Meningen

Drama over twee jongetjes die worden ingezet door drugscriminelen en moordenaars.

In 5 afleveringen komt via flashbacks de aap uit de mouw. Door maar lang genoeg te zwijgen en te liegen uit angst voor represailles wordt het een beetje irritant. Het kwam nogal rommelig en langdradig over. De serie moet het hebben van de laatste aflevering.

De kinderen acteerden naturel. Al had Dogge weinig tekst om te onthouden.

De rechercheur Farid gedraagt zich als een jongeren werker. Ogenschijnlijk erg begaan met de jongens, maar toch met een hoger doel. Ik vind hem een goed acteur. De ingehouden woede en onmacht spat er van af.

Overigens krijg ik met de Zweedse series en films zo langzamerhand het idee dat in grotere Zweedse steden vergeven zijn van de criminaliteit (drugs, mensenhandel, ontvoering, moord). Al krijgen we maar een selectie van de Zweedse tv producties te zien.

Ik snap niet dat deze serie in de top 10 staat.

Het verhaal is onwaarschijnlijk. Hangt van passende toevalligheden aan elkaar.

Het acteerniveau is bedroevend. De acteurs zeggen zinnetjes op die met erg gemaakte emoties zijn opgeleukt.

De acteurs zien er meestal voorbeeldig uit ook al hebben ze gerend, geschoten, enz. Veel te clean allemaal.

Als je van Coben houdt zal de serie wel te pruimen zijn.

De eerste aflevering gezien. Volgt het boek redelijk. Luc is 14 ipv 12 jaar. En zo zijn er nog wat kleine aanpassingen.

Tegenvallend dat je na aflevering 1 moet betalen om de rest te mogen zien. .

Uitstekende mini serie over een oplichtster die veel mensen op een roze wolk liet leven. Voor niets gaat de zon op. Daar zou het toch op moeten uitkomen.

Het verhaal had wat compacter neergezet kunnen worden. 9 afleveringen waren te veel, omdat het een herhaling van zetten werd. Toch verbaasde het mij weer hoe Amna er mee weg kwam

Nu draait de serie niet alleen om de oplichterij. Er is meer diepgang. Vele personages krijgen een duidelijk karakter. Vond ik sterk.

Het acteren was dik in orde. Julia Garner speelde top. Misschien komt ze wat overdreven over, maar ik denk dat de arrogantie, lef en emoties prima zijn neergezet.

You always make it there, you make it anywhere

It's up to you, New York New York