Meningen

toch wel, en het lijkt me een typische spitsvondigheidje uit Funes' duim zelf te zijn geweest, want het is te goed in deze film.
Een horde irritante vulgaire mensen (de Castagniers en consoorten) waarmee Fourchaume een zondag mee moet optrekken om een contract in de wacht te slepen is maar een mager beestje om een film te dragen. Een groot probleem met de Castagniers is dat ze geen enkele komische draagkracht hebben (ze zijn op het bedenkelijk komisch niveau van de hedendaagse "FC de kampioenen"). Dat wreekt zich, samen met de situatiehumor die soms wel leuk is (tot zeer mooi, de kanselscene), maar soms te stom om te helpen donderen (oilet op een bootje, bootje drijft weg, iedereen er achter, ellenlang uitgesponnen, kan het nog erger?). Dus de Funes moet proberen de film te dragen, maar kan in delen van de film ook weinig meer beginnen dan steeds weer zijn nummertje slijmen afsteken of woedeaanvallen krijgen. Spijtig, want de man kan meer. De finale, zijn supergeslijm, is er gewoon over.
In deze film hapert tevens de dosering: een afwisseling van soms zeer flauwe komische situaties soms te lang uitgesponnen met extravagante scenes die daardoor niet meer leuk zijn (De Funes gooit ruit in om zijn secretaresse te roepen, zijn supergeslijm op zijn sterfbed bv

Ook spijtig van de ongeloofwaardige keuze van de vrouw van Fourchaume. (gespeeld door Andréa Parisy): ze heeft geen enkel clowneske uitstraling of talent, en loopt er voor spek en bonen bij in het dekor, terwijl het een interessante rol zou kunnen zijn indien er wat meer aan het scenario zou gewerkt zijn geweest. (ik denk aan Claude Gensac als vrouw van Charles Bosquier in "les grandes vacances", een gelijkaardige bijrol, maar de paar momenten dat ze in beeld komt zijn veel mooier ingevuld door de actrice).

Wie van de grollen van FC de Kampioenen houdt , met een gemakkelijke humor door middelmatige en/of luie scenaristen gemaakt en middelmatig ingeblikt, zal deze film super vinden. Maar gelukkig heeft de Funes mooiere dingen gemaakt.
2 puntjes

Gisteren bekeken op de tv met de familie. Ik had deze vroeger blijkbaar nog eens gezien, maar ik was de inhoud zo goed als vergeten (ik spoelde de film op vhs ook maar door. Gisteren ging dat echter niet zomaar.

Wat een tergend trage en vooral barslecht geacteerde film! Het hoofdpersonage is ongenietbaar slecht geakteerd en het jongetje te ernstig voor zijn leeftijd en dus ongeloofwaardig. Maar de hoofdvogel wordt wel door de moeder van het jongetje afgeschoten. Zo'n ongeloofwaardige moeder heb ik lang niet meegemaakt, hetmoet je moeder maar wezen! Maar dit zou nog misschien te pruimen zijn indien de film zelf niet zo eindeloos traag zou zijn en zichzelf zo ernstig voelend. Het was alleszins zeer zwaar op de hand gefilmd voor een lege doos als scenario.
Het scenario zelf is mijn insziens fiks doorgenomen. Om het geloofwaardig te maken dat de man een lange tijd geen contact heeft met zijn vrouw, nooit meer met haar praten en zo, wordt er het scenariofoefje gebruikt dat geesten nu eenmaal alleen dat zien wat ze zelf willen zien . Leuk bedacht hoor, maar het is toch maar een foefje om een misschien wel interessant uitgangspunt verder te verknoeien.

Indien je een film wil zien waarvan de makers zichzelf als zeer diepzinnig voelengeesten die op aarde blijven omdat ze nog wat dingen te regelen hebben en daarvoor enkele uitverkoren met het zesde zintuig belagen zodat de film in een tergend traag tempo vooruitschrijdt met lege beelden, met een paar scenes van het hoofdpersonage in het ijle starend en soms zacht knikkend (het maximum wat hij blijkbaar kan), met soms wat mooie huiluitbarstingen (melodrama weet je wel!!) en af en toe een paar levende dodenfiguren a , met als ultiem toemaatje een "Amerikaans gevoelige apotheose" als einde (traan traan.......... wanneer je daar gevoelig voor bent), bekijk dan gerust deze film en geniet!!!!!!!

Een barslechte avond gehad!

Och ja, ik heb 1,5 gegeven, ...en ik ben nog gul geweest.