Meningen

Nou. Blijkbaar zijn er hier een hoop stemmers die een beetje chagrijnig worden als ze hun Happy-Hollywood-Einde niet krijgen...

Ook nog even een opmerking over het genre. Naar mijn mening kan dit zeker geklasseerd worden onder de noemer horror. De 2 jongens, schijnbaar los van alles, compleet en zonder enig geweten losgeslagen... Ik zie bijvoorbeeld weinig verschil met een afschwuelijk doorgedraaide cirkelzaagmoordenaar die iedereen uitmoord, behalve dan dat ze hier een tikkeltje subtieler te werk gaan. En uiteraard het onvermogen om hier ook maar iets tegenin te brengen. Ja, zeker horror.

Het is dus duidelijk geen standaard thrillertje, maar eerder een frontale aanval op onze eigen gevoelens en gewetens. Dit in combinatie met geweldige acteerprestaties - vooral Michael Pitt was subliem om aan het werk te zien - resulteert in gruwelijke, ietwat verwarrende nagelbijter. De ietwat tragere scènes door de shot voor shot remake (hoewel ik het origineel nooit gezien heb) wil ik dan wel door de vingers zien.

De film dwingt je mee te heulen met de aanvallers, en laat daardoor een wrange smaak achter. De beruchte afstandbedieningscène doet je nog eens extra afstand nemen van je geweten.

Roth vond ik persoonlijk iets minder goed gecast, maar Watts speelde zeer goed in deze bizarre, maar geniale prent.

De relatief lage waardering is te wijten aan de vreemde zwarte humor. Een van mijn kameraden beweerde zelfs de film afgezet te hebben na een halfuurtje omdat hij er niks aan vond.

Zelf was ik heel aangenaam verrast, vooral van de humor. Zo droog, zo zwart, helemaal mijn stijl. Ik heb verschillende keren in een breuk gelegen met de ongelofelijk droge en grappige dialogen.

Farrell speelt heel goed met een leuk accent en Gleeson houdt het duo met gemak in evenwicht.

Daarnaast was het leuk Fiennes nog zien te verschijnen, vooral in deze stijl was het heel amusant te zien.

Mijn advies voor deze prent is: neem het (verhaal vooral) niet serieus, ontspan en zie de humor.

Een vette 4.5* van mij, een van de betere films van de laatste jaren.

Overschot van gelijk!

Ik moet ten eerste wel toegeven dat ik geen Tarantino-fan ben, maar dit is toch absoluut geen topper.

Een aantal grote pluspunten doen mij ervan af zien om maar een 0.5 te geven. Normaal ben ik allergisch aan onzindialogen die naar niets leiden, maar jezusmina wat een openingsscène. Kippenvel in de aanloop naar de climax.

Na dit toppertje zakt de film als pudding ineen. De compleet mislukte voorstelling van de Basterds, die we overigens zelden echt in actie zien. Ik heb wel nog genoten van de barscène, totdat die uitmondt in een climax van 2 seconden. Misschien vergelijkbaar met een goede vrijpartij, maar niet wenselijk in film.

Uitmuntende acteerprestatie van Waltz en vooral ook van August Diehl, maar Pitt valt met zijn mislukt redneck-accent volledig door de mand. Enkel de "Bonzjiorno" en de "Arrivideerzjie" waren in combinatie met zijn smoeltrekkerij nog vrij hilarisch.

De muziek. Tarantino wil oh zo graag wat klassiekers in zijn film stoppen, maar het werkt gewoon geen 20 keer na elkaar. De muziekkeuze is zo onbeholpen en houterig dat ik er niet naar kan luisteren.

En om nog even terug te komen op de trailer. De helft van de trailerbeelden komen niet eens terug in de film, wat voor mij zelfs gaat grenzen aan misleidende reclame. Ik denk aan Pitt's "yes yes yes", een of andere Basterd lopend in een tunnel al schietend met een machinegeweer, een soldaat die getroffen door een raam valt, een rij Duitse krijgsgevangenen die voortgeduwd worden. Ik begrijp dat films een zo groot mogelijk publiek beogen, maar dat Tarantino dan op zo'n misleidende manier volk wil trekken, dat gaat mij net een brug te ver.

Afgezien van het feit dat er duizenden betere films zijn dan deze, is Inglourious Basterds bijlange na niet het beste van Tarantino. Boven het niveau van Reservoir Dogs, Pulp Fiction of Kill Bill stijgt deze prent zelden of nooit uit.