Meningen

1, 2, 3 and to the 4, Snoop Doggy Dogg and Dr. Dre is at the dow, wiegende kont close up, iemand?

Er mochten voor mij wat meer hoochies zoals dit ingezeten hebben maar soit.

Demetrius Shipp Jr deed het voor mij toch meer dan behoorlijk, de gelijkenis was echt treffend, beter dan Anthony Mackie in Notorious. De cameo van Woolard was ook cool gedaan. Verder de aandacht die er gegeven werd aan zijn relatie met zijn moeder wat over de top, maar wel te begrijpen.

De post courtroom interviews en filmfragmenten van Juice en Above The Rim vond ik dan weer heel goed nagedaan. Wat je wel mist is het beruchte spuuginterview-incident en de East-West Coast beef. De muziek, tja als je I Get Around, Cali Love en vooral Americaz Most Wanted hoort dan brengt dit je toch terug. Wat had Death Row goeie muziek zeg.

Maar, zoals Pesci zegt in het begin van Casino: "In the end, we fucked it all up"

Eergisteren voor de 5de of 6de keer gezien en ik blijf lachen met Philip Seymour Hoffman's Sandy Lyle typetje. Vooral bij de playground scenes: White Chocolate! (brick) Iceman! (brick) Old Skoo-ool! (brick)

Ook heb ik een hopeloze zwak voor Grieks vrouwelijk schoon zoals La Aniston en ook ben ik enorm fan van Debra Messing van de Will & Grace series.

Ook speelt Alec Baldwin en de stem acteur van Apu uit de Simpsons een grappige bijrol.

Good things

3.5 sterren

Kende het boek niet, evenals het personage Truman Capote, maar wel PSH.

Terechte oscar hoor. De bijrol van Bruce Greenwood en de crimineel is ook goed.

Ik sluit me aan bij de rest van de reviewers, als film blijft hij niet aan je lijf plakken, maar de prestatie van Seymour-Hoffman wel. Ook een goede tijdsbeeld weergave van de 50s/60s en ook de daarbij passende decors, scenery en kleding waren realistisch en on point.

Ben groot fan van Norton, Mirren, Smith & Peña, maar dit mocht voor mij gerust idd wat langer duren, meer diepgang, meer lines. Het concept van acteurs vinden om angels of death, time en love te spelen was zeer creatief en goed bedacht, maar er mocht wat meer intimiterends aan toegevoegd worden voor mij. Moet wel toegeven dat Knightley mij echt wel overtuigd had als een engel van de liefde met haar natuurlijke beauty. Maar ze kwam te weinig aan bod.

Wel triestig verhaal rondom Peña's karakter hoor, eigenlijk wel jammer, want wat is ie goed.

Het einde kon mij toch wel bekoren met de open vraag: zijn de 3 acteurs nu echt wel acteurs of zijn ze echt een soort van divine creatures?

Kortom, er mocht voor mij wel wat meer "Dogma" of "Prophecy" gehalte aan toegevoegd worden, het mocht wat donkerder voor mij.

Mel Gibson steelt voor mij de show. Doet mij terugdenken aan een mix tss Riggs and de vrouwengek van What Women Want. Riggs had ook altijd een komische kant in Lethal Weapon en ik vond What Women Want echt heel goed. Lithgow is toch altijd een beetje wennen in een komische rol. Ferrell, Wahlberg en Cardellini vond ik in de 1ste al goed, dus heb me met deze ook prima vermaakt. Voor mij mag er een 3de aankomen. 4 stars.

Fantastische dialogen, vooral vanaf de intro zit je er volledig aan vast. De vriendschap tss Troy & Bono, baseball, vrouwen, drank, white folks, de duivel, de dood. Viola Davis speelt hier idd de pannen van het dak. Eigenlijk iedereen.

Denzel mag van mij overacten of teveel tekst aflullen zoveel hij wil. Iedere Denzel rol moet van mij geen Man on Fire of Training Day alpha male OG type Denzel zijn. Dat bewijst nog maar eens hoe goed John Q was en nog altijd 1 van mijn fav. Denzel films is.

