Meningen

Ik hou er wel van als je een film op meerdere manieren kan bekijken. Als pure SF-film is District 9 een vermakelijke film met goede actie en spectaculaire special effects. Zo al 3,5* waard, wat mij betreft.

Maar het is ook een film die onder je huid gaat zitten. Uiteraard door de link met apartheid, maar ook door het veranderende karakter van Van der Merwe. De onzekerheid, de hulpeloosheid maar vooral de hypocrisie. Maakt het voor mij een film die ik meerdere keren kan kijken.

Ik zou 'm echt heel graag 5* geven, maar de link met apartheid ligt er net wat te dik bovenop. 4,5* voor mij.

Zojuist Elysium voor de 2e keer gezien. Dit keer in IMAX. De eerste keer was ik nog vrij teleurgesteld, vanwege de vergelijking met District 9 die je toch (on)bewust maakt. Toch moet je dat, ondanks de vele gemene delers tussen de films, helemaal loslaten.

Als science fiction film zit de film geweldig in elkaar. Het voelt eigenlijk nooit heel ongeloofwaardig aan. Afgezien van een immens ruimtestation met kunstmatige atmosfeer en zwaartekracht die tussen nu en pakweg 80 jaar gebouwd moet worden dan Qua special effects en CGI is het genieten met een grote G, zeker in IMAX. Wat dat betreft een topfilm.

Maar. Er zijn helaas ook veel maaren. Het wat vlakke liefdesverhaal gaat nog wel, maar het einde van de film is wel heel erg 13 in een dozijn. En hoe zit dat met die rebellen? Ik heb geen moment het gevoel gehad dat dit je reinste criminelen zijn. Ze werken nota bene mee aan een nobele daad. Hier had ik toch wel wat meer diepgang en bedrog verwacht, in plaats van zachtaardige karakters.

Maar gelukkig was daar wel de échte bad guy: Kruger! Wat een toffe acteur is Sharlto Copley. Ik kan niet wachten om 'm in meer films te gaan zien. De gedaantewisseling die hij in District 9 neerzette was al geweldig, maar dat zet hij in deze film nog effe een tandje bij. Van deze psycho bad guy word je bang. En dan dat Zuid-Afrikaans erbij. Meedogenloos mensen afslachten en dan een Zuid-Afrikaans slaapliedje zingen voor een ziek kind. Smullen.

Blomkamps wereld, Matt Damon en Sharlton Copley maken deze film zeker een aanrader. Het soms wat tegenvallende script, de mindere overige acteurs en de wat ongelukkige rol van Jodie Foster (die alleen in haar eerste paar scènes overtuigt), ronden de film voor mij af naar 3 sterren.

Ah joh. Waarom ook niet? In zo'n vreemde week, met vreemde emoties, ook nog even naar The Fault in Our Stars gaan. Niet bepaald de makkelijke tieten-en-schietenfilm waar ik wat vaker het weekend mee begin.

Meer zo'n film waarbij je mensen wat ongemakkelijk hoort kuchen, zakdoekjes hoort pakken, en waar mensen de zaal uitlopen omdat ze het simpelweg niet meer trekken. Zo'n film die je eigenlijk niet wíl zien, omdat-ie wel eens confronterend zou kunnen zijn. Maar ook zo'n film die je eigenlijk wel móét zien, omdat het verhaal verteld en gehoord moet worden. En een film die nu eens niet direct de verschrikkingen van een ziekte laat zien, maar alleen de mogelijkheden en onmogelijkheden van leven met een ziekte. Welke ziekte dan ook. En dat vond ik misschien nog wel het mooiste van de film: niet de ziekte, alleen de gevolgen ervan.

Oh. En Willem Dafoe speelt erin. Dus je moet 'm gaan zien.

Ik ken de geschiedenis van Alan Turing niet, maar hierboven lees ik dat hij "een van de eersten" was die de Enigma-codes wist te breken. In de film is hij er met zijn team persoonlijk verantwoordelijk voor. Ligt dan toch wel wat uit elkaar.

Film zelf is verrassend goed, zeker na een periode waarin weinig fatsoenlijks de bioscopen in kwam. Cumberbatch zet weer eens een geweldige prestatie neer, evenals zijn jongere evenbeeld. Het verhaal is aanstekelijk en verslapt eigenlijk nauwelijks. Waarschijnlijk ook door de subtiele humor in de film.

