Meningen

Zoals velen had ik al weinig hoop voor deze film, maar toch heb ik de moeite genomen om 'm in de bioscoop te bekijken. In Dolby Cinema/Atmos welteverstaan. Maar dat is meer een nadeel dan een voordeel, vooral als je al die grote explosies op zo'n mega groot scherm ziet, die eruit zien als een gemiddelde aflevering van Smallville. Hetzelfde geldt voor de vliegbewegingen en de Flash-achtige effects.. Het ziet er allemaal zo fake en gekunsteld uit. Dat kan toch een stuk beter, zien we elke keer in Marvel films. De geforceerde grappige bedoelde one-liners komen ook totaal niet over. Het gebruik van de jaren 90 muziek voelt als een parodie op Guardians of the Galaxy.

Het gehele verloop van het verhaaltje voel je ook al aan vanaf het moment dat Marwan Kenzari's personage een duistere blik werpt op de kroon. Die lokt zijn collega's een grot in als Jafar in Aladdin om er zelf vandoor te gaan met het krachtige object (hey ironisch..). Dan komt er ook nog eens een nietszeggend superhelden-team in beeld, met personages die geen enkele introductie krijgen. Dr. Fate is neergezet als een broer van Dr. Strange met identieke powers.. Atom Smasher heeft de krachten van Ant-Man en het bijna identieke pak van Deadpool.. En Hawkman is een slechte kopie van Falcon. Ik vraag me af of Marvel hier ooit een probleem van heeft gemaakt, toen deze characters voor het eerst verschenen in de comics.

Zoals hierboven al een keer gezegd is The Rock ook niet de geschikte man voor deze klus. Dat is als Arnold Schwarzenegger de rol van Superman geven. Hardstikke leuk voor de promo van de film, maar iedereen ziet The Terminator met een rode cape. Ik gun de beste man echt al het succes, want het is een goede acteur in actiefilms en in real life een aardige persoonlijkheid, maar ik hoop niet dat ze meer plannen voor 'm hebben in de DC Universe. (Al lijkt het daar wel op, gezien de mid-credits scene) Het zou alleen maar bijdragen aan het al statische saaie gezelschap..

Ik geef 'm 3 sterren. ***

Oké, ik ben 'm vanmiddag gaan kijken. En al sinds 2022 is bekend dat het een musicalfilm zou worden met zangeres Lady Gaga als Harley Quinn. Dan blijft het toch ongelofelijk dat mensen lijken te schrikken van het feit dat er liedjes gezongen worden in de film.

Ik denk dat ik de rest van deze recensie maar in spoiler tags ga doen, komt ie:

De fan-theory:
Een grote en belangrijke fan-theory over de eerste Joker film gaat erover dat de hele film een hersenspinsel is van Arthur zelf. Hij zit bij z'n maatschappelijk werkster en bedenkt hoe het zou zijn als hij wél een keer voor zichzelf op zou komen.. Met de moord op z'n moeder, schietpartij in de metro, steekpartij op z'n bully collega en het vermoorden van Murray als gevolg.

Dit heb ik altijd best logisch gevonden, want de film begint en eindigt in dat kantoortje van de maatschappelijk werkster.

Dan begint Joker 2.. Arthur zit in 'de gevangenis' met andere gevangenen. Gevangenen die meer op moordenaars en verkrachters lijken dan op psychisch gestoorden. Maar wacht eens, hij zou toch in Arkham moeten zitten? Dat is een asylum/psychiatrisch ziekenhuis. Daar is ie niet de enige psychopaat.. Waarom lijkt dan iedereen daar zich alleen maar te focussen op Arthur? Waarschijnlijk omdat het weer allemaal in z'n eigen hoofd plaatsvindt, daarom is ie constant 'the center of attention'.. iets wat ie nooit heeft gehad in zijn werkelijke leven. Leuk voorbeeldje is ook de bewaarder die wel even regelt dat Arthur 'speciale behandeling' krijgt en als enige mee mag zingen met de mensen die duidelijk een stuk minder gevaarlijk zijn voor hun omgeving.

