Match Point (2005)

Dit is een goeie. Interessante personages en een goed verhaal dat langzaam maar zorgvuldig wordt opgebouwd. Acteerwerk is goed (al vind ik Jonathan Rhys-Meyers een beetje een zoutje - maar naar mate de film vordert en hij de boel steeds meer bij elkaar aan het liegen is, wordt zijn rol wel interessanter en beter gespeeld). De ontknoping is goed en Scarlett Johansson is weer lekker.

4*

Set, Game and match for the opponent.

2*

Uitermate boeiende film met bij vlagen zéér goed acteerwerk en bijpassende opera.

Dit is een bijzonder boeiende film. Scarlett Johansson speelt de sterren van de hemel.

Tijdje geleden een wat negatieve beoordeling gegeven maar nanogmaals kijken valt hetop dat deze film eigenlijk best fraai van verhaal en vorm is. Het lijkt een vrij simpele film, met rechttoe-rechtaan camerawerk en basale acteerprestaties, maar het is naar mijn mening een zeer degelijke film met goed uitgewerkte karakters,mooie psyche en fraai plot en spanning. Dus een herwaardering.

prachtige film, scarlett is hot !!!!gewoon goed verhaal goeie film !!!

Ik vond Match Point wel een vermakelijke film, alleen ik zit toch echt met een paar dingen die me irriteerden, wat me dus wel afhoudt van een echte goede score.
Wat me dus het meest dwars zat is het feit dat de hoofdrolspeler totaal geen ruggegraat heeft in de film, Jonathan Rhys-Meyers laat zich de hele tijd over zich heen lopen, toont weinig initiatief en en het enige waar hij wel goed in is, is vreemdgaan. Maar daar toont hij zijn mannelijkheid ook weer niet, door de uiterst laffe daad aan het einde van de film.
Echt nergens durft hij verantwoordelijkheid voor te nemen, dus kiest hij de "makkelijkste" weg.
Het klinkt misschien erger dan dat het is, want ik vond het verder wel een superonderhoudende film, met een leuke en frisse cast. Uiteraard steelt Johansson weer de show met haar wonderschone optreden en prima acteerwerk. Wel zonde dat ze wordt vermoord aan het einde, ik had er een fijner gevoel aan overgehouden als Meyers het gewoon had uitgemaakt met 1 van de twee.
Aan de andere kant is dat ook de grote kracht van de film, ik zat echt met volle verbazing te kijken wat zich aan het einde ontpopte, had ik echt totaal niet verwacht. Dat eindstukje met die regisseur is ook best grappig, hij denkt het helemaal te hebben uitgedacht en dat had ie in feit ook. Maar 1 of andere domme zwerver had die ring omgedaan, waardoor Meyers alsnog vrijuit ging. Wat ik overigens ook weer niet had verwacht, aangezien de ring metaforisch aan de verkeerde kant van het "net" belandde zeg maar.
Al met al een zeer onderhoudende film en een film met een verassend eind. Het volgt zeker niet het gebruikelijke pad. Wel is het lastig om de geest van de hoofdrolspeler te doorgronden, vond het verder maar een laffe gozer verder, wat de film soms iets minder prettiger maakte om naar te kijken.

3,5*

In Australië inmiddels op Blu-ray verschenen!

(Prijs in €: 90/100 x AU-$ 29,97= AU-$ 26,97 (ex. 10% BTW) = € 17,26.)

Niet verwacht, maar dit was mijn eerste woody allen film die me erg tegenviel.
Ok, de twist op het einde was niet voorspelbaar en origineel, maar de politie geeft het daarna ook wel erg snel op, en laten hem vrij rond lopen
ten 2de is de hoofdpersoon iemand die alles heeft wat zijn hartje begeerd, had heel veel moeite me in te leven om die reden.
Want alles wat hij deed was ook gewoon zijn eigen domme schuld, hij had een mooi leven en gooide alles weg
En nog een bijkomend nadeel vond ik de vele opera muziek, ok die paar voorstellingen vielen mee, maar ook bij de twist scene was het de hele tijd opera muziek, dit tot vervelends toe en om die reden maakte die scene ook veel minder indruk op mij
Ik snap heel goed waarom mensen deze film kunnen waarderen, maar mij sprak de film gewoon weg maar weinig aan..
Pluspuntje is wel het acteer niveau, dat mag zeker gezegd worden! ik wil de film niet helemaal afkraken ofzo, want het blijft een degelijke film.
Jammer, maar de film deed me niet echt veel, uit respect naar allen toe en de twist op het einde geef ik hem nog een voorzichtige 2,5.. erg jammer dit!