Minpunt vind ik dat het stuk over de geaardheid van Turing veel zwaarder aangezet had kunnen worden. Dat maakt toch een groot deel uit van de tragiek van Turing. Het is nu vooral zijn autisme dat naar voren wordt geschoven.

En Keira Knighley: ik kan er niet aan wennen.

Begonnen met scepsis over sequels, maar uiteindelijk vind ik 'm beter dan deel 1. Robert Downey jr. is en blijft een beetje een type cast (in deel 1 overtuigender dan in deel 2), maar met name Mickey Rourke speelt veel beter dan ik had verwacht. Een van de voornaamste redenen voor mijn hoge cijfer ook eigenlijk. En een halve bonuspunt voor de muziek van Daft Punk in een scène met 2 robots.

Nou. Dat waren 2 uur die ik nooit meer terugkrijg. Ik doe meestal wel mijn best om iets positiefs uit een film te halen, maar dat lukt me nu dus echt niet. Standaard verhaaltje met onbegrijpelijke plotholes, overdreven patriotisch, rommelig camerawerk, om onbegrijpelijke redenen in IMAX, maar vooral... Keira Knightly. Daar heb ik me 2 uur lang aan zitten ergeren. Kan die letterlijk d'r mond niet dichthouden?!

Zelfs de trailers vooraf (I Frankenstein, 300, Spiderman) waren slecht.

1,5 ster voor de moeite.

Eerst maar eens het grootste -en makkelijke- vooroordeel uit de weg helpen. Ashton Kutscher speelt lang niet zo slecht als beweerd wordt. In de eerste scene gaat het nog niet helemaal lekker, maar verderop in de film heb ik eigenlijk continu het gevoel gehad naar Steve Jobs te kijken. Uiteraard door de bijna griezelige uiterlijke overeenkomsten, maar ook gewoon door goed acteerwerk. Alleen... dat loopje. Je kan het ook overdrijven met het overnemen van gewoontes.

Ook geen JOBS ook een mooi en interessant inkijkje in een deel van Jobs' Appleleven. Maar daarmee is ook direct het nadeel van de film benoemd. Het is een deel van Jobs' leven. Het hangt allemaal als los zand aan elkaar. Lisa wordt kort aangestipt, maar verder helemaal niet meer uitgewerkt, tot het moment dat ze als een puber op de bank ligt te slapen. Het ontstaan van de directie, ook niet geheel onbelangrijk in het bestaan van Apple, wordt weggelaten. Het 2e deel van Jobs' loopbaan bij Apple wordt afgedaan in 1 zin. En dan Steve Wozniak (held!)... ik kan me wel voorstellen dat die niet blij is met de film. Niet bepaald een eerbetoon aan het échte genie van Apple, als je het mij vraagt.

Leuk om gezien te hebben, maar verder dan een paar weken bioscoop zal-ie niet gaan komen. Het equivalent van een mager zesje: 2,5 ster.

Het is wat tegen mijn principes om luchtige films van een mening en een score te voorzien, maar voor Kick-Ass 2 maak ik graag een uitzondering.

Want ondanks dat deze film boven alles een actiecomedy is, lijkt het toch nog wel iets verder te gaan dan dat. Het viel me voornamelijk op door de reacties in de zaal. In deel 1 was de grap nog dat je een film leek te krijgen over een jongen die graag superheld wilde worden, maar die ontaard in een redelijk gewelddadige film. Met scènes waarvan je je kan afvragen of het nou wel nodig is dat een 12-jarige die speelt. Met die subtiliteit is het in deel 2 wel gedaan. Het geweld is veel extremer, en wordt door grote groepen jongeren uitgevoerd. Mensen komen nu ook veel explicieter aan hun eind en het geweld komt veel duidelijker in beeld. Door al dat geweld door aandoenlijke jongeren uit te laten voeren, lijkt het bijna een aanklacht tegen de gemiddelde actiefilm te worden. E misschien zelfs wel tegen jeugdgeweld an sich. Een kritische blik op de maatschappij, verpakt in een actiecomedy.

