Meningen

Opwindende thriller met een sterke hoofdrol voor de stoïcijns aandoende Kristoffer Joner. Zet als John een interessant personage neer die gebukt gaat onder z'n sadistische driften.

Vooral de eerste drie kwartier zijn sterk. Spanning is aanwezig en in een paar scènes wordt inderdaad een licht claustrofobisch gevoel opgewekt. Zeer aangenaam. Dat maakt het laatste half uur helaas plaats voor mindfuck-pretenties die nooit worden waargemaakt. De ontknoping is ingewikkeld noch intelligent, laat staan intrigerend.

Jammer, want met de rest van de film laat Sletaune zien tot best goede dingen in staat te zijn.

Apart regisseur toch die Refn. Begon OK met Pusher, sloeg daarna finaal de plank mis met Bronson en Valhalla rising, leverde toen met Drive een waar meesterwerk en bewees zich opnieuw met Only God forgives. The neon demon valt ergens in het midden. De film ziet er goed uit en bevat een aantal best sterke scènes, maar kom op, als je een film maakt over iemand die zo beeldschoon is dat de hele modellenwereld van het padje raakt, is het minste wat je kan doen iemand casten die daadwerkelijk mooi is.

Toffe film. Net niet zo goed als andere recente films over/met white trash als American honey en The American project, maar wel een aanrader voor liefhebbers daarvan.

Doet niet onder voor het origineel.

Niet dat dat zo'n prestatie is, maar vooral de speciale effecten zijn subliem en leveren enkele scènes op die in de jaren tachtig nooit mogelijk waren geweest.

Spannend is het helaas niet. Die stem van Krueger alleen al. Ook in Hollywood zou het inmiddels doorgedrongen moeten zijn dat zo'n vervorming niet angst- maar lachwekkend is. Verder jammer dat er zoveel wordt stilgestaan bij het verleden van Krueger en zijn slachtoffers. Niet alleen omdat het essentiële "Waarom valt hij ze nu pas lastig?" onbeantwoord blijft, maar met met name omdat het zo duidelijk Jackie Earle Haley is die Krueger vertolkt. Op de momenten waarop de hoofdpersonen tegen hun slaap vechten vroeg ik me af hoe hij het vindt meermaals als pedofiel gecast te zijn.

De meeste droomscènes zijn gelukkig wel de moeite waard. Dat industriecomplex levert enkele sfeervolle plaatjes op en sowieso maakt de film een verzorgde indruk. Reden genoeg om anno 2010 geen aandacht meer te besteden aan het gedateerde origineel, maar gewoon deze ongeveer even matige remake te gaan kijken.