Meningen

Vorig jaar sprak ik Violetta Zironi nog na haar concert in de Melkweg. Nu is zij een moviestar!

Wat blijven die Fransen prachtige films maken! Vooral goed geacteerd door Anaïs Demoustier, zoals zij via haar conservatieve afkeer jegens David's gedrag volledig wordt opgezogen in zijn spel, mede via zijn, al dan niet, bewuste manipulatieve complimentjes. Ozon is daar erg sterk in, vind ik, om die gedragsveranderingen mee te geven aan zijn personages en Anaïs beeldt dat heel sterk uit.

Fijn ook dat er dit keer een ruimdenkende partner als Gilles achter haar staat in plaats van een clichématige partner vol jaloezie en onbegrip.

Het eind is wat zoetjes maar niet geheel onverwacht en voldoende bevredigend.

Vanavond deze schitterende film gezien. Hoewel het een vrij gewoon verhaaltje is, uit het leven gegrepen van een willekeurige Francaise, is mijn stem zo hoog om het zeer, maar dan ook zeer indrukwekkende spel van de echte Adele. Spel kan ik het haast niet noemen. Het leek op een 'echte' documentaire waarbij de hoofdfiguur amper in de gaten had dat ze uberhaupt gefilmd werd. Prachtig! Uiteindelijk was het dan ook een soort documentaire, maar dan gespeeld.

De rol van Emma vond ik een zeer onsympathieke: de eerste keer dat Adele uit ging zonder Emma en danste en vree met haar collega, was na het afluisteren van het antwoordapparaat met de boodschap dat Emma nog wat langer bleef bij Lise, en dat het laat kon worden. Gezien het vervolg van die relatie is het niet onmogelijk dat Emma Adele dingen verweet die zij zelf reeds had ondergaan en met dat verwijt Adele makkelijk probeerde te lozen. Ondanks dat Adele ook niet juist had gehandeld kon ik de sympathie voor haar niet verliezen. Die ruzie was dan ook weer heel indrukwekkend gespeeld.

Bovendien alle lof voor de echte Adele voor het zichzelf durven laten zien van haar lelijke kant: Wat zou zwaarder wegen voor een actrice; je naakt laten filmen of dat het snot je over de lippen loopt?