Deze film viel heel lichtjes tegen. Alsnog prima drama-stuk met de welbekende Woody-touch.

Mooie film, met goed acteerwerk van de beeldschone Scarlet. De twist op het einde had ik niet verwacht, en ik begrijp eigenlijk zijn motieven om haar neer te schieten niet. Hij heeft zelf gezegd dat hij niet gelukkig was bij zijn huidige vrouw, en doet vervolgens precies het tegenovegestelde van wat je zou verwachten. Dat had wel iets meer naar voren kunnen komen. Ander klein minpuntje is de politie. Ze onderzoeken amper de zaak, en geven veel te snel op. Al met al is het een zeer vermakelijke film die van het begin tot het einde boeit.

prachtige film met goed acteerwerk. de oude opnames van Enrico Carusso maken de film helemaal af.

Een prachtige film over geluk bij toeval. Prima acteerwerk, prachtig sfeertje en heerlijke muziek. I'd rather be lucky than good.

Zeer sterke psychologische thriller en voor mij ook de beste film van Woody Allen hoewel ik "Match Point" niet echt een Woody Allen film vind. Deze film moest het bij mij vooral hebben van het zeer sterke laatste half uur waarin de film een echte thriller werd. Interessant vond ik ook de verwijzing naar Dostojevski's "Misdaad en Straf". Volgens Chris staat religie gelijk met het zoeken naar de weg met de minste weerstand. Dat zal voor Chris moeten blijken uiteraard. Zal Chris door de dubbele moord die hij gepleegd heeft later door zijn geweten gekweld worden of niet. Als God niet bestaat en religie niet meer dan onzinnig is, dan denk ik van niet. Dan kan hij zijn luxe leventje zonder enige wroeging voortzetten. Of dat werkelijk zo zal zijn betwijfel ik ten zeerste. De scène waarin de door hem vermoorde Betty en Nola tegen het einde voor zijn geest verschenen vond ik daarom ook zeer sterk, eveneens het open einde.
Wat het acteren verder betreft; Scarlett Johansson speelde in deze film een van haar beste rollen. Jonathan Rhys Meyers vond ik verder prima gecast als de zeer onsympathiek ogende Chris Watson. Verder vond ik "Matchpoint" een typisch Engelse film die ook een mooi beeld gaf van de Britse upper class.

Waardering; 4,5*

Het verhaal vond ik wat overdreven maar dat zal wel de bedoeling geweest zijn. De film is een toegankelijke metafoor voor 'n zwaar onderwerp. De thriller-elementen en de kleine twists maken het geheel nog wat beter. Goede film !

Na deze weer eens opnieuw te hebben gekeken ben ik er meer onder de indruk van dan eerder. Dit met name door het wat mij betreft perfect uitgewerkt drama-aspect van de hoofdrolspeler, daarnaast werkt het verhaal goed en het steekt allemaal logisch in elkaar.

****

Na Vicky Cristina Barcelona nog maar mijn tweede ervaring met Woody Allen. Ik moet vooral zijn komedies nog eens bekijken, die schijnen blijkbaar meer de moeite te zijn.

Ik ben eerst en vooral niet echt tevreden met het plot. Man en vrouw worden verliefd, en juist wanneer zij in de belangrijkste fase van hun relatie zitten gaat de man de vrouw bedriegen met een andere vrouw. En dan gaat het zich allemaal escaleren. Niets bijzonders, een gewoon relatiedrama dus. Gelukkig is het wel sterk uitgewerkt, anders was het helemaal "Mooi en Meedogenloos The Movie".

Gelukkig verbetert het daarin wel. Vooral bij het laatste halfuur wordt het spannend, hoewel ik helemaal niet zag aankomen dat Chris Wilton i.p.v. zijn eigen vrouw Nola Rice zou doodschieten. Het feit dat hij toch verder wou gaan met zijn eigen vrouw komt jammer genoeg allesbehalve goed naar voren.

Die onverwachte plotwending op het einde, waar iedereen zo lovend over is, wel, daar denk ik exact hetzelfde over, zonder twijfel het beste moment van heel deze film.

Er wordt verder goed geacteerd, ook door Scarlet Johansson, hoewel haar personage transformeert van een vrij intelligente vrouw tot een echte naïeveling. Raar.

Al bij al niet echt onder de indruk, maar door zijn meeslependheid toch nog een mooie drie sterren.

Sommige films wil ik terug zien. Deze is er één van. Match Point lijkt mij een groot eerbetoon aan Hitchcock.

"ik heb liever geluk dan dat ik goed ben"

Wist niet welke kant het allemaal precies op zou gaan. En dus vond ik zo'n beetje het eerste half uur zeer twijfelachtig. Saai, geen enkele sympathie voor Meyers en vroeg me serieus af waar dit heen moest.

En dan gaat het toch de goede kant op. Samenspel van een zeer sympathieke Mortimer, een uiterst sensuele Johansson en een steeds beter wordende Meyers is uiteindelijk uitstekend.

Goed uitgewerkte stelling met een onvoorspelbaar en aangenaam passend eind.

Dit was (nu alweer een tijdje geleden) de eerste film die ik van Woody Allen had gezien. Niet echt een goede instapper bij nader inzien. Hoewel ik het niet helemaal kon plaatsen, had de film me toch op een vreemde manier gegrepen. Nu, 29 Woody Allen films later, is het tijd voor herziening.

Begeleid door een prachtig stukje opera start de film met een ijzersterke monoloog. Woody Allen komt weer met een van z'n (voor de kenner bekende) stellingen, en de film is een uitwerking en beargumentatie ervan. Hoewel het toch veel relatieproblemen a la Woody Allen is, zie ik het toch als een buitenbeentje in zijn oeuvre. Dit komt waarschijnlijk door de tragische toon zonder op het eerste gezicht (let op: op het eerste gezicht) een grijntje humor. Ander punt waardoor die verschilt van zijn ander werk is de setting in Londen. Nu komen uitstapjes naar Europa wel vaker voor, zeker het afgelopen decennia, en ook in Engeland gaat het de oer-New Yorker goed af.

Het langzaam ontvouwende verhaal verveelt nergens, wat knap en enigzins vreemd is gezien het tempo van de film. De reden is dat situaties en personen heel goed worden weergeven waardoor de onmogelijkheid van de situatie en de gevoelens van de hoofdpersonen goed naar voren komen. Met mooie beelden van de Britse upperclass en schitterende operastukken blijft het een stijlvol en sfeervol geheel. Het verhaal biedt genoeg stof tot nadenken op sociaal, persoonlijk en ethisch niveau; Is er een juiste keuze? Wat ie ook doet, hij kwetst anderen en lijkt zichzelf te verloochenen. Of leidt hij zichzelf om de tuin door zich vast te klampen aan het rijke leventje? De keuzes die hij uiteindelijk maakt zijn verbijsterend.

Enorm beklemmend is het wel, maar des te sterker is Allen's punt (dit thema heeft ie al in meerdere films uitgwerkt, met name Crimes and Misdemeanors); Uiteindelijk komt het allemaal neer op geluk en je eigen geweten. Doet ie wat ie moet doen of maakt ie het onmogelijk om nog met zichzelf te leven? Voor zijn familie is dit hetzelfde, maar de ware reden is hoogstwaarschijnlijk egoïsme. Een heel lastig pakket, zonder gerechtigheid.

De cast is grotendeels nieuw voor een Allen-film, misschien wel volledig. Jonathan Rhys Meyers wist me niet meteen te pakken, maar uiteindelijk moet ik toch zeggen dat ie het uitstekend heeft gedaan; de beleefdheid, de transformatie naar de upperclass, de manier waarop hij zijn naasten en zichzelf voor de gek probeert te houden, de ware passie, de acties, de consequenties, alles uit hij zowel verbaal als non-verbaal perfect. De gehele familie Hewett is erg goed gecast, vooral een mooie rol voor Brian Cox. Het zorgenloze leventje van de rijkeluiskinderen is ook mooi vertolkt door Emily Mortimer (Chloe) en Matthew Goode (Tom). Misschien wel de belangrijkste rol is voor Scarlett Johansson, met wie Allen nog wel vaker in boot is gegaan (en zal gaan?). Ze is heel sexy, en in sommige films speelt ze goed, maar hier lijkt ze wat te geforceerd Amerikaans over te willen komen.

