Bom Yeoreum Gaeul Gyeoul Geurigo Bom (2003)

Wauw, eindelijk heb ik deze parel gezien.

Mijn kennis van het boeddhisme is niet erg verrijkend, maar toch kon ik me erg goed vinden in deze film. Deze film had rust, pracht en praal. De verandering van de personages met als metafoor de seizoenen vond ik echt prachtig.

Ik vond het een geweldig in de film toen de jonge leerling een touwtje met een steen eraan om de dieren bond. Als gevolg daarvan dat zijn meester hem zelf een steen om bind met de boodschap: Als een van de dieren overleden is, zul je deze steen altijd als last in je hart dragen.

Evenals de scene waarin hij de vrouw wil aanraken terwijl ze slaapt. Ze heeft het opeens door en hij begint meteen te bidden voor vergeving.

Indrukwekkende film!

4.5*

Prachtige film. Ben erg blij dat Canvas me aan de hand heeft genomen om toch eens deze film te gaan kijken.

Met als achtergrond de seizoenen volg je het leven van een jonge monnik die tijdens ieder seizoen voor een nieuwe uitdaging komt te staan. Waarin hij steeds meer verantwoordelijkheid krijgt en waarin zijn fouten grotere gevolgen hebben. Ik vond ieder seizoen op zijn eigen manier prachtig, nergens valt men in de herhaling. De locatie is natuurlijk magistraal. Het houten eilandje op een klein meer middenin een vallei. Je zal er maar mogen leven. Een met de natuur. De hoofdpersoon is al van kinds af aan ondeugend en ondernemend en waar dat hem in het begin nog siert, zorgt het later in zijn leven voor grote problemen. Ik vond de scene waar de oude monnik hem straft door een steen op zijn rug te binden prachtig. Visuele poezie, niets minder. Het seizoen Zomer was denk ik mijn favoriet. Als de monnik plotseling kennismaakt met het zieke meisje, en allerlei nieuwe gevoelens ontdekt. Hormonen die door het lijf gieren e.d. Hij kan haar niet loslaten als ze vertrekt en gaat, zoals het een jonge, onbezonnen tiener beaamt, achter haar aan.
In de herfst keert hij terug. De oude monnik is inmiddels stokoud en leeft samen met zijn kat op het meer. Deze scene vond ik erg ingrijpend. De woede van de hoofdrolspeler wordt zeer overtuigend neergezet. Ik vond het prachtig hoe hij de karakters uit het hout moest snijden om zo tot rust te komen. Volgens mij zit daar zeker een kern van waarheid achter, als je je gedachten ergens anders op kunt focussen. De zelfmoord van de oude monnik op het einde begreep ik ook niet. Misschien een traditie in die regionen ofzo?.
De winter is het meest raadselachtige deel van de film. Wie is toch die vrouw? Ik zal vast niet te enige zijn die dacht dat het zijn ex-vrouw was, die met zijn eigen zoon terugkwam bij hem, maar dat haar schaamte te groot was om haar gezicht te laten zien. Haar dood was tragisch. Ik denk vervolgens dat de monnik het zichzelf en de natuur kwalijk neemt dat de vrouw is overleden en dat hij daarom die marteltocht maakt. Dat hij vervolgens weer een touwtje om de vis en de kikker bindt is misschien een manier om de natuur te straffen ofzo? Vergezocht misschien..

Met het mooie cyclische einde was ik volledig tevreden na het bekijken van de film. Heel rustig. Van alles wat, maar nergens teveel van. Dit soort films willen ook nog weleens omslaan in te weinig dialoog, maar dat gebeurde gelukkig niet. Evenmin werden de scenes te breed uitgesponnen. Het camerawerk was goed en bepaalde elementen (zoals de deur die steeds opengaat bij ieder seizoen) geven de film een eigen smoel. Ik ben zwaar onder de indruk.

@Billy-Pilgrim: ik ga er vanuit dat zijn ex-vrouw is in de winter (winter was zo mooi, nou ja spring, summer, fall en de tweede spring ook .

Ik dacht dat hij die vrouw juist had vermoord.

oja...niet vermoord dan? wie was die vrouw dan?

Geen idee. Moet het een bekende zijn?

Dat werd dus niet duidelijk gemaakt. Misschien heeft het er ook gewoon mee te maken dat deze schande zo groot is voor de vrouw, dat ze haar identiteit niet prijs wil geven. Het enige moment dat ze de doek afdoet is als ze voor het buddha-beeld staat, op het moment dat ze het kind afdraagt. Het personage van de vrouw zelf zal wel niet van belang zijn.

Op de DVD zie je haar wel bij de making off!

Maar heb het snel weg geklikt Het was de bedoeling van de film om de identiteit van de vrouw niet openbaar te maken, dus laat ik de vraag van wie zij nou daadwerkelijk was liever een geheim!

