Meningen

"You've made the biggest mistake of your life. Underestimating who I am."

Als fan van de manga en anime, wist ik al heel lang dat niemand minder dan James Cameron zo rond de eeuwwisseling al plannen had voor de verfilming van Battle Angel Alita. Vanwege zijn Avatar-fetish moest hij uiteindelijk dit ambitieuze project betreffende de regie uit handen geven aan niemand minder dan Robert Rodriguez, de regisseur achter films als From Dusk 'till Dawn en Sin City.

En nu eindelijk is het lange wachten beloond! En zeker sinds het bekend werd, dat de film ook nog eens uitgesteld werd. De eerste trailer van Alita was begin december 2017 namelijk al te zien.

Maar jongens nog aan toe, wat een sensationeel, waanzinnig, maar bovenal goed SF-actiespektakel is Alita: Battle Angel geworden. De makers hebben het voor elkaar gekregen om de eerste drie delen uit de anime-reeks te combineren en te vertalen naar het witte doek op een manier die alleen maar spectaculair genoemd mag worden.

Centraal staat natuurlijk hoofdpersoon Alita, die voortreffelijk is neergezet door Rosa Salazar. Zij draagt de film op weergaloze wijze en laat het karakter van Alita oprecht tot leven komen. Haar prestatie mag als zeer uitmuntend beschouwd worden! Zij wordt bijgestaan door andere klasse-acteurs als Christoph Waltz, Jennifer Connely en Mahershala Ali die zich allen prima in hun rol weten in te leven.

De film staat vol met ontzettend goed in beeld gebrachte actie-scenes, waarin vooral de scenes in de Motorball-arena uitblinken. Deze moet je echt zien om te geloven, want ze zijn 'beyond spectacular', om het zo maar eens te vermelden.

Het is knap om te zien hoe een prachtige blend is ontstaan van de verhaallijnen uit de strip gecombineerd met scenes die zo uit de anime lijken te zijn weggelopen. Het verhaal is met passie en bezieling tot leven gewekt.

Het open einde biedt ruimte voor een vervolg en hopelijk komt deze er ook, als de film een succes blijkt te zijn. Wat ik van harte hoop, want dit is een waanzinnige film die het verdiend om gezien te worden.

In de bios ging deze een beetje langs me heen, ondanks dat ik de actie-scenes erg de moeite waard vond.
Nu voor de tweede keer herzien kan ik concluderen dat Age of Ultron me net wat beter bevalt dan de eerste. Alhoewel deze film het dan wel weer moet stellen met de afwezigheid van Loki, gezien deze toch echt een véél vermakelijkere schurk is dan de i.m.o. suffe Ultron. Echter beviel deze me gewoon over de gehele linie net ff beter. Kwestie van iets persoonlijks denk ik dan maar...

Net zoals de eerste Avengers-film, moet het verhaal (die behoorlijk warrig kan zijn, vooral als je verder niet bekend bent met de Marvel-films die hierop aansluiten en de serie Marvel Agents of Shield), gewoon voor lief worden genomen. Het gaat i.m.o. toch om de over het algemeen best spectaculaire actie en de personages (de ene leuker dan de ander overigens...).
Ik had wel het idee dat het betreffende chemie dit keer een beetje ontbrak. Er word door een aantal van de hoofdrolspelers toch echt wel op de automatische piloot geacteerd en qua grapjes en droogkomische situaties bleef het ook redelijk uit. M.u.v. van het moment waarop Iron Man (die op dat moment veranderd is in 'Body Builder Iron Man' dankzij zijn Veronica-satelliet) tijdens het intense gevecht met de hulk een tand uit diens mond slaat.

Van de personages ligt de nadruk voor een groot deel natuurlijk weer op Iron Man/Tony Stark, maar stoort niet, omdat Iron Man gewoon tof blijft. Robert Downey Jr. ís ook gewoon Tony Stark en speelt zijn rol ook hier redelijk goed, alhoewel hij niet zo op dreef is als in een aantal van de vorige Iron Man-films. Tevens is het ook, als het je ontbreekt qua voorkennis, een raadsel waarom Tony weer vrolijk rondvliegt in z'n Iron Man-pantser. Zeker als je nagaat dat aan het eind van Iron Man 3 het toch echt leek, dat hij zijn pantser definitief aan de wilgen zou hangen.
Captain America vervolgens is eigenlijk nooit mijn favoriet geweest en dat is ook nu weer zo.
Thor is stiekem toch nogal potsierlijk en komt eigenlijk meer tot z'n recht in z'n eigen films. Hij lijkt zich ook meer met z'n eigen queeste bezig te houden dan zich om het gedoe met Ultron te bekommeren.
Hulk is altijd leuk, maar dan ook alleen als ie Hulk is.
Hawkeye / Clint Barton is als personage best ok en wordt zelfs redelijk naar voren geschoven hier, alhoewel het er op leek dat ie het toch echt niet zou halen vlak tegen het einde van de film. Er leek ook naar toegewerkt te worden. Vervolgens laten ze in plaats daarvan het karakter van nieuwkomer Quicksilver sterven, die overigens zorgt voor een frisse (en rappe) wind in de film en als nieuwkomer best geslaagd is. Ondanks dat ie eigenlijk niet veel te doen heeft en daardoor helaas niet helemaal tot z'n recht komt. I.m.o. een gemiste kans om het zo aan te pakken. Alhoewel ik alweer begrepen heb dat het zomaar eens zou kunnen zijn, dat Quicksilver gewoon weer terugkeert.
Van de twee dames in de film is Scarlet Witch een goede toevoeging en haar karakter wordt sterk neergezet door Elizabeth Olsen. Met haar mysterieuze krachten krijgt ze het voor elkaar om het onze helden even knap moeilijk te maken, met als hoogtepunt het doorslaan van de hulk, als ze eenmaal in zijn hoofd binnendringt.. De scene waarop ze zich beseft dat haar tweelingbroer is omgekomen, zorgt zelfs even voor een kippenvel-momentje.
Helaas vind ik Scarlett Johansson als Black Widow een heel pak minder. Ze moet dan weliswaar overkomen als een stoere spionne, maar komt, om wat voor reden dan ook, totaal niet over. Wat deels komt door Scarlett's zouteloze acteerprestatie. Niet alleen raakt haar karakter me totaal niet, ondanks dat we meer over haar te weten komen, maar ook haar één-tweetje met Bruce Banner/Hulk is eerder irritant en behoorlijk met de haren erbij gesleept, dan dat het wat toevoegt.
Tot slot mag uiteraard Samuel Jackson als Nick Fury ook nog even opdraven en dat is altijd een leuke bijkomstigheid, naast leuke bijrolletjes van o.a. Don Cheadle en de verrassende opkomst van Vision, gespeeld door Paul Bettany. Die laatste blijft als karakter nog redelijk in een waas van mystiek gehuld, maar zorgt wel voor een interessante toevoeging in het verhaal, waar we dan ook ongetwijfeld in toekomstige Marvel-films meer van gaan vernemen.

