Meningen

Ik heb ook bijna moeten huilen. Voornamelijk door het acteerwerk. Ik lees bij Nederlandse films altijd bij reacties dat mensen bang waren voor een zeker 'GTST-gehalte'. Deze film doet qua acteerniveau zwaar onder aan die serie.

Het script is overduidelijk te makkelijk geschreven want de personages hebben totaal geen diepgang(Voornamelijk David en Vera, maar ook Jochem is een ongelofelijk 'leeg' personage). Voor mij had dat als gevolg dat ik totaal geen hoogte kreeg van vrijwel alle personages, wat een doodsteek is voor een film met een verhaal als deze. De dialogen zijn zó tenenkrommend slecht dat ik me er aan ging ergeren. Dit, in combinatie met het slechte acteerwerk zorgde ervoor dat ik geen gevoel kreeg bij deze film en haar personages.

Het verhaal zit rommelig in elkaar. 95 minuten leken te kort voor de plannen van de regisseur. Dat kan, maar maak een keuze. Of je haalt er overbodige scene's uit, of je zorgt ervoor dat die scene's niet meer overbodig overkomen door ze meer diepgang te geven. De gehandicapte vader van Sanne bijvoorbeeld, die wordt er zo even tussendoor gepropt, waarom? Ja, het verhaal zelf is heftig. Maar zoals gezegd, het gevoel ontbreekt. Het moment dat bekend wordt dat Jochem zelfmoord heeft gepleegd deed me he-le-maal niks. Niet dat ik een ongevoelig persoon ben. Ik dacht alleen maar; 'Tja, triest.' Alsof iemand een grapje maakt waar je net niet om kan lachen, dat je denkt: 'Hm, ja. Dat is wel grappig'. Maar hardop lachen doe je niet.

Begrijp me niet verkeerd, ik begrijp als geen ander dat dit een film is voor kinderen/jongeren. Ik behoor niet tot deze doelgroep maar van een film met 400.000+ bezoekers had ik véél meer verwacht. Het is goed dat er aandacht wordt geschonken aan dit onderwerp en natuurlijk is het vreselijk, maar Dave Schram scoort hier heel goedkoop platina-status met een zeer matige film over de rug van een prima kinderboek.