Prima dan houden we dat open/in het midden/....

Hele mooie beleving...Niet alle dingen snap ik, maar dat hoeft ook niet echt. Eigen interpretatie kan ook mooi zijn.
Ik vond de beelden vooral erg mooi, prachtig wanneer elke keer de deuren opengaan, je een ander landschap ziet.
Prachtige momenten ook zoals de steen vastbinden aan de vis/kikker/slang, en de symbolen uitsnijden...
Mooi filmpje...

4*

Heb erg genoten van deze film. Dit vind ik één van de beste aziatische films die ik tot nu toe heb gezien. klasse

Bom Yeoreum Gaeul Gyeoul Geurigo Bom

Mijn tweede Ki-Duk Kim, welke heel veel indruk op mij heeft gemaakt.

We worden meegenomen in de wereld van 2 monniken die op een magische plaats wonen. Bij de eerste beelden van deze omgeving had ik al ongeveer een brok in mijn keel, de rust en stilte greep mij echt enorm aan.

Aan de hand van de seizoenen zien wij hoe het leven van deze monniken drastisch verandert. De jongere monnik leert het leven ervaren en kennen en de oudere monnik komt dichter bij het 'niets'.
Elk seizoen in deze film is gewoon van toegevoegde waarde, niets is overbodig.Die jaarverschuivingen tussen de seizoenen door waren overigens ook erg mooi gedaan.

In de lente krijgt de jonge monnik een lesje in gerechtigheid
In de zomer wijkt de jonge monnik van het pad des geluk af en leert lust kennen.
In de herfst zien wij hoe de jonge monnik leert weer in het gelukspad te treden en innerlijke rust te vinden en eindigt de meester zijn leven
In de winter zien we hoe de jonge monnik de weg des meesters betreed en daarvoor een aantal beproevingen moet ondergaan. Ook wordt hier de nieuwe leerling naar de tempel gebracht.
In de 2e lente zien we eigenlijk hoe de cyclus des leven opnieuw begint.


Ieder jaargetijde bracht me bijna tranen in de ogen. Vooral de zomer is dus erg mooi, wanneer je ziet dat de jonge monnik eigenlijk zijn geloof wil volhouden, maar persee moet toegeven aan zijn lust.
Lust awakens the desire to possess. And that awakens the intent to murder

Dit was een van de wijsheden die de meester ons verschafte, geweldige wijsheden.

Vandaag voerde ik een gesprek met mijn filosofiedocent, die erg veel weet over de aziatische filosofie. Ik heb met de vraag rondgelopen waarvoor die deuren (zonder muren) dienden, en waarom de meester op deze manier afscheid nam van het leven.

Ik kreeg een erg verhelderend antwoord:
Alles draait om verlichting, iets dat je bij het Zen-Boeddhisme in een klap opeens hebt. Het gaat niet in gelijdelijke vorming, maar op een gegeven moment, na jarenlange training, vallen opeens de puzzelstukjes op zijn plaats. Die deuren schijnen ervoor te zijn omdat je persee ergens moet zijn om verlicht te kunnen worden. Je moet persee ergens doorheen, je moet eigenlijk de open wereld ingaan, dit door middel van die deur.

Over het einde van de Meester werd me verteld: Als een Zen-Buddhist eenmaal verlicht is kan hij een Zen-Meester worden. De meester is dus al een hele tijd verlicht. Als eigen invulling aan het feit dat hij niet meteen van de wereld verdwenen is heb ik gegeven dat het misschien wel een verplichting/ritueel is dat je persee een pupil opleid. In ieder geval over de zelfmoord:
Hij plakt al zijn zintuigen af omdat zijn zintuigen hem niets meer te bieden hebben, hij is verlicht dus alles is eigenlijk niets voor hem. In feite verbrand hij ook helemaal niet, omdat hij zelf ook 'niets' is geworden

Ik heb echt zwaar genoten van deze film en ik zou willen dat ik die plaats altijd vast kon houden.

Een meesterwerk van Ki-Duk Kim die na de verheldering van vandaag de laatste halve ster erbij krijgt wat erin resulteert dat deze film de maximale score haalt!

5*!

Interessante informatie Barns! Dat waren ook twee dingen die mij bezighielden na het kijken van de film. Vanwaar die verrekte deuren overal, terwijl er nergens bijbehorende muren zijn?

De film spookt ook nog regelmatig door mijn hoofd. Ik ben zeker van plan deze nog eens te zien. Deze zou best weleens door kunnen dringen in mijn top 10 op een mooie dag. Ik vind ook de zomer het mooist. Ik heb toch een zwak voor lust. Jonge honden die alles en iedereen achter laten voor zoiets als liefde. Wie weet doe ik het zelf ook op een dag. Ik ben ook zeker van plan meer te gaan kijken van Ki-Duk Kim. Ik heb The Bow hier op DVD staan (kreeg ik er gratis bij de de aanschaf van Spring...) en ook Bin-Jip lijkt me erg interessant. Mooie ontdekking zo vlak voor het begin van de nieuwe cyclus.

