Meningen

Gruwelijk slechte film. De links-dogmatische ondertoon ( dit woord is niet toepasselijk bij een film waar in het moraal zo in-your-face is dat je het zou kunnen opeten) daargelaten is het acteerwerk bij tijd en wijle treurig: zelfs Willem Dafoe, een van mijn helden, presteert ver ondermaats. Het verhaal begint zeker interessant, maar hangt al na 15 minuten van clichés aan elkaar. Een tragisch matige film, en het alom aanwezige linkse moraal geeft deze film de doodsteek.

Ik heb deze film gister gezien in de sneak preview.

Laat ik beginnen met zeggen dat ik niets gehoord had van de film voor dat ik hem voorgeschoteld kreeg in de sneak. Van de plotbeschrijving hier op Moviemeter klopt niet zo veel, dus ik zal het maar even verduidelijken.

De film draait om Ray ( Clive Owen) en Claire (Julia Roberts), twee ex geheim agenten voor verschillende veiligheidsdiensten. Als ze elkaar ontmoeten op een ambassade feestje in Dubai, worden ze ondanks dat ze rivalen zijn verliefd op elkaar. Ze besluiten het zakenleven in te gaan en aan beide kanten van twee rivaliserende bedrijven dienst te nemen in de spionagetak van het bedrijf, om zo de bedrijven tegen elkaar uit te spelen en er uiteindelijk met de bedrijfsgeheimen vandoor te gaan om die voor veel geld te verkopen. Hoe een en ander verder in elkaar zit moet je zelf maar gaan zien.

Dan de film, hoe was 'ie? De openings-scene is heel leuk gedaan, en zet meteen een mood die ik totaal niet zou omschrijven als "thriller". Eerder is Duplicity een heist movie á la oceans 11. De film werkt veel met flashbacks en flashforwards, maar is op een heel logische manier gemonteerd, waardoor iets over de helft van de film de meeste gaten in het verhaal zijn opgevuld, en ik, tegen mijn verwachting in, daadwerkelijk erg benieuwd was hoe het verhaal afliep. Hoewel de romantische scene's soms ietwat langdradig zijn, en het verhaal rond drie kwart van de film een beetje inzakt, maakt het onverwachte einde een hele boel goed.

Zoals ik al zei, montage is een heel belangrijk element in de film, en voegt wat leuke elementen aan de film toe. De openings-scene is daar een goed voorbeeld van, maar op meerdere momenten in de film zitten er kleine montage momenten in de film die mij visueel wel aanspraken. De acteer prestaties zijn degelijk, al moet ik zeggen dat ik van acteurs van dit formaat een stuk meer verwachtte. Zeker Clive Owen, alhoewel hij een beetje lijdt aan het Christopher Walken syndroom van het aannemen van de beste tot de meest gruwelijk slechte rollen, kon voor mijn gevoel een stuk beter. Maar ook Julia Roberts heb ik wel beter zien acteren. Tom Wilkinson als Howard Tully had een leuk filosofisch moment.

Al met al is Duplicity een prima film om je vriendin mee naar toe te nemen, of een keer te huren, maar een must-see is het niet. Daarvoor vervalt het teveel in niet originele stereotypen en paden uitgesleten door het heist-genre zoals die is neergezet door Oceans eleven en zijn opvolgers.

2.5 uit 5 sterren.