Meningen

Een leuk concept, maar slecht uitgewerkt.

Het acteerwerk in Fracture is uitstekend. Van Hopkins weten we dat hij een dergelijke rol als geen ander kan spelen, maar Ryan Gosling deed zeker niet voor hem onder. Verder wordt het verhaal dat er is erg goed verteld. Dat brengt me echter bij het grootste probleem van deze film: het verhaal wordt weliswaar goed verteld, maar het plot rammelt aan alle kanten. De meest in het oog springende 'plotholes' zijn wat mij betreft de volgende:

- Hoe wist Crawford dat uitgerekend Nunally naar zijn huis zou komen? Ga me niet vertellen dat ze maar één onderhandelaar bij dat politiekorps hebben.

- Wat maakt het uit dat die kogel alsnog werd gevonden? Het bewijst wellicht dat de moord met het wapen van Nunally is gepleegd, maar dat bewijst niet dat Crawford de dader is.

- Het hele 'Double Jeopardy' verhaal ('ne bis in idem' in Nederland) slaat nergens op. Het beginsel houdt in dat je iemand niet twee keer voor dezelfde misdaad kunt vervolgen, ook niet als er na een eerdere vervolging nieuw bewijs wordt gevonden. In Fracture wordt Crawford in eerste instantie voor poging tot moord vervolgd, maar uiteindelijk niet veroordeeld. Nadat zijn vrouw is overleden, en er nieuw bewijs naar voren komt, wordt hij een tweede keer vervolgd. Nu voor moord. De regel zou niet gelden, omdat het een nieuwe aanklacht is. Dit slaat echter nergens op. Er was namelijk sprake van een vergelijkbare aanklacht/misdaad ten aanzien van hetzelfde feitencomplex (poging tot moord vs. moord). Ook dan geldt de 'Double Jeopardy' regel gewoon en hij kon dus geen tweede keer vervolgd worden.

Het eerste punt zorgt ervoor dat deel één van de film wankelt. Het derde punt haalt het laatste half uur van de film volledig onderuit.

Kortom: goed acteerwerk, goed verteld, erg slecht verhaal.

2*

Gezien de gemiddelde beoordelingen op IMDB (7,6) en Moviemeter (3,71) had ik redelijk hoge verwachtingen van The Illusionist, maar helaas werden die verwachtingen slechts deels ingelost.

Het probleem van The Illusionist zit niet in het acteerwerk: Giamatti en Sewell spelen goed, Norton speelt degelijk en Biel compenseert met haar uiterlijk. Ook de sfeer wordt goed neergezet: decors zijn mooi, de muziek past en de gebruikte kleurenfilters doen hun werk. Tot zover niets aan de hand dus.

De film schiet echter op één cruciaal punt tekort: het verhaal mist diepgang. De personages maken geen enkele ontwikkeling door en het plot is flinterdun. Halverwege (en zeker na een uur) wordt al duidelijk naar welk einde het verhaal toe zal werken. Wat resteert is slechts de vraag hoe Eisenheim zijn doel zal bereiken. Ook daarin schuilt helaas weinig creativiteit. Het plan van Eisenheim oogt simplistisch en bepaalde aspecten doen aan als de klassieke 'deus ex machina'. Het einde van de film is daardoor weinig bevredigend.

Samengevat: The Illusionst is mooi gemaakt, maar mist diepgang.

2,5*