Fred and Rose West: A British Horror Story - Seizoen 1 (2025)

Ik dacht dat dit zich eerder afspeelde, in '90 of '91 of iets. Tenminste, de periode dat de zaak aan het licht kwam en die opgravingen plaatsvonden. Of ben ik nu in de war met Mira Hyndley en Ian Brady? Nee, dat waren de jaren zestig. Kan ook komen door dat boek van de oudste dochter van Fred West dat ik toen las, Out of the Shadows/Huis van de Angst, dat al heel snel na de ontdekking en rechtszaak uitkwam: 1995.

Maakt verder ook niet uit, het was in elk geval een van de geruchtmakendste moordzaken uit de 'neighties'.

Eigenlijk zegt de docu niet veel: een hoop homevideos van het echtpaar. Wat opvalt is hoe klein die Fred West was. Fred West die rondjes rijdt op een fiets, het is zo banaal (een seriemoordenaar op een fiets) dat het gewoon weer absurd wordt.

Ze doen me aan de Griezels van Roald Dahl denken.

Wist Rose ervan? Het wil maar niet echt goed duidelijk worden.

Onheilspellende muziek om het allemaal op te leuken.

Fred West op de plaats delict die de lijken moet aanwijzen.

Het is overigens belangrijk dat rechters in bepaalde moordzaken zelf de plaats van een misdrijf bezichtigen om met eigen ogen te kunnen zien hoe of wat. Peter R. de Vries zei dat ook in een van zijn afleveringen van zijn misdaadprogramma, zag ik laatst toevallig.

Want zo'n 'schouw' verheldert zaken veel meer en maakt alles driedimensionaler. Vroeger deed men dat vaker - meen ik- dikwijls met de dader erbij, alhoewel het nu nog gebeurt: Jos B bijvoorbeeld die in '20 samen met de rechters terugkeerde naar de vindplaats van Verstappen.

Opmerkelijk hoe ouderwets 1994 alweer oogt. Zo'n politiepak en hoofddeksel bijvoorbeeld, lijkt wel iets uit de jaren vijftig.

Een foto waar 30 seconden lang op ingezoomd wordt.

Advies: lees dat boek van Anne Marie West. Veel beter.

Kon het verhaal, maar zat toch aan de buis gekluisterd. Zo ontzettend kwaadaardig ziek. Fred en zijn net zo zieke partner in crime Rose. Samen op jacht om jonge vrouwen te folteren, te verkrachten en daarna te vermoorden. Fred vermoord zijn eigen dochter, en Rose haar stiefdochtertje. Fred vertelt er over alsof hij een dagje naar Blackpool is geweest naar het strand. Daar sta je toch elke keer weer versteld van. Totaal emotieloos. Jack The Ripper, The Yorkshire Ripper, The Moors Murderers, Jamie Bulgar. Zo in- en in triest, je vraagt je telkens af waardoor komt het dat velen die een hoop ellende hebben meegemaakt, toch op het goede pad blijven. Maar dit soort figuren totaal ontsporen. Wat gaat er in ze om. What's at the back of their mind? Hoe zal het hun kinderen zijn vergaan, althans diegenen die het hebben overleefd. Dat moet toch de hel op aarde zijn geweest. Verbijsterend, dat geen enkele instantie daar lucht van kreeg, die kinderen moeten toch signalen hebben afgegeven minimaal op school? De buren, die moeten toch ook het nodige hebben meegekregen. Was het niet dat die vrouw de hoer speelde, maar dan toch minimaal van Fred en zijn graafwerkzaamheden? Dat moet toch iemand zijn opgevallen? Vond ook deze documentaire buitengewoon boeiend, geen sensatiezucht. Maar een feitenrelaas, met authentieke beelden. Ik geef het een 8, dus 4 sterren. Sprakeloos...

Viel wat tegen. Zeker interessant, maar voelt nogal incompleet en mist veel achtergrond. De zaak is nog zoveel gruwelijker dan in deze docu naar voren komt.

Ik vond deze documentaire wel goed. Hoe ziek het ook was allemaal. Ongelofelijk. Fred die heel rustig aanwijst waar iedereen begraven ligt. De rol die Rose bleek te hebben. De levenslange trauma's van hun eigen kinderen. Wel bijzonder dat er geen direct bewijs was van de moorden. Maar er was uiteraard teveel indirect bewijs om tot een veroordeling te komen.

Heb het boek van Anne Marie West. Vandaar mijn interesse in deze serie.

Vind ook het boek meer indruk maken. Al blijft voorop staan wat een zieke geesten dit zijn (waren).

Oost, West... thuis is niet altijd het best.

Verknipte geesten.

En in docu-week is ook het nodige aan serial-killers gepland waaronder bijvoorbeeld deze Fred en Rose West, waarop The Texas Killing Fields nog gaat volgen. Maar goed Fred en Rose West dus in het saaie Engelse Gloucester waar nooit wat gebeurt. En wat als een simpele zaak begint mond toch al snel uit in een zaak qua moorden van Zodiac achtige proporties.

Want zoals reeds gezegd begint het weinig opzienbarend rond een scruffy Engels gezin waar het verhaal is je te gedragen anders eindig je onder de patio. Nu ben ik niet bekend met de wet maar dat dit dan al genoeg is samen met een vermissing om in een tuin te gaan staan woelen. Je moet toch eerst een vorm van bewijs hebben lijkt me, maar dat terzijde. Een apart gevoel heb ik sowieso al bij die mensen als ik ze zo zo zie, ingekleurd door de kennis die ik al heb? Wellicht, maar toch, die blik, dat lachje van Fred, dat toneel van Rose, daar hebben ze een woord voor; sociopaat. Vooral ook de mate waarin hij zich druk maakt om randzaken, het huis, de tuin. Is het autisme? Is het gebrek aan empathie? Sowieso is meneer sexueel gestoord. Maar verder lijkt de zaak niet heel erg opzienbarend vanwege één vermissing en de vondst van één lichaam.

Maar de teller begint te lopen met een extra paar botten, en daar blijft het niet bij, opvallend is dat Fred nog altijd niet gemakkelijk toegeeft terwijl hij inmiddels moet beseffen dat een lijk meer of minder niet uitgaat maken en tuin en huis no matter what tot de bodem onderzocht gaat worden. Buiten dat wordt het beeld breder getrokken met veel buren, ex-huurders, familie van vermeende slachtoffers, de pers zowel plaatselijk als landelijk. De zaak rond Fred en de vermeende misdaden lijkt een olievlek die groter en groter wordt met de psychologie van een moordenaar/psychopaat waar je bang van wordt. Tevens komt de relatie met Rose en diens rol verder onder de loep te liggen en in die zin is de zaak rond Fred en Rose zeer interessant.

Toch is het niet alleen de zon die schijnt want de docu is mij toch echt te lang en wordt teveel uitgesponnen en uitgerekt. Dit had beknopter kunnen zijn en daarmee krachtiger en daarom krijgt de docu een behoorlijk cijfer maar geen hele dikke beoordeling want naar mijn mening had dit beter kunnen zijn.

Een hartverscheurende geschiedenis die je alleen maar sprakeloos en in complete verwarring achterlaat. Ook dit zijn dus onze mede-mensen.