Meningen

Persoonlijk was ik niet erg benieuwd naar avatar. De enige reden waarom ik hem uiteindelijk ben gaan kijken is omdat James Cameron hem had gemaakt. En ik vond de film zwaar tegenvallen.

Volledig in de lijn van bijvoorbeeld 2012, een ander zelfverklaard episch verhaal, was het verhaal eenzijdig, voorspelbaar en ronduit cliché. "Een oudmilitair die eerst enthousiast wil meewerken aan de uitroeiing van de inheemse bevolking ziet halverwege in hoe waardevol diens manier van leven is en zzzZZZzzz..." Pocahontas meets dances with wolves. Het feit dat Cameron gekozen heeft voor zo'n verhaallijn bewijst alleen dat zijn doel was zoveel mogelijk mensen te bereiken. Hij had even goed kunnen kiezen voor een maatschappelijk/ideologisch relevant verhaal. In plaats daarvan kiest hij schaamteloos voor het commercieel potentieel van de film. Een keuze die ik hem kwalijk neem en die hem in mijn ogen degradeert tot een matig regisseur.

Bovendien is iedereen die hier een sneer naar het Amerikaanse imperialisme in wil zien naïef. Je kan niet aan de ene kant een kinderlijk verhaal brengen waarin de relaties tussen de hoofdpersonages gereduceerd worden tot de meest basale interacties zoals "verliefd zijn" "jaloers zijn" "haten" en aan de andere kant daarin een maatschappijkritische boodschap verwerken. Die boodschap gaat verloren in de box office aspiraties.

Dan misschien een stom puntje van kritiek maar toch iets waaraan ik me stoorde, als ik ingelogd wordt in de avatar van een hond, wordt ik dan vervolgens verliefd op honden? Waarom zou in godsnaam een mens, ongeveer 1,85m en al dan niet blank, ineens verliefd worden op blauwe reuzen van 3 meter omdat hij zelf in een avatar steekt? Logisch...