Zerkalo (1975)
Alternatieve titels: The Mirror, De Spiegel, Зеркало

264 stemmen | gemiddelde 3,74
Sovjet-Unie
Drama108 minuten
geregisseerd door
Andrey Tarkovskiymet
Margarita Terekhova,
Ignat Daniltsev en
Larisa TarkovskayaEen stervende man denkt terug aan zijn leven: zijn jeugd tijdens de Tweede Wereldoorlog, zijn toenemende zelfstandigheid tijdens zijn adolescentie, en later een pijnlijke scheiding in zijn familie. Ook denkt hij terug aan de veranderingen van zijn omgeving tijdens zijn leven.
3,5
[permalink] geplaatst op 31 oktober 2011, 22:03 uurZacht gezegd anders.
Erg bijzondere film qua structuur en stijl. Als kijker heb je absoluut geen idee wat je kan verwachten en het rare is is dat je na de film er nog verstoorder uit komt dan dat je begint. Het heeft niet zo zeer geen opbouw/structuur, het gaat alleen totaal anders dan de rest van de film makers. Waardoor het ook een nogal een sympathie-film word. Je moet het kunnen begrijpen, waarderen, of je gaat je lopen irriteren en schakelt daar de film op af.
Ik had er echt moeite mee, ik vond het wel interessant maar eigenlijk vond ik het niets. Pas later had ik een eigen droom-interpretatie, waardoor ik me niet meer zo vast liet settelen op het verhaal, en meer ging voor de beleving en daarnaast de prachtige audiovisuele kunst.
Er wordt sterk geacteerd en geregisseerd. Een film met kennis van het vak, en de mogelijkheid, lef en koppigheid om zo iets eigenaardigs te produceren. Een van de spraakmakende films die ik ooit heb gezien, hij weet niet veel indruk te maken qua film, maar het concept, de houvast los laten, en iets totaal nieuws ontwikkelen, wat zelf anno 2011 nog steeds vernieuwend is, is zacht gezegd interessant.
Heel vaag, mooi en bijzonder. Een film die gezien mag worden, maar trekt hopelijk niet het verkeerde publiek. Verwacht niets, want Zerkalo geeft je alles behalve voldoening. 3,5 ster voor de bijzonderheid en de mooie beelden.
4,5
[permalink] geplaatst op 31 januari 2012, 2:07 uurVan het camerawerk alleen zit je al met je klus open... Bewegende fotografie? Neem de tijd en openheid om het goed binnen te laten komen.
4,0
[permalink] geplaatst op 2 mei 2012, 22:50 uurRamon K schreef:
Rublev van Tarovsky
Daar zien we in deze film nog een poster van voorbij komen na 20 minuten.

5,0
[permalink] geplaatst op 17 mei 2012, 11:24 uurOntzettend zwaar, melancholisch en wonderschoon.
Wat betekent de film, wat wil de regisseur ons vertellen. Ik begrijp het niet. Maar wat valt er te begrijpen. Niets, helemaal niets. Er wordt ons een spiegel voorgezet. Een moment van zelfreflectie. Bewust en onbewust ga je ook zelf terug naar de minst leuke ervaringen uit je leven. Ik denk dat dat het doel is geweest van Tarkovskiy. Maar dat hoeft ook niet perse. Het kan ook een zelfreflectie van deze geniale regisseur zelf zijn geweest. Zerkalo is daarom een erg persoonlijke film. Niet alleen voor Tarkovskiy, maar ook voor de kijker. Want de regisseur deelt niet alleen zijn ervaringen, maar we delen ook nog een keer onze eigen ervaringen. De melancholie komt daarin sterk naar voren. Het is ent alsof het leven is gegeven om een lange leidensweg te ondergaan. En dat is het eigenlijk ook. Tarkovskiy heeft in hele grote lijnen groot gelijk. Zerkalo onderschijdt zich dan ook van alle films die je met het zelfde soort onderwerp voorheen zag. Eigenlijk is het eerlijk om te zeggen dat Zerkalo een film is zoals je nog nooit eerder zag.
Een lineair verhaal is gewoon niet aanwezig. De film is een ervaring. Het wordt op een poetische manier aan ons voorgeschoteld met veel referenties naar gedichten, kunst en cultuur. Het verhaal is een terugblik op nare dingen waarin je de leuke dingen in het leven meer gaat waarderen en niet zomaar voor lief neemt. Emotioneel doet de film dus ontzettend veel met je. Zoals gezegd bewust en onbewust.
De poezie is niet alleen te vinden in het verhaal maar ook in de visuals. Wat Tarkovskiy iedere keer doet met water is werkelijk magistraal. Prachtig om te zien en te horen. Filmtechnisch was deze regisseur zijn tijd ver vooruit. De schakelingen tussen kleuren, sepia en zwart/wit laat hij zo mooi overvloeien. Hij laat alle elementen samensmelten zoals niemand dat kan. Hetzelfde doet hij met bijvoorbeeld water en vuur. De oorlog is in beeld gezet zoals we nog nooit eerder hebben ervaren. Maar ook andere delen van de film zien er wonderschoon uit. Elk frame lijkt wel een schilderij. Het geluid is prachtig vormgegeven. Nog nooit zoiets ervaren.
Zerkalo is een zware en moeilijke film om te bevatten, als er al iets te bevatten valt. Je wordt geconfronteerd met alle herinneringen die je zo'n beetje verdrongen hebt. Er wordt een spiegel voorgezet met het doel van dit ben jij. Toch is Zerkalo wel een film die ik nog eens wil zien, want dit was toch emotioneel erg zwaar en confronterend. Je kijkt de film in een soort van waas waardoor je niet alles ineenkeer in je op kunt nemen. Zoveel zit er in deze film. Had eerst een 4 gegeven, maar is toch te laag voor een film die me al een aantal dagen ontzettend bezig houd.
Prachtig gewoon.