Meningen

De mannelijke antagonist, welke er zich als een Robert Baggio paardenstaartje vanaf maakt, is pure bijzaak. Het draait duidelijk om "Star", de vrouwelijke protagonist. Een dartele spring-in-'t-veld in haar seksuele zoektocht. Dat alles is overduidelijk. Wat mij dwars zit is waarom ze halverwege de film veinst dat zij niet zwemmen kan, doch op het einde er schijnbaar geen moeite meer mee heeft kopje boven te blijven. Heef dat enige betekenis wellicht? Ik vraag dit enigszins retorisch maar meer uit onwetendheid.

Deze film deed mij denken aan o.a. "Good Will Hunting (2007)", "A Brilliant Mind (2001) , "Little Man Tate (1991) en "Rain man (1988). Steevast dezelfde trucjes om het kippenvel op niet-begaafde armpjes te voorschijn te toveren - wat is dat toch een perverse behoefte van sommige scriptschrijvers! Doen de kinderen die niet hoger tikken dan een IQ van 100 er soms niet langer meer toe? Onderscheidingen zijn tekens opgespeld door middelmatige mensen bij bovengemiddelde mensen. Niet omdat het juist die mensen speciaal maakt, maar juist omdat het de "hoi polloi" bestendigt in hun normale zijn in de maatschappij. Het maakt bovengemiddeld intelligente mensen tot freaks. Dit soort films zendt een valse boodschap die ongehoord zou moeten blijven. Je moet hoogbegaafde mensen juist niet anders behandelen dan de gemiddelde mens waar het sociale omgang aangaat. Het ligt er bij Amerikaanse films uiteraard altijd dubbeldik op en er zit een bitterzoet randje aan de film maar die Engelse moeder in de film, welke als de Heks in Sneeuwwitje wordt geportretteerd, had mijns inziens nochtans wel degelijk gelijk.