Ook is Troy iemand met een drankprobleem en je weet toch zo eenmaal dat die soms een spraakwaterval zijn. Stoort mij absoluut niet.

De scene waar hij metaforisch met de duivel/dood/zijn demonen praat tijdens die donderstorm is echt heel origineel, beklijvend en vintage Denzel.

4 sterren!

Het mocht voor mij iets spectaculairder zijn, mijn probleem is waarschijnlijk dat ik teveel gelijkenissen wou zien met Apollo 13 (1 van mijn favoriete films) en The Right Stuff.

Ik had meer Nasa-nerd stuff en meer aviation en mach/hoogterecord-geweld verwacht à la Right Stuff.

De claustrofobische capsule scènes zijn wel heel goed gedaan, maar van mij mocht er iets minder family-drama in, minder Neil Armstrong de echtgenoot/vader en meer Neil Armstrong de piloot/astronaut.

Ook was ik erg ongoocheld in het einde, geen parades, geen White House ontvangst bij JFK...

Misschien verwachtte ik teveel Hollywood pomp, hero gedoe, mocht toch wel voor mij voor 1 van de beroemste personen aller tijden.

Beste rol ooit van Armand Assante, wat speelt hij een goeie Gotti, beter dan Sizemore in Witness to the Mob.

Wat hebben die gasten een fetish voor goeie espresso.

Ook de rol van Anthony Quinn mocht er zeker zijn, mooie vader-zoon chemie tss. Assante en Quinn.

Vooral zie je hier hoe de Cosa Nostra in mekaar zit, de regels, de hiërarchie binnen de families en de daarbij horende loyaliteit of verraad.

William Forsythe vind ik altijd goed, alhoewel Torturro in Witness to the Mob ook een goeie Sammy The Bull Gravano speelt.

Heeft niet zo veel ophef gemaakt deze film omdat deze straight to DVD was of zo van HBO. TV-movie.

Heeft wel een aantal Golden Globe noms gekregen en 1 Emmy gewonnen. Zeer terecht.

Is een aanrader voor fans vh genre, volgt een beetje dezelfde lijn als Witness to the Mob maar dan met een Parental Advisory Explicit Lyrics label, en betere cast, zoals het hoort eigenlijk. 4 sterren!

Teveel Black Mass en te weinig Goodfellas. Wou deze film echt een kans geven (ondanks de negatieve ontvangst) omdat ik een groot fan ben van het genre, maar komt gewoon niet in de buurt van Assante's Gotti en ook niet van Sizemore's Gotti. Travolta deed het niet slecht, maar ik miste wat glitter en glamour van de celebrity gangster die Gotti eigenlijk wel was. De verhaallijn met zijn zoon werd veel te langdradig, de Gotti crew kreeg te weinig aandacht en diepgang, de rivaliserende families, te weinig sit-downs en praat over de dagdagelijkse business. Wie was de consiglieri hier? Het was net alsof Big Neil dit was. Toch een belangrijk persoon in elke familie. Wel vond ik Stacey Keach zeer degelijk als Neil moet ik wel zeggen. Maar overall was ik wel een beetje ontgoocheld in deze adaptatie.

De 1996 versie met Assante, Forsythe, Quinn is gewoon stukken beter, de beste Gotti-film.

2/5 sterren voor mij.

Voor mij is dit gewoon absolute top, 5 sterren.

De oorlogsactie komt gewoon in de buurt van de landingscenes in Saving Private Ryan, het rauwe straatgeweld van Black Hawk Down etc.

Vince Vaughn vond ik erg goed hier btw net zoals Worthington en uiteraard ook Garfield.

Deze mag echt naast The Patriot en Braveheart komen te staan als Gibson's meesterwerkjes.

Wat was dit goed zeg.

Normaal gezien hou ik niet echt van religie in films, concept van een conscientious objector enzo.

