Meningen

Een officier die een militair alleen verder laat gaan in vijandelijk niemandsland = not done in militair jargon. Zal altijd een mannetje mee (moeten) geven. Verder een wel erg schele scherpschutter (natuurlijk weer een Duitser), geweren in de bagger die niet doorgehaald en schoon gemaakt worden (explosiegevaar) en nog steeds zichtbaar bordkartonnen ruïnes. Als militair valt zo het één en ander op. Tot zover de kritiek.

Personages en het verhaal vond ik zoals doorzetters in werkelijkheid zijn: eenvoudig, ongecompliceerd, onopvallend en kwetsbaar. Een sterk punt dus. De film verbind de beleving als een onweerstaanbare ketting spanning aan elkaar en blinkt uit in de sublieme lichaamstaal van de acteurs met alle verbale emotionele trekken die daarbij horen. Zo ook de korte teksten en droge dialogen. De shoots zijn knap gemaakt, laten je meelopen met het verhaal en de uitrusting en setting zijn organiek tot in detail. Voor de liefhebber zijn er lijken in alle huiveringwekkende vormen en maten. Muziek is (weer) geweldig in deze Mendes film en in tegenstelling tot de meeste Hollywood oorlogsfilms verzuipt men niet in eindeloze, geestdodende schietscènes.

Kortom ik zou het op het grote scherm gaan kijken als ik u was zolang het nog kan.

Bryan Cranston had blijkbaar geen zin in een kale kop dit keer en koos voor dit bijrolletje liever een goed gevulde badmuts. Over de vette kop van “Todd” maar niet te spreken Ik had de serie nog niet eerder gezien en alles achter elkaar uitgekeken op N flix. Tja dan komt deze film er als een uitgebluste en matig voorbereide afsluiting achteraan. Te veel wisselingen in tijd met een te langdradig stuk halverwege, actie met niet veel zeggende personages en het “soap” gedeelte (hoe het met de rest van de familie en vrienden verder ging en afloopt) heeft men laten liggen, misschien wel omdat een aantal acteurs niet meer mee wilde werken.