De film heeft over de gehele linie een net wat grimmigere ondertoon dan de eerste, wat me dan wel weer beviel. Tevens waren de actie-scenes gewoon erg goed gemaakt en zorgt dan ook voor een hoop vermaak en spektakel, precies waar een film als deze om vraagt. Vooral op het laatst met de stad die letterlijk de lucht in gaat, overstijgt de film zichzelf en zorgt voor een daverende finale.

Concreet is Avengers: Age of Ultron een geslaagde Marvel-film die als commerciële actie-blockbuster tot één van de betere van het jaar gerekend mag worden. Niet de beste Marvel-film van dit jaar (die eer gaat denk ik toch naar het persoonlijk verrassend leuke Ant-man), maar ondanks wat kritische punten hier en daar, is ie gewoon geslaagd.
En uiteindelijk is het bij deze gewoon een kwestie van niet te veel over nadenken, lekker kijken en vermaakt worden. En dat doet deze film zeker niet onaardig!!

We hebben een uur na zitten praten....

Moeten we echt nog een jaar wachten?.....

Wat een spektakel.....!!!!

Nee, echt waar. Dit is de film waar al die jaren naartoe gewerkt is. En 'it shows'!!!
Toegegeven, ik ben misschien geen Marvel-fan van het eerste uur, maar ik heb er wel een zwak voor. Marvel biedt vermaak van de bovenste plank, verpakt in films die of je bijblijven, of vrij snel weer in de vergetelheid geraken. En zelfs de films die bij mij in de 'vergeet'-categorie belanden, zijn op hun manier leuk. Alleen weet ik ook wel, als geen ander, dat het popcorn-vermaak is. Pulp in een zeer kwalitatief jasje gestoken. Oftewel, pulp van de bovenste plank. En daarmee kan ik zeer uit de voeten. Zeker als het ook nog eens op een goede manier is gedaan.

Infinity War doet dit gelukkig als geen ander, en biedt daarnaast nog even wat meer. Want hoe knap is het als een film je vanaf seconde één weet mee te sleuren in zijn verhaal, en je redelijk ontredderd achterlaat, als de laatst scene voorbij is.

Een Marvel-film vloog nog nooit zo snel voorbij als deze film. Een film die vermaakt, je raakt, je op het puntje van je stoel weet te bezorgen en zelfs, vooral op het laatst, je een wat naar, verontrustend gevoel weet te bezorgen. En als een film dat weet te doen bij je, dan zit het goed. Dan weet je, dat je genoten hebt.

De film is goed uitgebalanceerd; iedereen krijgt de aandacht die hij of zij verdient. De ene wellicht iets meer dan de ander. Maar het voelt altijd goed aan. Des te groter is de impact als blijkt dat juist degene waarvan je het misschien niet had verwacht, toch dood gaat of, zoals je het zou kunnen bekijken, uit het bestaan wordt gewist. En sommige van deze momenten, komen hard aan.

Uiteindelijk is het toch Thanos waar het allemaal om draait. En dat heeft goed uitgepakt. De dreiging die van hem af gaat, is er één van een kaliber, waar de rest tot nu toe kinderspel bij is geweest. Dit wordt al duidelijk bij de eerste tien minuten van de film!!!

Erg goed gedaan wat mij betreft. De film deelt een mokerslag uit! Wellicht was deze nog even wat groter geweest als ze Iron Man hadden laten sterven bij het gevecht met Thanos of in ieder geval één van de leden van de kern van het Avengers-team hadden laten sterven of verdwijnen. Dit gebeurt dan weer niet. Daar staat tegenover dat er genoeg andere dingen gebeuren die je niet in de koude kleren gaat zitten!

Top-amusement van de bovenste plank! Een geweldige superhelden-film die het hart op de juiste plaats heeft zitten. Ik heb genoten in ieder geval. En zeker toen mijn favoriete Avenger haar 'moment supreme' voorbij kwam (twee keer), kon het niet meer stuk !!!

Duurt het nog echt een jaar???