Meningen

Ik vond het echt een heele toffe film, en Ik ben ervan overtuigd dat hij, net zoals het bij 'The hangover' ging, met de keer leuker word. Bij de eerste keer kijken gaan er veel grappen onder je radar voorbij. Zoals bij 'The hangover' bijv. vond ik die agenten de eerste keer echt vet irritant, terwijl ik deze tijdens de vijfde keer kijken wel opeens kon waarderen. Ik denk dat ze in hollywood eindelijk door hebben hoe ze comedy's moeten maken. Geen gezever met Will Ferrel, Steve Carrell of Vince Vuaghn met hun gehypte, seen it all before humor die toch niet bepaald grappig is. The hangover was zo goed omdat de reactie's allemaal echt waren, bij Due Date is dit hetzelfde. Tuurlijk zijn de situaties allemaal vergezocht, maar de reactie's op een ander maken het toch weer aannemelijk.

Het vetste vond ik: In de wafeltent toen baardmans zijn hond liet mee-eten van z'n vork en zei: "He thinks he's human.. so stupid" En natuurlijk de achtervolging toen rdjr opeens met die aanhanger naast de beard-guy kwam te rijden.. Classic!

Ik zou het trouwens wel cool hebben gevonden als Zach gewoon Alan zou spelen uit The hangover, en dan ergens kort in een anekdote verteld over zijn avonturen in Las Vegas, en het misschien nog een beetje aandikt. Een soort van chameo(??)

Met de instelling: "NOOOOOO WAY THAT THIS SHIT CAN HAPPEN IN REAL LIFE!!!", heb ik hier persoonlijk al jaaaarenlang van genoten. Ik houd, waarschijnlijk net als jullie, van elke film die authentiek is... gek, weird, tegendraads. Daarmee som ik iedere top tien op van iedereen die hier zijn zegje wilt doen. Echter, deze film hoort daar op papier absoluut niet tussen.

Maar hoe komt het dan dat ik deze; cliché-omarmende, meest onrealistische, dialoog-overdreven, emotioneel beladen Fast and Furious films zo f#&@%ng vet vind?

Answer: ouders gescheiden, veel vrienden leren kennen en "leren kennen", break-ups and make-ups. Ieders leven bestaat uit zo een gigantische sprongen tussen wanneer je je goed voelt en wanneer je je rot voelt. Het mooie is dat ze laten zien dat met doorzettingskracht iedereen niet alleen een huisje verdient, maar ook het respect van de toeschouwer. Blijkbaar eindig je met een familie van goede jeugdvrienden en (aangetrouwde) familie... hoe sentimenteel dit ook mag klinken, dit is feel good movie die mij altijd weet te raken... and there's seven of them

Ook al is het allemaal MEGA vergezocht, ik hou ervan om eventjes voor twee uur in deze wereld te leven

Niet te kritisch, want dit is precies waar het voor staat én meer!