Meningen

Een mooie film. Met name de subtiele ontwikkeling van de hoofdpersoon vond ik interessant. Hij wordt heel menselijk neergezet.

De meeste Tarantino's vond ik interessant en spannend, maar helaas vond ik deze film behoorlijk tegenvallen. Ik kan me goed in Yeyo's recensie vinden, maar er is meer dat me stoorde.

Hoewel het lijkt alsof Tarantino een controversieel onderwerp aanpakt, kreeg ik de hele tijd het gevoel in een parallelle wereld te zijn waarin racisme en slavernij verkeerd is, maar eigenlijk alleen maar omdat de geschiedenis zo gelopen is zoals die gelopen is. Alleen maar omdat het de getinte mens is die hiervan het slachtoffer is geworden. Het vergoeilijking van geweld in deze film vond ik daarom enorm verkeerd voelen. Hierdoor verlaagt de film zichzelf tot hetzelfde niveau als het racisme dat ze ridiculiseert. De grote illusie is dat het eigenlijke probleem van de slavernij, het racisme, uiteindelijk helemaal niet aan de kaak wordt gesteld, maar alleen maar wordt omgedraaid.

Verder waren de dialogen matig - er werd met grote woorden gesproken, maar inhoudelijk vond ik het allemaal erg zwak. Het hoeft natuurlijk niet realistisch te zijn, maar het moet wel enigszins aannemelijk zijn. Spoilers: Het moest voor Candie allang duidelijk zijn dat Schultz en Django geen verstand van gevechten en vechters hadden. Ik begrijp ook niet dat hij pas zo laat uitlegt dat het voor het circus is. De impulsiviteit en ongecontroleerdheid van Django waren storend. Ook zijn de scene waarbij Schultz zichzelf 'maar' opoffert en de laatste scene waarin Django ontsnapt door de bewakers om te lullen, zo onwaarschijnlijk en ongeloofwaardig dat ik me eraan irriteerde.

Het detail van de zogenaamde 'spectaculaire' stralen bloed die bij elk raak schot uit het lichaam gutste , vond ik te 'clean' en perfect, op een manier dat het tegelijkertijd alleen nog maar verheerlijking van geweld was. Op een gegeven moment werd ik er moe van. Hollywood ten top.

Het enige dat ik goed aan de film vond is de ruwe manier waarop Tarantino het racisme en slavernij aan de kaak stelt. Dat het eenzijdig is, is in mijn ogen niet het probleem. Dat het over de top is, wel.

Bijzonder aan deze film vind ik dat bepaalde onderscheidingen enorm vaag blijven. Het verschil tussen slachtoffers en daders, de gekken en de normalen, het blijft allemaal onduidelijk wie wie is.

Verder vond ik een mooie beschrijving op IMDB die erop wijst dat het licht in deze film heel belangrijk is, omdat de sfeer verandert het met het langzaam avond worden. Ook stond er dat de typische manier van filmen een gebrek aan ruimtelijk gevoel meebrengt. Dat is opmerkelijk, omdat het zich allemaal in een enorm landhuis afspeelt. Ik vond dat de filmtechniek het verhaal persoonlijk dichtbij brengt. Ik ben daarom benieuwd naar andere films van de Dogme 95 reeks.