Nice Barns! Leer mij jouw filosofiedocent kennen Heeft hij de film zelf ook gezien?

Het is zonde dat deze man lesgeeft op een saai dorpschooltje, met zijn kennis/intelligentie zou hij het wel een stuk verder kunnen schoppen .

En ja, hij heeft de film gezien (wel al een tijdje terug).

Desondanks kon hij nog genoeg erover vertellen en wist hij me goede/heldere antwoorden te geven op mijn vragen. De Oosterse filosofie is echt uiterst interessant!

Kan iemand me eigenlijk nog 'soortgelijke' films aanraden?

Nou, kijk bijvoorbeeld de rest van de films van Kim Ki-duk. Ik heb ze ook nog niet allemaal gezien, maar toch al wel een stuk of 7. Niet alles is altijd top, maar ze zijn nooit slecht en altijd boeiend.

Mooie ingetogen (bijna compleet) stille film
die aan het einde van het winterseizoen
weer van vooraf aan begint.

De aziatische filosofie wordt mooi in beeld gebracht
en de omgeving is elk seizoen een genot om naar te kijken.

Ga ik doen!

Mijn tweede Ki-Duk na Bin-Jip en deze vind ik dan gelijk ook beter. Deze film trok mij gewoon meer en het lekker rustgevend om het verhaal van die twee monniken te zien tijdens de verandering van de seizoenen midden in het opmerkelijke eiland/huis/tempel waar ze wonen.

Ik dacht trouwens dat de vrouw die bij hem kwam en haar kind te vondeling gaf zijn eigen vrouw was, maar hij heeft haar vermoord las ik. Ik dacht dat hij namelijk de minnaar had vermoord.

4, 0 Sterren.

hmm vooral een hele relaxte film, in de originele zin van het woord, maar daarover later meer.

Velen lijken deze film geweldig te vinden door de geweldige natuur. Nu ben ik geen uitgesproken natuurliefhebber. Pa roept regelmatig van: Oh kijk die boom eens mooi in bloei staan OF kijk die vogel eens mooi op de schutting zitten. Iets wat ik totaal mis, ik kan er niks mee. Ergens is dat jammer, want ik heb best oog voor detail, maar als ik zo'n klein ding dan zie, doet het me vaak weinig. Een hele rij bomen die in bloei staat of een schutting vol met vogels vind ik al veel boeiender, het is een soort bombastisch effect wat het dan opeens interessant maakt. Toch weet de film alles zo neer te zetten dat het wel interessant is!

Waar de film inderdaad veel interessante aspecten van de natuur laat zien, is het niet perse overweldigend mooi. Het mooie in de film komt van de innerlijke rust die de film uitstraalt. Te midden van de monniken cultuur krijgen we een kijkje in hun filosofie, kijk op liefde, kijk op de natuur en hun manier van leven.

Winter was ook zeker t mooiste gedeelte. De ijzige kou, met de rust en ook de gebeurtenissen die er in plaatsvonden. Jammer dat het daarna dat niveau niet meer kon halen. Wat dat betreft was het na Winter genoeg geweest.

Een film die ik zeker niet altijd had kunnen opzetten, stuiterbal die ik ben.. Echter ik moest vandaag wat tot rust komen en dat is wel aardig gelukt met deze film.

Prachtige film om in je eentje te kijken. Niks geen popcorn/milkshake/gezelschap, gewoon jezelf openstellen, cultuur opsnuiven en genieten van de prachtige plaatjes.

Totaal anders dan wat ik normaal kijk, maar daarom is het niet zo dat ik het niet kan appreciëren.

Velen hebben het hier vooral over de mooie natuurplaatjes, maar ik zie het meer als een boeiende kennismaking met (een deel van) de cultuur. De rituelen, de levenswijze,... Compleet anders dan bij ons, en op een of andere manier toch herkenbaar.

De lente (#1) en zomer waren voor mij dan ook het mooiste en daarna had ik helaas wel wat moeite om m'n aandacht erbij te houden. Het hele gedoe met de moord op z'n vrouw en de twee detectives vond ik 'n beetje misplaatst in het geheel en haalde me ook wat uit de sfeer van de film.

Van beste naar minste (het 'slechtste' noemen zou deze film onrecht aandoen):
Lente (#1)
Zomer
Winter
Lente (#2)
Herfst

Mooie muziek trouwens.

Een verdiende 4*.

