heeft hij nou echt een moord gezien?' en 'Heeft hij het dan gedaan?'

Daarom een 4,5*, maar zeker een aanrader en herziening waardig.