Meningen

Ik heb even een account aangemaakt op MovieMeter om mijn mening te delen over Black Swan. Het viel mij op in de comments dat er erg veel kritische kant tekeningen worden geplaatst bij het "flinterdunne" verhaal en er nogal oppervlakkig wordt geobserveerd.

Allereerst ben ik een persoon die graag geprikkeld wordt door een film, muziek of kunst in het algemeen. Wellicht dat ik de film dan ook heel anders heb bekeken dan de meeste bezoekers op MovieMeter, althans dat leid ik af uit de comments die ik heb gelezen. Eigenlijk kwam ik hier een kijkje nemen omtrent de filosofische discussie omtrent de betekenis achter de film, die kon ik helaas niet echt vinden, dus hierbij mijn mening omtrent dit meesterwerk. Wellicht dat iemand bereid is met mij van gedachten te wisselen en de discussie op gang te brengen om meer mensen te overtuigen van de kracht van deze film.

Laat ik beginnen met het feit dat de film cinematografisch er mooi in beeld is gebracht. Nathalie Portman schittert en in volle overtuiging de rol op zich heeft genomen. De score/muziek op uitzonderlijke wijze de film begeleid. Dat gezegd hebbende hieronder mijn persoonlijke interpretatie over het verhaal van de film.

De film kan op vele niveau's en verschillende manieren worden ervaart en worden bekeken. Oppervlakkig gezien geef de omschrijving op MovieMeter een redelijk beeld van de film. Ook als je de film puur oppervlakkig aanschouwt krijg je een goede film voorgeschoteld. Bij echte hardcore Europese film is dat wel eens anders, dan blijf je achter met een onbevredigd gevoel. Het uitzonderlijke aan Black Swan is de 2de, 3de, 4de en een van de vele andere lagen die de film met zich mee brengt.

Als je de ook oppervlakkig aanschouwt zie je de stress van Nina die gepaard gaat psychoses in haar drang naar perfectie. Naarmate de film vordert worden haar waanbeelden sterker en verliest ze zichzelf in het stuk.

Je kunt ook een parallel trekken tussen het leven van Nina en het stuk waarbij diverse personages uit haar leven synchroon lopen met het Zwanenmeer. Gedurende de film aanschouw je Nina die zich wil losschudden van haar ingetogen bestaan en haar moeder.

Ga je een stapje verder dan kun je stellen dat bijvoorbeeld Lily een onderdeel is van de psychoses en helemaal niet bestaat maar slechts een afspiegeling is van de zwarte zwaan in Nina zelf. Nina is constant in gevecht met haar identiteit en en het ontdekken van de zwarte zwaan, immers weer spiegelt Nina zichzelf aan Lily, soms subtiel, soms voor de hand liggend. Het laat de kijker weten dat er wellicht meer achter het verhaal schuilt. Aan het eind rekent Nina af met Lily en breekt ze haar vloek om volledig op te gaan in de rol van de zwarte zwaan.

Als je de film meer symbolisch bekijkt valt het op dat er in de film constant gerefereerd wordt naar een bepaald kleuren palet. Naast zwart/wit en de bijbehorende symboliek die parallel loopt met het stuk "het Zwanenmeer" valt het ook op dat er veel gebruik wordt gemaakt van roze. De combinatie van het roze en bloed symboliseert de maagdelijkheid van Nina en haar groei van het meisje naar een vrouw. Om enkele voorbeelden te geven haar roze slaapkamer, de roze jas, de grapefruit in het begin van de film: "It's so pretty and pink". Onderweg ontdekt ze meer over zichzelf en haar omgeving en breekt ze met haar verleden om als mens te groeien. Om tot vrouw uit te groeien raakt ze vertrouwd met haar seksualiteit en komt de combinatie roze en bloed constant terug op belangrijke momenten in haar persoonlijke groei. Je zou kunnen stellen dat het eind van de film slechts haar groei tot een volwaardige vrouw symboliseert waarna ze haar oude karakter letterlijk achter zich laat door zichzelf van het dat leven te beroven.

Verder zijn er vele andere karakteristieke motieven in de film die onder meer het ethische dilemma tussen goed en kwaad verder ontwikkelen. Haar drang om perfect te zijn is niets meer dan een reflexie van haar gevecht om als mens gelukkig te worden. Onderweg krijgt ze te maken met de verwachtingen van haar omgeving en het beeld dat ze van zichzelf heeft. Diep in haar zelf heeft ze een donkere kant die ze los wilt laten maar waarvan ze bang is voor de reacties uit haar omgeving. Om als mens te groeien laat ze meer van zichzelf zien en experimenteert ze met haar leven en twijfelt ze tussen het zwart en wit en de consequenties die dit met zich mee brengt. De witte zwaan symboliseert het geluk van korte duur omdat ze uit eindelijk verraden zou worden. De zwarte zwaan brengt haar perfectie en het geluk waar ze eigenlijk naar opzoek is maar is tevens de weg naar zelf destructie. De dagelijkse dilemma's waar veel mensen tegen aan lopen in hun zoektocht naar gelukt.

Persoonlijk aanschouw ik de film als een combinatie van verschillende factoren waarin de bovenstaande conclusies elkaar aanvullen. De film zie ik als een van de grootste cinematografische meesterwerken ooit, zo niet de grootste. De grote hoeveelheid aan diversiteit in de verhaalstructuur die op alle verschillende manieren, soms abstract, soms oppervlakkig afzonderlijk van elkaar kunnen worden aanschouwt is fenomenaal uitgewerkt. In combinatie met het prachtige beeld, de muziek en de acteer prestaties een film die je niet mag missen.