Van zo'n objector had je altijd het idee dat het lafaards waren, hippies die vluchtten naar Canada omdat ze schrik hadden van de draft tijdens de Vietnam-oorlog.

Maar hier zie je toch wel een andere kant van zo'n objector, ik wist niet zo goed dat dit toch ook wel patriots zijn, die hun plicht willen doen voor God & Country, dit alles zonder wapen en als medic... ja, dit heeft toch wel iets hoor.

Beste Spike Lee film sedert X, Do The Right Thing en Summer of Sam.

Ben een groot NBA-fan dus ook liefhebber van dit soort genre. Blue Chips, Above The Rim, White Men Can't Jump, Coach Carter, Glory Road zijn ook andere aanraders.

Uiteraard ga je in de 1ste plaats naar deze film kijken voor het spelletje, hoe basketbal als sport en ook cultuur weergegeven kan worden. Niet hetzelfde als White Men, maar gaat meer aanleunen tegen Blue Chips. Hoe de college of highschool prospecten in de verleiding worden gebracht met allerhande perks om meteen de stap naar de pros (of een grote college) te maken.

Voor echt puur streetbal te zien moet je gewoon White Men Can't Jump zien, maar deze film blijft gewoon een must-see als basketbal-fan.

1 van mijn favoriete Spike Joints.

1 van de beste Lucky Luciano vertolkingen door Andy Garcia, wat blijft dat lui oog toch cool, steelt hier samen met Roth de show. Bumpy Johnson's rise in Harlem geregisseerd door Bill Duke blijft 1 van mijn favoriete gangsterfilms. Ook een zeer kleine knipoog naar de originele crewleden van Luciano's Commission: Meyer Lansky, Vito Genovese en Frank Costello die aan de tafel zaten. Die misschien ook wel wat meer aan bod hadden mogen komen, maar die hebben elk hun eigen films.

Grappig detail dat in American Gangster Bumpy gespeeld word door 1 van de henchmannen van Dutch, Bub, nl. Clarence Thomas III.

4 sterren.

arno74 schreef:

(quote)

De rivaliteit en skate-actie valt wel mee (wel enkele mooie scenes), Kerrigan is een bijrol die nauwelijks schermtijd krijgt, dat had wel beter gekund maar de film kiest een andere insteek. Het draait echt om Tonya en de tegenslagen die ze voor de kiezen krijg van haar omgeving terwijl ze probeert om groot te worden in de schaatswereld. De film geeft wel antwoord op je vragen .

Onlangs gezien en heb genoten van de film, Margot Robbie echt goed. Kippenvel-moment toen ze de 1ste keer de triple-axel nailde en dan de soundtrack "1ste time" van Foreigner eronder. Leuk moment dat ze eindelijk eens voor de 1ste keer een beetje meeval kent. De slowmo vd triple axel mocht er echt wel zijn.

Ook leuk tijdens de credits de echte Tonya Harding in actie met dezelfde triple axel kuur die haar doorbraak betekende.

3 *** voor mij, hou wel van biopics en ook van sportfilms, wat deze eigenlijk wel een beetje is.

Herkende de Einaudi "Fly" tune zaterdagavond toen ik in de keuken stond en ging kijken en ik wist bijna zeker dat het de beginscène was van intouchables. Zeer catchy en voor mij onvergetelijk herkenbare piano-tune aangezien ik buiten film/muziek ook een NBA-junkie ben en dit gebruikt werd voor Where Amazing Happens-spots voor oa 2007-2008 seizoenen.

Ik wist wel niet dat er een boek van bestond en was vergeten dat het waargebeurd was.

Gewoon een absolute aanrader. Cluzet en Sy maken met hun chemie gewoon deze film.

Heb wel een aantal Fr-talige films gezien zoals de Taxi-films, Banlieue 13, La Haine, Asterix, Poelvoorde films, enkele de Funès, zelf Irréversible (1 keer was genoeg uiteraard).

Dit is zonder twijfel de beste Fr-talige film die ik heb gezien. Goeie mix humor, drama, romantiek, muziek score.

