Meningen

De tragedie van een verslagen leger.....

In oorlogen zijn er altijd van die groepen mensen die nét even een beetje extra de pineut zijn. Zo ook de Pavia compagnie in deze film. Verlaten door alles en iedereen, de eigen legerleiding, de bondgenoten en soms zelfs door de vijand. Verveling, ziektes, hitte, dorst, niets blijft deze groep bespaard.

Deze elementen worden op een droge maar treffende manier neergezet door het groepje voor mij onbekende maar prima acteurs. De beelden uit de woestijn zijn mooi geschoten, en realistisch. Dit vergroot het inlevingsvermogen. Dit gecombineerd met een voortreffelijke soundtrack maakt de film een indrukwekkend drama.

De actiescenes waren helaas wat minder. Die artillerie beschietingen overdag gingen nog wel, maar 's nachts was het matig. Ook de gevechten waren niet echt overtuigend. Jammer, kost de film een echte topwaardering.

Concluderend een prachtige film, die op bijna elk vlak overtuigd en indruk maakt. Helaas waren de actiescenes van een belabberd niveau.

Liefdesverhalen in oorlogsfilms als deze..............water en vuur.

Het idee om een film te maken over een Russische sluipschutter vond ik op zich best interessant, maar de uitwerking vond ik redelijk matig. De film is redelijk klinisch, oppervlakkig zelfs. De scenes zijn allemaal net niet overtuigend genoeg, waardoor je nooit echt meeleefd met de personages. De stad Stalingrad tijdens WO2 heb ik weleens beter afgebeeld gezien, alles was hier net even te 'clean'. Dat geldt eigenlijk voor de hele film, te clean. De makers weten duidelijk niet welke kant ze op moesten met deze film, moest het een pure (anti) oorlogsfilm worden, een (liefdes) drama of een thriller met de oorlog als setting? Het is van alles een beetje en op geen enkel vlak overtuigd het echt. Voorbeeld is dan ook het Tania - plot. Dat Danilov Zaitzev verraadt vanwege Tania was natuurlijk voorspelbaar, maar dat verraad-plotje komt ineens tot een eind. Dan Sacha, die opgehangen wordt, wat op zich best een indrukwekkende wending was. Vervolgens gaat Tania dood, maar toch niet. Om nu te zeggen dat dat jammer is klinkt misschien raar, maar ik had het een einde gevonden wat veel meer impact zou geven dan het einde waar nu voor gekozen is. Nu is weer zo'n standaard feel-good einde waardoor je de film binnen een uur alweer bent vergeten. Past niet bij een film over Stalingrad. De makers durven net niet ver genoeg te gaan. Bij een film over Stalingrad hoort een soort dramatiek van de oorlog, en geen liefdesdrama. Heeft niets maar dan ook niets met elkaar te maken. Onbegrijpelijk dat makers van dit soort films die fout elke keer weer maken. De hele sfeer van de film, die dus sowieso al te clean is, wordt door dat zwijmelverhaal helemaal verziekt. Een Stalingrad film hoort een angstaanjagende sfeer, een desolate sfeer te hebben.

Verder nog een enkele poging tot humor (mislukt) en een aantal vreemde scenes. Vooral toen Zaitzev König neerknalde. König wordt de hele film voorgesteld als geniale sluipschutter, maar in die scene geeft om onverklaarbare redenen zijn dekking volledig op. .

Al met al vond ik het een film waar vooral veel meer in had gezeten. Als je die zwijmel sfeer in zou ruilen voor een echte Stalingrad sfeer dan zou dat al een hele hoop schelen. Uiteindelijk is het een film geworden met een interessant uitgangspunt, maar slecht uitgewerkt. Nu is het een romantische film in Stalingrad geworden. Hoe kom je erop zou ik aan de makers willen vragen.

Wel redelijk vermakelijk, maar zeker niet goed.