J.J. de Bom Voorheen: 'De Kindervriend' (1979-1981)

J.J. de Bom Voorheen: 'De Kindervriend' seizoen 1 Fantastische serie van de breinen achter De Stratemakeropzeeshow. Deze serie richtte zich op iets oudere kinderen, "van negen tot negentig jaar". Een ander verschil is dat de behandelde onderwerpen in J.J. de Bom door kinderen gekozen mochten worden. Voor het eerste seizoen werd twee keer op de televisie een oproep gedaan, waarop er driehonderd brieven binnenkwamen. Op de in de brieven omschreven problemen werden de onderwerpen gebaseerd. Achter de schermen is de serie nagenoeg identiek aan De Stratemakeropzeeshow: de teksten zijn wederom afkomstig van het Schrijverscollectief, bestaande uit Hans Dorrestijn, Karel Eykman, Willem Wilmink (zij schreven vooral de liedjes), Jan Riem en Ries Moonen (zij schreven enkel sketches. De muziek is weer geschreven door Harry Bannink, een componist die niet vaak genoeg geroemd mag worden, naar mijn mening. Ook de acteurs zijn dezelfde: Aart Staartjes, Joost Prinsen en Wieteke van Dort. De enige grote verandering achter de schermen is de regie: De Stratemakeropzeeshow werd door zowel Aart Staartjes als Frans Boelen geregisseerd. Bij J.J. de Bom nam Boelen de regie alleen op zich. De opzet van J.J. de Bom was pedagogischer en troostender dan die van De Stratemakeropzeeshow. De Stratemakeropzeeshow was een serie waar anarchie en ondeugendheden zegevierden. Het was destijds een zeer spraakmakende serie. Nadat er in de De Telegraaf schande werd gesproken over de Stratemaker, werd de serie massaal gekeken. Nou is er in J.J. de Bom ook zeker wel ondeugd te vinden, maar het pies- en poepgehalte is beduidend lager dan in de Stratemaker. Een gewaagd stukje televisie uit J.J. de Bom is het lied Pieleman. Joost Prinsen zingt, in een zeer net kostuum, begeleid door Harry Bannink, eveneens in een zeer net kostuum, op een klassiekachtige melodie: "Pieleman, pieleman, trek er maar eens lekker an." Of J.J. de Bom net zoveel opschudding veroorzaakte als zijn voorganger, weet ik niet. Het programma heeft in ieder geval veel prijzen gewonnen. De makers ontvingen na het eerste seizoen de Zilveren Nipkowschijf voor het beste en origineelste televisieprogramma en De Kinderkast voor het beste kinderprogramma. De liedjes uit de serie kwamen tevens uit op elpee, die in 1982 ook weer werd bekroond met een Edison. De sketches zijn vaak absurdistisch en eindigen vaak in een gigantische chaos. Vooral met onderwerpen als seks en verliefdheid zijn de makers goed op dreef. In de sketches ligt het er vaak wel dik bovenop, maar af en toe passeert er een verrassend subtiele grap. De liedjes zijn meestal wat rustiger en subtieler. Het is de afwisseling tussen die twee die deze serie zo uniek en genietbaar maakt. De vaste figuren Jan J. de Bom, Hein Gatje en Titia Konijn zijn erg geslaagd. Jan J. de Bom, gespeeld door Joost Prinsen, is eigenaar van de speelgoedwinkel De Kindervriend, maar had liever balletdanser willen worden. Af en toe wordt er gehint dat hij biseksueel is, maar erg duidelijk wordt dit niet. De Bom heeft af en toe erotische of schunnige uitspattingen. Hein Gatje, gespeeld door Aart Staartjes, is de postbode die de door kinderen ingezonden brieven (nadat hij ze zelf gelezen heeft, natuurlijk) bezorgd. Hij is zeer koningshuisgezind. Titia Konijn, gespeeld door Wieteke van Dort, is maatschappelijk werkster. Zij is zeer zweverig en handtastelijk en heeft het dikwijls over de ontwikkeling van het kind of zelfontplooiing. Vooral als het over seks en liefde gaat, wil Konijn nogal eens doorslaan. Alle drie de figuren hebben regelmatig monologen; Jan J. de Bom in zijn speelgoedwinkel, Hein Gatje in zijn bed waarboven het portret van de koningin hangt (die hij alvorens te gaan slapen een goedenacht wenst) en Titia Konijn bij haar thuis op een soort ligbank. Deze drie hoofdfiguren proberen iedere aflevering een antwoord te geven op de soms zeer moeilijke vragen van de kijkertjes. Een voorbeeld van een lastige vraag (uit het derde seizoen) gaat over een jongetje dat verliefd is op zijn oom. In die aflevering wordt deze vraag beantwoord met een fantastisch lied van Karel Eykman. Of de schrijver van die brief tevreden is met het antwoord was, weet ik niet. Er worden in deze serie natuurlijk nooit concrete antwoorden gegeven, ze geven hoogstens advies. Het is een serie met diepgang, humor, geweldige muziek, leuke sketches en sympathieke personages. Zodoende een fantastische serie.