Meningen

Het gaat natuurlijk niet enkel om de dood van die hond. De personage is een ex-huurmoordenaar. Een 'killer machine' die nergens voor terugdeinst. Zijn vrouw is net 2 dagen dood en heeft dat hondje van zijn vrouw gekregen om de leegte op te vullen.
De daders komen ook nog eens van lui die hij in het verleden geholpen heeft.
Het is allemaal zoals gezegd over de top. Het lijkt net of je in een videospel zit. Waar je in een ruimte alles en iedereen neer moet knallen en je zelf niet te raken bent.
Een wraakfilm geeft al snel een goed gevoel, daar speelt de film op in. Ik heb mijn best gedaan mijn zoektocht naar enig realisme uit te schakelen. Maar dat is enorm lastig, wanneer in een scene in een disco de ene na de andere overhoop wordt geknald en de mensen gewoon door blijven dansen.
Het was een vermakelijke film, meer niet.

Ik reageer hier niet zo vaak, daarom gelijk ook maar even mijn ongenoegen uiten over de vernieuwde site. Beetje erg laat, maar alsnog. Deze nieuwe versie is op veel vlakken een verbetering t.o.v. de oude. Echter de functie die ik het meest gebruik, de zoekfunctie, is er op achteruit gegaan. Voorheen hoefde ik slechts enkele letters van een film in te voeren en al snel kon ik naar de film van mijn zoekopdracht. Nu voer ik de titel in en in dit geval krijg ik na het typen van The Unforgi....The Revenant, The Wolf of Wallstreet, The Dark Night Rises, The Hungers Games en The Hobbit als eerste vijf opties onder mijn zoekveld. Why??? Mijn zoekopdracht lijkt niet eens op die titels! Er staan 12 opties onder en de titel die ik zoek staat er niet eens bij. Zelfs bij het invoeren van 'The Unforgiva...' komt 'The Unforgivable' niet eens in de lijst van 12 opties voor en dien je dus de volledige titel in te voeren voor resultaat. Gebruikersgemak van lik mijn vestje dus. Maar dat terzijde.Zal vast al eens eerder besproken zijn.

Dan de film. De kritiek dat je de eerste saaie helft van de film moet overleven omdat er simpelweg niets gebeurd is terecht. De film daagt de kijker uit het plot te ontdekken. De kijker die daar de moeite voor nam, zag de twist al na 15 minuten aankomen. In het Thriller of Myserie genre ga ik ook graag op zoek naar het ware plot, echter wist Sandra Bullock hier een dusdanig meeslepend karakter neer te zetten, dat voldoende reden en afleiding gaf met haar mee te leven i.p.v. halstarrig op zoek te gaan naar het verhaal. Je gunt de film als het ware de tijd om het zijn verhaal te laten doen, ook voor je eigen beleving. Ik had er geen dringende behoefte aan het plot te ontvouwen.

Ik ben het eens met de kritieken dat de bijrollen zoals die van Jon Bernthal ronduit zwak waren. Hij paste totaal niet bij deze rol. In geen enkele scene kwam hij geloofwaardig over. Rob Morgan was geknipt voor deze rol, maar zijn rol als parole officer was veel te oppervlakkig. De focus moest en zou bij Ruth Slater moeten blijven. Sandra Bullock slaagde daarin as usual met verve. De film wordt volledig door haar gedragen. Veel kritiek over zichtbare chirurgische ingrepen. Het stoorde mij niet. Bullock is nooit een vrouw geweest die de vormen had voor de middenpagina van de Playboy of de Penthouse. Echter in wat voor rol ze ook acteert, zelfs in deze rol als getraumtiseerde afgetakelde vrouw net uit detentie, is ze alsnog woest aantrekkelijk op eenbepaalde manier. Nog niet gelezen, daarom ook pluspunten voor de niet opvallend aanwezige en mede daardoor ook sublieme flimmuziek. Subtiel en onopvallend op de achtergrond, maar wel degelijk aanwezig.

Één van de reden dat ik hier vaker lees dan een reactie achterlaat:

Ik heb een broertje dood aan recencies zoals die yeyo hierboven. Zij, die een film niet meer from scratch kunnen beleven, maar direct op zoek gaan naar politieke boodschappen in het plot en achter elke boom een vijand zien. Zij, die zich verheven voelen t.o.v. het klootjesvolk op MM. Wanneer je op zo'n wijze recenceert vraag ik me altijd serieus af hoe je nog plezier aan bepaalde filmgenres kunt beleven.

Citaat:
De onwaarschijnlijkheden stapelen zich op, maar naar het einde toe gaat de film pas volledig de mist in wanneer nog eens blijkt dat het niet Bullock zelf maar wel haar vijfjarig zusje was die de trekker overhaalde.

Zonder deze zogenaamde onwaarschijnlijkheid had deze film helemaal niet gemaakt hoeven worden. Juist deze twist, al dan niet voorspelbaar, zorgde voor de dramatiek die als rode draad door heel de film loopt en waar de kijker juist naar op zoek was. Die scene was juist het kritieke punt, dat de film naar een hoger level tilde. Zonder deze twist was de film wellicht geloofwaardiger, maar het aanzien amper waard.

Vooruit dan, nog een kootje. Zonder te spoileren: