Shichinin no Samurai (1954)

Bedankt voor de informatie.

Graag gedaan

Belangrijke blauwdruk voor tal van oorlogs- en actiefilms die 'm zouden opvolgen, maar als film an sich is Seven Samurai ingehaald door de tijd. De film is minstens een uur te lang en verveelt vaak. Hele subplots hadden wat mij betreft achterwege kunnen worden gelaten. Na zo'n 2,5 uur voorbereiding had ik een veel spektaculairdere ontknoping verwacht. De Samurai blijven hetzelfde trucje uithalen en de zwaardgevechten zijn bovendien erg nep.

Vermoeiende prent.

Daar kun je een film toch niet op afrekenen?

Als het te verouderd aanvoelt snap ik het wel. Maar zo voelt de film gelukkig niet voor me.

Ik neem het de film niet kwalijk dat 'ie oud is, ik neem het 'em kwalijk dat ik daar last van had. Ik heb zelden tot nooit moeite om door de leeftijd van een film heen te kijken, maar bij the Seven Samurai stoorde ik me mateloos aan de erg neppe gevechten, het over-acteren en de constante gillende vrouwen. Bovendien had het tempo ook veel hoger gemogen, dik drie uur is echt te lang.

Ik respecteer je mening Rosicky, maar het feit dat Once Upon a Time en There Will Blood in je top 10 staan strookt niet echt met de parameter "tempo".
Volgens mij gebeurd er wel genoeg in de film om het aangenaam te houden.
Vergeet bovendien niet dat deze film eigenlijk als "archaïsch" kan worden beschouwd, maar toch de hoofdbron is van talloze spektakelfilms, decennia erna.
Beetje strenge beoordeling voor een filmliefhebber als jij.

Een laag tempo is prima, als er maar genoeg interessante dingen gebeuren op het scherm. Dat miste ik bij Seven Samurai vaak. Er zaten plotlijnen in die me niet wisten te boeien en scenes werden m.i. erg vaak onnodig gerekt. Natuurlijk is de film bijzonder invloedrijk en natuurlijk is er ook voldoende positiefs te melden, maar bij mij overheerste na het zien van Seven Samurai vooral teleurstelling. Helaas.

De neppe zwaardgevechten kan je ook verder aanvullen met je fantasie.
Volgens mij is er ook niet veel tijd in gestoken, en vond de regisseur het ook niet relevant van hoe de zwaardgevechten er uit zien.

Een must-see!

Geen super film, maar wel een belangrijk stukje cinema die ik elke filmliefhebber toch wel aanraadt. Het had bij mij alle kanten op kunnen gaan. 1954 en 207 minuten zijn bij mij geen garantie voor een vermakelijke film. Toch heb ik tot nu toe veel goede ervaringen met lange films. Ook deze uiteraard in één keer gekeken en geen moment vervelend.

Een traag verhaal, met genoeg langdradige, uitgerekte scenes. Gelukkig wordt dit gecompenseerd met een aantal interessante personages. In het algemeen veel over-acting, iets waar ik totaal niet van hou. Met name de boeren en natuurlijk Kikuchiyo. Bij laatsgenoemde pakte het echter wel goed uit. Zijn personage zorgt voor de nodige luchtigheid en ik kon om zijn verschijning wel een paar keer lachen. Takashi Shimura is net als in Ikiru erg sterk! Mooiste personage vind ik echter Kyûzô. Een eervolle, charismatische samoerai, voortreffelijk vertolkt!

Geweldig camerawerk van Kurosawa. Met name de eindbattle in de regen. De battle zelf stelt niet zoveel voor, maar visueel zeker een plusplunt. Ik moet ook zeggen dat ik meer van die battle had verwacht. Het begon ook nog redelijk spannend met die verkenners, maar daarna is het een beetje van het zelfde. Opzich wel leuk het hele tactische plaatje te zien en ervaren, al waren die bandieten nou niet heel erg slim. Wel een kenmerk van deze film, als kijker ben je bijna overal bij.

Toch, na al deze positiviteit.. Het had wel wat korter gemogen.

3,5*

fantastische meeslepende film, met idd wat overacting, maar dat droeg voor mij alleen maar bij aan de sfeer.
ouderdom en lengte van film hadden voor mij hetzelfde effect.
kortom, ik zat er helemaal in en heb erg genoten van verhaal, acteerwerk, cameravoering en vooral ook het tempo.