De sigaretten-theorie:
De bewaarders richten zich allemaal op Arthur en vragen 'm grapjes te maken in ruil voor een sigaret. En bij elke sigaret die hij krijgt lijkt hij steeds een stukje meer 'Joker' te worden. Want mocht je dat nog niet opgevallen zijn tijdens het kijken.. het lijkt wel één grote sigaretten-reclame, haha. Elk shot wordt gevuld door sigarettenrook. Alsof 't hem kracht geeft.. Zelfs in de rechtzaal zitten alle 'bad guys' of sympathisanten te roken, behalve de 'good guys' / familie van de slachtoffers. Tot ie z'n eerste sigaret krijgt van de bewaarder krijgt is het maar een in zichzelf gekeerde man die zich netjes aan de regels houdt.


Lady Gaga als Harley:
Het hoofdstuk Harley Quinn.. Nee klopt, ze lijkt niet op het beeld dat bijvoorbeeld Margot Robbie heeft neergezet. De meid met de grofgebekte gevatte opmerkingen, schattige staartjes en grote honkbalknuppel die het beeld van het merendeel van de Batman comics vertegenwoordigt.

Maar vergeet niet, deze characters komen uit comics.. En daar zijn vele variaties in. Niet elke Batman is hetzelfde, niet elke Joker is hetzelfde en dus ook niet elke Harley Quinn. Ze kunnen andere motieven, achtergronden of karakteristieken hebben. Duidelijk is ervoor gekozen om Arthur een loner te maken. Hij is in deze film niet 'The Joker', zoals ik vele malen hier in de recensies voorbij zag komen. Hij is 'Joker', klein verschilletje, maar toch ook weer niet. Hij is een compleet uniek personage, niet te vergelijken met Heath Ledger of Jack Nicholson's invulling.


Zijn relatie met Harley:
In de eerste film krijgt ie 'een relatie' met zijn buurvrouw. Ook in de tweede film wordt in de rechtzaal nog eens duidelijk dat die relatie zich allemaal in Arthur's hoofd heeft afgespeeld. Ook de manier waarop hij z'n eigen moeder zag klopte niet. Dat was namelijk niet een lief weerloos vrouwtje, maar iemand met een narcistische stoornis die haar zoon gebruikte als levend wetenschappelijk experiment. Daarom is ie zo geworden en heeft ie z'n alter-ego 'Joker' ontwikkeld. \

Dus wat als zijn ontmoeting met Harley is gebleven bij die ene blik in de gang, wanneer ie naar zijn rechtzaak wordt gebracht? Opnieuw een liefdesfantasie van een man die z'n hele leven liefde en waardering heeft gemist.


Het einde:
Op het einde wordt ie neergestoken door iemand met een zogezegde 'Joker' lach die uiteindelijk z'n mondhoeken lijkt open te snijden met het mes dat hij zojuist heeft gebruikt om Arthur neer te steken. Wat als hij ook een variatie van Joker is? Het is namelijk zo dat er niet één echte Joker is. Alles en iedereen kan Joker zijn of worden en er daardoor z'n eigen draai aan geven. Dat verklaart ook waarom de makers hebben gezegd dat het HUN laatste film van Joker is.

Heath Ledger's versie van The Joker (nu idd wél met het woordje The) deed ook altijd mysterieus over zijn origin-verhaal. Dat is een gegeven bij dit personage. Het is een beetje als het verhaal van Zorro (waar Batman zwaar door geinspireerd is), iedereen kan uiteindelijk de 'mantel' overnemen. Bij Batman is dat in de comics ook vaak gebeurd.


Conclusie:
Vervelend als je een bepaald beeld had voordat je deze film ging kijken en dat die verwachting niet is uitgekomen.. Maar dat is creatieve vrijheid. Een maker hoeft jouw behoefte niet te bevredigen, hij hoeft enkel iets bij je teweeg te brengen als consument/kijker. En dat is volgens mij wel gelukt. Ik heb er in ieder geval van genoten. En misschien dat anderen dat ook meer gaan doen wanneer ze hun verwachtingen uitschakelen en gaan kijken naar een op zichzelf staande film.