Het feit dat er een remake van komt verbaasd me totaal niet. 5 sterren voor mij!

Ook was ik totaal vergeten dat Sy de rol van Barry speelt in Jurassic World.

Crowe moet zelf zijn best niet doen voor deze rol en toch zet hij als muscle guy een rol neer. Moet zeggen 1 van de betere Gosling performances, naast The Big Short. Hoe Gosling's character omgaat met zijn dochter in deze film is echt wel zeer vermakelijk. Ook voor mevr. Basinger blijf ik een zwak hebben en ze blijft er nog altijd zeer sexy uitzien.

Absoluut 1 van mijn favoriete films. Heb hem zeker 10 keer gezien. Ik laat niet vaak traantjes tijdens films maar underdog-verhalen vind ik zo goed.

Heb na het zien van de film onmiddellijk het boek gelezen van Hillenbrand en Gary Ross deed een fantastische job zoals de hele cast.

De tijdsloop van de Great Depression speelt een grote rol hierin en maakt de "underdog-story" helemaal waar. Dit was 1 vd donkerste periodes uit de Amerikaanse geschiedenis dus uiteraard dat hier een aantal minuten aan besteed werd door PBS-verteller David McCullough die niet door iedereen geapprecieerd werd (beats me).

De absolute ster hier is het racepaard zelf voor mij, Seabiscuit, wat zijn het toch fenomenale dieren de thoroughbreds.

Favoriete scene (als je er 1 kan uitpikken) is de opbouw en de stilte van de score bij de start van de 1ste Santa Anita race met de zoom naar het oog van Biscuit wanneer je enkel de adem hoort.

En dan de start met het wide-pan shot als ze allemaal uit de gate schieten en in single file komen.

Gewoon een fenomenaal shot!

Ook Gary Stevens, Hall Of Fame jockey (als George Woolf) doet het erg goed in zijn 1ste filmrol.

You don't just throw a whole life away just coz he's banged up a little.

Ik krijg er geen genoeg van. Was ook blij dat Secretariat eindelijk een langverwachte film kreeg, maar Seabiscuit is gewoon beter, punt. 5 sterren!

Moet je gezien hebben als horserace-movies liefhebber, maar ik kan me zeer goed vinden in de Malkovich-fans die een beetje teleurgesteld zijn vd over the top prestatie. De rest van de cast vinnek wel goed ook is Ogden Phipps een goed gebrachte rol door James Cromwell.

Supergoede intro ook voor Ronnie Turcotte, Secretariats jockey, die ijskoud uitlegt hoe jockeys en racepaarden werkelijk in elkaar zitten.

Eddie Sweat, Miss Ham & Pancho zijn ook heel goed gespeeld.

Er bestaat veel discussie over welk paard nu werkelijk de beste aller tijden was, maar qua horserace/thoroughbred films is dit de 2de beste, na Seabiscuit. Secretariat verdiende gewoon een film, het was langverwacht. En ja, Big Red is de beste aller tijden, kijk maar naar de Belmont-race en de trackrecords die nu nog altijd staan.

Voor de fans zijn dit ook goede horseracefilms: Ruffian, Dreamer, Hidalgo, Phar Lap, Racing Stripes.

Echte ontgoocheling was wel 50 to 1, deze was echt niet goed.

Eigenlijk komt zo een beetje van alles aan bod in deze film. Ijzersterke dialogen in deze film.

Ik hou van actie-geweld en blockbuster-films as much as the next guy, maar deze film is een goede verademing en uiteraard 2 vd beste acteurs hier aan het werk, back and forth. 4 sterren!

Super cast, 1 van mijn favoriete Andy Garcia films, ook ben ik een groot fan van William Forsythe. Iedereen acteert hier heel goed. Hopelijk geniet de crew van de boatdrinks.

En idd ook ik heb even de werkelijke betekenis van "buckwheats" moeten googlen.

Toont ook des te meer dat Andy Garcia in een maatpak enorm veel stijl heeft.

Maar: "you got to have the build for it"

... give it a name... 4 sterren.