Meningen

Zeer teleurgesteld over deze film. Heb vele goede recensies hier erover gelezen en hij heeft natuurlijk een oscar gewonnen maar de film schoot op allerlei fronten tekort.

Zo was het gehele verhaal voorspelbaar, al op het begin wisten ik en mijn vriendin dat hij later zijn eigen vader zou opbaren en daarmee ook vrede zou vinden, dat de vriendin zwanger zou zijn, enz.. Daarna was het onderwerp leuk gekozen en de film keek wel redelijk weg maar dat was vooral omdat ik maar steeds meer verlangde naar het moment dat de film echt speciaal werd, wat helaas niet gebeurde.

Het acteerwerk was daarbij gewoonweg matig. De extreem emotionele, bijna slapstick-achtige manier van acteren, vooral van de hoofdrolspeler, liet me meerdere keren in de lach schieten. Het is zo erg niet eigen in Japanse films om de emoties er zo dik op te leggen, meestal zijn de Japanners namelijk subtiel .bescheiden en proberen ze de minste en geringste emotie te verbergen.

Al met al heb ik wel een enkele keer gelachen en er waren ook ontroerende stukjes te vinden. Toch ben ik over het algemeen, met name door het acteerwerk en het verhaal erg teleurgesteld. De film blonk ook verder in bijvoorbeeld het camerawerk of de montage niet uit. 2/5

Ik keek heel erg uit naar Ón The Road' na 'The Motorcycle Diary's' van Salles te hebben gezien en door de aanbevelingen uit recensies. Ook zorgde de sterrencast voor hoge verwachtingen.

De sfeer en het idee zijn aanstekelijk, de beelden zijn mooi en de drie hoofdpersonen worden uitstekend uitgewerkt. Stuk voor stuk zijn het interessante personages en daarbij is Kristen ook zeer leuk om naar te kijken in de talloze seksuele scenes, met de dans op oud&nieuw als hoogtepunt. Ook de drugsscenes en de dialogen zijn gevat en onderhoudend. De jazz-stukjes uit de film zorgde voor de mooiste momenten, ze kwamen er echter veel te weinig in voor in verhouding tot de duur van de film.

Daarmee komen we direct op het grote nadeel van de film, een handicap die ik de laatste tijd veel spot op filmvertoningen uit Cannes maar ook op het IFFR. De regisseur wil te veel aspecten van de film belichten waardoor de film simpelweg te langdradig wordt en je het verhaal maar ook de algemene suspense kwijt raakt. Na de eerste drie overdreven stone-en-seks-scenes is het al leuk geweest maar Salles blijft alsmaar in herhaling vallen. Soms verfrissend, zoals in mexico, maar desalniettemin vaak vervelend en onvernieuwend.

Daarbij vond ik dat de film zich te weinig 'on the road' afspeelt. De reizen zelf werden relatief slecht belicht, de intensiteit van een 5-daagse reis wordt vaak vertoond door een snelle lift ,een diefstal bij een benzinepomp en een aanhouding door een politie-agent. Wat snelle omgevingsshot en dan gaat het verhaal weer over op de eindeloze belevenissen in de grote steden.

De film was te onevenwichtig en op den duur zelfs te vervelend om een voldoende te scoren. Zonde van onder andere de heerlijke bijrolletjes van Buscemi en Mortensen. On the road is alles behalve rechtlijnig en blijft voornamelijk rare zijwegen inslaan waardoor het al met al een saaie tocht is, van meer dan twee uur lang. 2*

Bizar dat iedereen hier zo lyrisch over is.

Best een aardig filmje hoor, zeer onderhoudend en vermakelijk. Daarbij goede acteerprestaties van o.a. Nicholson. De uitvoering van het plot is echter een beetje zwak en komt niet altijd even overtuigend over waardoor de serieuze ondertoon verdwijnt. Verder is het camerawerk uitermate saai, de soundtrack slecht en het visueel gewoon erg monotoon.

Ik begrijp dat het een goede acteursfilm is maar op alle overige vlakken is het een doodgewoon, zelfs saai en onvernieuwend filmpje, een teleurstelling.