In de zaal draaiden mensen weg bij expliciete scènes, en naast me werd zelfs afkeurend gereageerd. Dan heb je een mooi resultaat geboekt als regisseur, lijkt me zo.

Dat gezegd hebbende is Kick-Ass 2 eigenlijk gewoon een briljante film. Er zit geweldige humor in, die af en toe naar absurdisme (het schurkenpak van The Motherfucker) neigt, het verhaal is leuk en aan actie kom je niet bepaald tekort. Een van de leukste films die ik dit jaar gezien hebt. Hell... zelfs Jim Carrey was goed te pruimen!

Hop, gewoon 4 sterren.

Tsja. Sterk gemengde gevoelens over deze film. De trailer 'belooft' een film met een verhaal, ondersteund met live beelden. De werkelijkheid is andersom. Het zijn live beelden, met een verhaal er tussendoor. En daar gaat het mis. Schijnbaar wil Metallica een boodschap overbrengen, maar dat slaat door in een te arty surrealistisch gebeuren. Het onderbreekt de beelden van het concert soms hinderlijk.

Wat er overblijft: een concertregistratie. De beste concertregistratie ooit. Als je ook maar iets met rock in het algemeen, of Metallica in het bijzonder hebt: gaan. Niet aarzelen: gaan. IMAX geeft een schitterend, vol en hard geluid en de beelden in 3D zijn fantastisch. Unieke close ups van de band en wijdse shots van het publiek. En dat dan samen met een indrukwekkende liveshow. Dan moet je dus gewoon gaan.

Het was wel even wennen: naar Metallica, maar dan in een comfortabele bioscoopstoel, met popcorn in de hand en een 3D-bril op. Of de andere kant op: in de bioscoop zitten, waar iedereen om je heen zit te praten en er bovengemiddeld gelopen wordt.

Aanvankelijk wilde ik Through the Never een laag cijfer geven, vanwege het gekunstelde filmpje tussendoor. Maar de overweldigende concertregistratie wint het. 3,5 ster.

Leuke, vermakelijke film, met inderdaad een enigszins verrassende plotwending. Alleen... die laatste 3 minuten! Waren die nou echt nodig? Een spanning die de hele film totaal niet voelbaar is, wordt in de laatste scenes nog even uitgewerkt. Eigenlijk alleen daardoor liep ik wat teleurgesteld de zaal uit.

Vloeken in de kerk, gezien bovenstaande meningen misschien, maar de rol van Eisenberg trek ik heel goed. Ja, precies hetzelfde als in The Social Network, maar ik mag dat jachtige arrogante wel.

2,5 of 3 sterren? Michael Caine en Morgan Freeman samen in 1 film, dus 3.

Goeie acteur hoor, die Liam Neeson. Maar een actieheld is het simpelweg niet. In deel 1 ging het nog, maar in 2 en 3 is het bijna zielig.

Taken 3 kan je best uitzitten, omdat er best wel wat actie en spanning in zit, maar verder is het gewoon niet veel. Te veel kleine dingen die gaan irriteren om echt in de film te raken. Een niet te volgen achtervolging, idiote dialogen, een dochter van ondefinieerbare leeftijd, obligate contraspionage, een verhaallijn alsof je in GTA V zit en een 13-in-een-dozijn Hollywood-einde. En oh ja... Liam Neeson als actieheld.

Twee sterren en dan ben ik eigenlijk nog mild.

Ik ben altijd wat argwanend tegenover Marvel-films. Sommige films zijn zwaar in de roos, anderen missen het doel volledig. En deze film weet niet eens dat er een doel is.

Thor is maar een beetje bij de Avengers superhelden gehaald, heb ik het idee. Van mythologisch figuur naar een superheld. In de film ook met veel moeite SHIELD benoemen, om het toch maar in de verhaallijn te proppen. Net als de cameo van Cpt. America.

De film zelf weet ook niet wat-ie moet zijn. Een epos, een actiefilm, science fiction? Al met al wordt het een onoverzichtelijke brij van Lord of the Rings, The Matrix, Wolverine, Star Wars en Hercules. En omdat het zoveel is, is het gelijk weer niks. Zelfs het acteerwerk is, met een enkele uitzondering, huilen met de pet op.

Vanwege de special effects en Loki toch nog 1,5 ster.