Meningen

Langdradig, saai en boordevol clichés... Zelfs Julia's grote glimlach en Javier Bardem's charisma kunnen de boel niet redden.

"Ich bin ich. Die anderen sind die anderen."

Sober in kleurgebruik, hoofdpersonages die geen helden zijn maar moeten zien te overleven in een wereld die gek geworden en is en elke vorm van menselijkheid uitsluit. Het is eten of gegeten worden. Het is jij of het zijn de anderen.

In hoeverre blijf je trouw aan principes of kruip je om te overleven?

"Die Fälscher" is een ingetogen film geworden, die de gruwel van de concentratiekampen niet schuwt, maar hem toch langs de zijlijn plaatst.

Het verhaal focust vooral op wat de gruwel betekent voor mensen die het toevallig beter hebben dan hun lotgenoten.

"You probably heard we ain't in the prisoner-takin' business; we in the killin' Nazi business. And cousin, business is a-boomin'."

Sterk script, sterke acteurs, sterke regie, sterke cinematografie en sterk verhaal.

Een film die me - als niet speciaal grote Tarantino-fan - zeer aangenaam verraste.

Ook wel grappig dat Tarantino de historische setting zoveel mogelijk probeert te bewaren (naar mijn weten wordt er in een Amerikaanse film zelden zo veel Frans, Duits en zelfs Italiaans gesproken), maar uiteindelijk met het grootste historische feit een loopje neemt en naar zijn hand (of dat van zijn film) zet.

Een aanrader.

Eindelijk The Lovely Bones gezien, Peter Jackson's laatste film alvorens die weer naar Middle Earth is vertrokken.

Mijn verwachtingen lagen vrij hoog, en ergens zijn ze niet helemaal ingelost.

De film begint sterk, en ook de hele opbouw naar Susie's moord is prachtig in beeld gebracht, gesterkt door sfeervolle muziek en gefilterde cinematografie.

Susie heeft een plaats in haar gezin en de leegte die ze achterlaat na haar dood is duidelijk voelbaar en beroert.

De moord zelf, die nooit expliciet in beeld wordt gebracht, is Peter Jackson op zijn best. Spanning wordt opgebouwd in close ups, kleine sfeerveranderingen en het subtiele acteerwerk van Saoirse Ronan en Stanley Tucci die ineens angst en dreiging belichamen.

Maar dan is er Susie in het hiernamaals en daar begint de film wat van haar pluimen te verliezen. Het verhaal begint te slabakken en kabbelt verder naar het einde. Hier en daar word je nog even wakker geschud (de prachtige scène met de kaars en dan het erg spannende bezoek van Susie's zus aan het huis van de moordenaar), maar het is niet genoeg om je aandacht tot aan het einde vast te houden.

De film schommelt tussen verschillende genres - thriller, drama, new age reflexie over het leven na de dood - en Jackson is er jammer genoeg niet in geslaagd om er een evenwichtig geheel van te maken.