Meningen

Erg boeiende opzet en een ethisch dilemma, toch kent de film te veel gebreken om echt een impact te maken, of je überhaupt bij te blijven.

Wat mij het meest irriteerde waren toch echt de 12 personages, stuk voor stuk typetjes, heb me vooral geïrriteerd aan het personage van Fonda. Zoals al gezegd heeft de film best een leuke opzet maar toch is het hele geheel veel te voorspelbaar. Na een half uur weet je wel hoe het af gaat lopen en zit je nog een een duur naar dialoog te kijken. Gelukkig wordt dit nog een beetje interessant gehouden door de moordzaak, die dan wel weer leuk uitgewerkt.

2*

Als je na precies 1 week alweer zin hebt een herziening van een film weet je eigenlijk al genoeg.

Want wat een verrassing was dit de eerste keer. Nog nooit een film gezien die zoveel melancholie, cleanness en rust uitstraalt. Ook het ‘post 9-11’ jasje en de prachtige beelden van New York spraken me erg aan. Handig ook hoe Spike Lee hiermee omspringt. Zo is er een dialoog tussen Hoffman en Pepper bij het raam van een appartement waarbij de camera na het dialoog nog eventjes door het raam kijkt naar de restanten van het wtc. Zijn toch simpele dingen die wat extra punch meegeven aan de film.

Audiovisueel sowieso een erg fijn filmpje. Spike Lee geeft de film een fijne look mee en de smaakvolle score en redelijke unieke editing maken het helemaal af. Eerst lijken enkele cuts en korte rewinds wat random maar alles draagt bij aan het ritme en vooral de heerlijke flow van de film.

Daarnaast ligt de kracht van de film vooral in de personages. Alle drie (Naturella iets minder) zijn erg interessant en hebben allemaal ‘net iets extra’, iets mysterieus. Slim ook dat ze hiervoor acteurs hebben gecast die met een simpele blik al veel kunnen overbrengen aan de kijker en helemaal natuurlijk in hun rollen lijken te zitten.

Enige is dat je de film uiteindelijk toch een vorm van diepgang mist. Enige wat ik hierbij kan denken is of dit wel nodig is. Of het überhaupt nog in de film zou passen. Het simpele filosofische laagje (3 'mogelijkheden' voor de gevangenis) en sociale / maatschappelijke laagje (scène voor de spiegel) werken en de film bevat genoeg emotionele diepgang. Of nou ja voor mij in ieder geval.

5*

In de lijn van Boyle's andere films maar deed me vooral denken aan Sunshine

Vooral de manier waarop hij cinematografische, muzikale en verhalende elementen allemaal combineert om een climax over te brengen. De manier waarop hij dat hier doet doet mij heel erg denken aan Sunshine. En hoewel deze zeker minder gestileerd is zijn er meerdere overeenkomsten. Camerawerk is iets minder inventief, evenals montage, maar nog zeker speciaal. De post-apocalyptische sfeer is heerlijk en wordt versterkt door de score.

Script is misschien niet perfect maar vond het verhaaltje en de relaties tussen de hoofdpersonages boeiend genoeg. Het hoofdpersonage is misschien niet het diepste karakter maar wordt uitstekend neergezet door Murphy, vind sowieso dat hij onderhand wel met de grote jongens mee mag doen.

4*