Rust en schoonheid die onderbroken worden door kleine, wrede spektakeltjes. Na de derde film van Kim Ki-duk is het mij wel duidelijk, hij is niet mijn soort regisseur.

Visueel is er wel originaliteit in zijn films te vinden, maar tijdens het kijken blijf ik steeds met een groot leeg gevoel achter. Niets wat mij, naast de mooie plaatjes, echt diep in mijn gevoel raakt. Deze ervaren leegte lijkt mij beslist niet iets van het gevoel van verlichting weergeven, waar een boeddhist op zit te wachten. De prachtig geëtaleerde wreedheden in de verhalen van Ki-duk camoufleren het ontbreken van onderhuidse subtiliteit. Telkens wordt een erg flauw spel gespeeld met raadselachtigheden om de raadselachtigheden, zonder dat het gevoelsmatig ook maar enig amusant medeleven of ander verlichtend inzicht oplevert. Ook tijdens de 5 jaargetijden in dit filmverhaal worden ideeën uit het boeddhisme wel erg simpel omgevormd tot een ranzig soort prettige kijkconfectie.

Het kon me allemaal niet zo boeien.. ik denk dat dit een film is waar je wel voor de de bui moet zijn. Dat was ik duidelijk niet. 2,5*

Wat een FOEI lelijke poster op IMDB zeg. Waag het niet dat die hier geplaatst wordt

De laatste keer gezien afgelopen zomer in een tentje, ergens in de rand van een middelgrote Zweedse stad, met buiten de storm van het seizoen die voorbij raasde. De schoonheid werkt hartverwarmend, verhalen zijn herkenbaar, niets wordt opgedrongen. Je haalt eruit wat je eruit wil halen, kan halen, moet halen op dat moment. Binnenkort nog eens de winter testen op deze film. En dan is het weer lente.

Schoonheid,

Pure schoonheid, dat is wat deze film ademt. Zodra de deuren met een piepend geluid opengaan bevind je je in de wereld van twee monniken. Één oudere ervarene die het pad naar complete innerlijke rust al ver bewandeld lijkt te hebben. De ander is nog jong, moet nog veel leren en zit pas in het eerste seizoen van zijn leven. Deze film laat niet alleen de gewone seizoenen van een jaar zien maar ook de seizoenen van het leven. De cyclus van het leven, de pijn die het soms doet om te leren, het genot dat het kan brengen om ergens een waar meester van te worden. Allemaal zaken die de leerling monnik nog moet ondervinden, hij kent het leiden onder jaloezie niet, heeft nog geen weet van het leed dat liefde hem aan kan doen, maar heeft ook nog geen idee wat ware innerlijke rust te bieden kan hebben.

Dat is waar deze wonderschone film van Ki-Duk Kim over gaat. En dat brengt hij op zo'n prachtige manier in beeld. Natuurlijk, er wordt gefilmd in een prachtige omgeving, maar dat kan iedereen. Het is de kunst om die omgeving ook nog eens op een mooie manier in beeld te brengen. En daar slaagt Kim zeer goed in, hij werkt goed met kleuren en zorgt ervoor dat ieder seizoen zijn eigen kleur heeft. Dat zorgt in ieder seizoen weer voor een compleet ander, maar toch elke keer weer even prachtig, plaatje. De film kabbelt rustig voort en voelt geen moment gehaast aan. Wanneer je deze film kijkt wil je eigenlijk niets liever dan naast de twee monniken zitten en dag in dag uit genieten van al die schoonheid om je heen.

Zat eerst op 4 sterren maar vooruit, dit doet toch wel echt wat met me en blijft toch wel hangen, 4.5 ster.

P.S wie heeft die plotomschrijving gemaakt? Gewoon van internet geplukt of zelf gemaakt? Ik vind hem erg goed, staat zelfs op de achterkant van het hoesje van A-Film

Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring

Een film die je moet liggen. Erg trage film die mij niet heeft kunnen boeien. Het duurt allemaal zo vreselijk lang en er gebeurd eigenlijk niets doordat het verhaal erg dun is. In het eerste getij is het even interessant om te zien hoe de kleine monnik zijn lesje leert, maar je ziet dit al van heinde en verre aankomen; laat staan dat het ronduit saai en langdradig is. Ook apart hoe de oudere monnik -en dezelfde situatie in een getij later met de jongere monnik- op een afstand van 1 meter toe staat te kijken zonder dat de kleine monnik het door heeft. Getuigt wat mij betreft van een B-film. Allemaal leuk en aardig dat het allemaal 'zo mooi gefilmd is' en de natuur 'zo mooi is', maar dan zet ik wel een echte natuurfilm op. Life van de BBC bijvoorbeeld. Nee dit was niets, en ik denk dat ik de komende tijd wel genezen ben van dergelijke films.

1,0*

Wijsheid.