Meningen

Zhang Yimou gaat terug naar de wat persoonlijkere boekverfilmingen.Voor deze film is hij meer dan een jaar op zoek geweest naar zijn nieuwe muze Zhou Dong Yu (Winterse regen, hoe passend bij haar melancholieke uitstraling en ze wandelt precies zoals Zhang Ziyi in The Road Home). Zhang's films worden al jaren lauwtjes ontvangen in China, inclusief Hero en HOFD. Ik vind hem toch een sympathieke man, hij blijft toch gewoon doen waar hij zin in heeft en heeft inmiddels al een behoorlijk gevarieerd oeuvre op z'n naam staan.

Ook deze film wordt voorlopig niet al te enthousiast ontvangen door het grote publiek in China. Het verhaal is op zich weinig opwindend, want het is al zoveel malen eerder gedaan in Azie. In Korea vind ik ze vaak irritant en schreeuwerig, en in Japan wordt er weer teveel gezwegen, waar kijkers er van alles in lezen. Dan dit ligt toch wel iets dichter bij huis. Ik blijf hem toch wel altijd volgen. Ik vind HOFD nog steeds zijn allermooiste, maar ik denk dat deze er vlak achteraan komt. Twee nieuwelingen schitteren onder zijn vakmanschap. Beheersd verteld, fijn tempo, met prachtig gevoel voor details en heel 'nuchter Chinees'. Het beste wat dit genre te bieden heeft.

De Engelse titel van de film is overigens Under the Hawthorn Tree ipv Love of the Hawthorn Tree. Het staat ook op de poster.

Eindelijk uit op Criterion. Film over een racistische hond die zwarte mensen aanvalt. Voelt aan als exploitation, maar is erg zorgvuldig gemaakt. De hond wordt geweldig neergezet, al begreep ik dat het bij sommige mensen lachwekkend kon overkomen. Komt denk ik ook door het plot, maar ik vond het heel overtuigend. De boodschap (racisme is niet iets natuurlijks, maar wordt aangeleerd) is niet wereldschokkend, maar dit afspiegelen in man's beste vriend in een exploitation achtige film, levert een heel aparte en bijzondere film op.