Meningen

Eergisteren gezien. Op zich prima filmpje, met prachtige shots en redelijke spanning. De moorden waren weer prachtig in beeld gebracht en op een heel originele manier lekker goor, wat ik ook al een pluspunt vind in andere Argento's. Toch vind ik deze film een van de minste Argento's die ik tot nu toe heb gezien. Hij kan in de verste verte niet tippen aan films als Suspiria, Profondo Rosso en Phenomena.

Om te beginnen vond ik de start erg traag. De dialogen zijn van niet al te hoog niveau en hoewel die bij andere films van Argento ook niet al te best zijn, ergerde ik me er hierbij meer aan dan normaal. Het begin zit stampvol met dit soort dialogen, en is dus ook niet interessant.

Na de eerste moord wordt het al een stuk beter en de scenes waarin de hoofdpersoon de moorden aan moet zien, zijn erg spannend. Helaas zakte de film na deze sterke scenes ook meteen weer in en dat komt voornamelijk doordat het hoofdpersonage na deze gebeurtenissen, die toch erg traumatiserend voor haar zouden moeten zijn, gewoon doorgaat met haar leven alsof er niet veel bijzonders is gebeurd en er helemaal niemand is vermoord. Buiten de moordscenes om laat ze geen greintje emotie zien; geen verdriet, geen woede, nauwelijks angst... Dat is zo ongeloofwaardig! Neem nou de tweede moord, waarbij ze moet toekijken hoe haar vriend/minaar wordt vermoord. Je zou verwachten dat ze hier helemaal door van slag is en nog een paar dagen lang in shock zal zijn. Maar nee hoor, ze stapt gewoon de auto in bij iemand en praat over het voorval alsof het allemaal niet zoveel bijzonders is. Geen verdriet, geen traan, niks. Het enige wat ze zich afvraagt, is wie de dader is. Dit vond ik echt ongeloofwaardigheid den top. Ik bedoel; ze is vastgebonden, heeft moeten zien hoe haar vriend op gruwelijke wijze vermoord werd, dan doe je toch niet zo onverschillig?

De film bevat later nog enkele heel goede en spannende scenes, zoals de scene in het appartement, met die kogel en later die geheime gang en de scene met de vogels die de dader proberen te vangen tijdens de operavoorstelling. Het was allemaal niet slecht, maar echt spectaculair werd het nergens, omdat steengoede scenes werden afgewisseld met vreselijk saaie dialogen die de kracht van de scenes daarvoor enigszins wegnamen.

Het einde vond ik erg onnodig. Het voelde alsof de makers niet helemaal blij waren met het oorspronkelijke einde en er nog snel even iets bij hadden verzonnen. Hoe het ook gegaan is; het voelde erg idioot aan. Dacht je eindelijk dat de dader dood was, bleek het ineens niet zo te zijn en zie je in een heel korte en crappy achtervolging hoe de dader uiteindelijk toch gepakt wordt. Dan denk ik echt; waar was dit voor nodig? Ik had het beter gevonden als hij gewoon echt dood was gegaan bij die brand, of dat het hoofdpersonage niet via het nieuws te horen kreeg dat de dader nog leefde, maar dat hij ineens heel onverwachts weer bij haar opdook. Dit vond ik in ieder geval nogal amateuristisch.

Verder vond ik de heavy metal soundtrack niet eens zo storend. Je hoorde deze muziek eigenlijk alleen bij de moorden en verder was het vooral operamuziek. Ik vond het wel een aardig contrast met elkaar vormen, al miste ik toch echt de muziek van Goblin in deze film! Hun muziek schept echt een evil sfeertje, wat ik in deze film graag had teruggezien.

Al met al een matig tot redelijk filmpje met prachtige beelden en heerlijk gruwelijke moorden, maar die toch aan heel wat kanten rammelt. Het plot biedt veel potentie, maar voor mij was het hem gewoon telkens niet.