Hier en daar lijkt een woordenwisseling wat nep en een fragment of twee doen wat theatraal aan, maar het mag geen naam hebben. Allen heeft weer een meesterwerk geleverd, ditmaal zonder de humor, maar met sterk en overtuigend drama. Het verhaal steekt goed in elkaar, er wordt de tijd genomen om goed op te bouwen en uit te werken, en er zit genoeg morele dilemma's, visies, discussiepunten, wijsheden (denk aan Sophocles) en andere Allenisms. Wie zei dat zijn latere films minder goed waren?

4,0*

Ik had de film al eens gezien en toen vond ik hem maar niets. Nu, dan toch maar eens herzien. Ik vind hem nog altijd maar niets. Duurde iets te lang. Verhaal was redelijk goed. Goede acteurs.

Zwakke film. Om eerlijk te zijn kan ik de hoge waarderingen hier en op IMDB niet zo goed plaatsen.

Wellicht heeft het te maken met de insteek; het wordt gepubliceerd als thriller/drama, terwijl de thriller-kant afgrijselijk lang op zich laat wachten. En als het er dan is, is het maar zeer matig. Deze film lijkt me simpelweg een drama/romantiek. Wellicht heeft Allen zoveel credit dat er altijd wel 'iets' in een film gezocht wordt.

De film draait -platweg- om vreemdgaan. Dat is natuurlijk al iets wat extreem vaak in films als thema gebruikt is. De film wil maar niet spannend of interessant worden en dat lijkt ook niet de bedoeling, meer als een gewoon vertellend verhaaltje. In geen enkel karakter werd ik meegenomen. Enkele keren worden we achteloos onbepaalde tijd vooruit geworpen zoals met de bruiloften.
Het duurde zo'n 75 minuten (!) voordat er iets gebeurde wat ik niet verwachtte, waardoor er iets interessant leek te gebeuren (dat Chris Nola belt met het nieuws dat de vakantie niet doorgaat, maar dan ophangt). Uiteindelijk blijken er nog slechts 2 twistjes in de film te zijn, die dan ook nog eens uit 1 scene voortkomen: de weggegooide ring die op de kant blijft liggen. Eerst denken we dat Chris daardoor opgepakt wordt, maar dat blijkt uiteindelijk juist zijn redding te zijn omdat de zwerver ermee vandoor ging .
Een thriller is het zoals gezegd totáál niet, maar ook als drama is allesbehalve een hoogdraver. Voorspelbaar, saai, oppervlakkig. De aanwezigheid van Johansson en de passie van de affaire zijn de enige lichtpuntjes.

Heerlijke film!

Van begin tot einde van genoten, en daar zijn meerdere redenen voor. Eerst en vooral is het een erg kunstzinnige en stijlvolle film, met heel de tijd die prachtige opera-muziek, maar de film zelf zit ook vol met verwijzingen naar kunst. Ook het milieu en de decors waar het verhaal zich afspeelt zijn erg mooi. En over erg mooi gesproken, wat is en blijft Scarlett Johansson toch een ongelooflijke zwoele en sensuele vrouw, straalt gewoon seks uit.

En toch is het Jonathan Rhys Meyers die het meeste indruk maakt als Chris. Met z'n kille ijskoude blik wringt hij zich in alle mogelijke bochten om de waarheid telkens te kunnen ontlopen. Erg eingelijk dat hij er uiteindelijk nog mee wegkomt. En dat brengt ons bij het verhaal, dat leuk om volgen is maar toch hier en daar flirt met ongeloofwaardigheid.

Wel weer leuk is de analogie tussen de tennisbal die wel of niet over het net valt, en de ring die wel of niet in het water valt. Hij valt dus niet, op het gezicht een tegenslag, maar dat blijkt dan Chris' redding te zijn. Of hoe het in het leven afhangt van kleine details.

Behalve dat de film fantastisch in elkaar zit, komt de hoge waardering ook omdat ik door deze film helemaal verliefd op Scarlett ben geworden. Voor mij de beste Allen die ik gezien heb