Remakes

Een remake vindt ik best, als die maar even goed of beter is dan het origineel, en dat lukt bijna nooit. Zoals Timemachine en Planet of the Apes. Beide voor veel geld en met een ton aan speciale effecten gemaakt maar niet meer dan twee sterren.

Misschien dat de cultuur verschillen ook wel mee spelen. Zo was het einde van de Ned. speelfilm spoorloos toch te schokkend voor de tere Amerikaanse ziel. Het happy end syndroom!

Zijn er nog mensen die benieuwd zijn naar de film The Ring, een remake van de Japanse Ringu?

Volgens zijn er wel kansen om die film te verbeteren in een remake. Ik vond het origineel niet al te best.

Ah, oke, we gaan het dus over die boeg gooien. Cornelis, dit is onderhand dezelfde discussie als iemand zegt: Deze film is goed! en dat iemand vervolgens daarop antwoord: Correctie.. jij vindt. Ik dacht dat we dat onderhand wel achter ons hadden gelaten maar oke, niet dus. Natuurlijk praat ik voor MEZELF!. Daar kun je toch wel vanuit gaan in een discussie. Ik vertel dingen zoals ik ze beleef. En misschien dat anderen zich daar in herkennen. Een voorbeeld daarvan is Agony, die was het ook voor een groot deel met me eens. En.. correct me if I'm wrong... Ramon gaat ook een dik eind met me mee denk ik. Dus helemaal bullshit is het ook weer niet Cor. Dat jij er helemaal niets in ziet, dat kan toch? Mensen zijn nu eenmaal verschillend.

hmmm, wat bedoel je hiermee?

Ik dacht al dat ik niet eens meer van aarde kwam ofzo

Ik denk dat iedereen dat met je eens is. Maar hoe dat van tevoren te weten?

Net zoiets als zeggen: ik vind films goed, als ze maar goed zijn.

Nee hoor, dit is wat jij er van maakt.

Ik heb zo'n beetje gezegd wat ik er van vond, ik kan nu slechts wederom in de volgende herhaling vallen.

Je stelt dat je remakes ziet als creatief minder hoogwaardig, omdat als je zelf het scenario schrijft, de creativiteit meer voldoening geeft (en dat mag je vinden, al zie ik het anders).

Dan leg ik uit dat dat voor regisseurs in principe niet op gaat, omdat deze veruit altijd met een niet door hen verzonnen idee en veelal een door een andeer geschreven script, en in samenwerking met andere uitvoerend kunstenaars aan een Gesamtkunstwerk werken.

Terugkomend op de discussie: te stellen dat een remake voor een regisseur een creatief minderwaardig product is (zoals Ramon deed en waarin jij hem als kunstenmaker bijviel), staat nogal los van de realiteit. Dat je het vindt, en op basis daarvan besluit een film niet te zien, is dus je goed recht, net als dat ik het recht heb te vinden dat dat een enge (nauwe) visie is.

Wat er staat. Creatief Übergenot voor de maker als streven brengt het risico van navelstaarderij met zich mee. Dan is maar de vraag of eerdergenoemde dus wel zo'n goed streven is in de kunst. In een hobby is dat streven veel meer op zijn plek.

Het kloterige aan remakes is dat ze dan (vaak onverdiend) opeens bekender worden dan het origineel en voor je het weet ziet iedereen de remake, refereert aan de remake en heeft de videotheek ook alleen maar de remake en niet het origineel en THAT STINKS!

Voorbeeld: Gloria, The talented Mr Ripley, The Thomas Crown Affair, Romeo and Juliet (wél Luhrman, níet Zeffirelli in de videotheek- hoewel feitelijk ik hier niet mag spreken van remake) en ik wil wedden dat er nog veeeeel pijnlijker voorbeelden zijn.

Precies, en wat te denken van Godzilla. Ik ben een liefhebber (zij het in wording) van de originele Japanse Kaiju-eiga, maar als ik het tegen iemand over Godzilla heb, moet ik eerst helemaal uitleggen wat ik precies bedoel, en ik moet daarbij meestal uitvoerig duidelijk maken dat ik niet over die Roland Emmerich-bagger praat. Dat is niet alleen een vervelende verspilling van tijd en energie, maar ook van kostbaar spraakwater!!

Hmm, even een conclusie:

ik vind iets, jij bent het er niet mee eens. Jij vindt iets, ik ben het er niet mee eens.

Even een mooi slotwoord van tovenaar dan:

if you're not pissing people off... you're not making a difference

Op verzoek van Cor op de chat, zal ik nog even reageren op deze quote van Cor.

Ik moet er wel even bij vermelden dat ik reageer vanuit het muziek-perspectief, aangezien ik wel vanuit een muziekmaker kan praten, maar niet vanuit een filmmaker.

Ik ben van mening dat een kunstenaar (en dan heb ik het dus over een musicus) zeker mag streven naar opperste voldoening voor zichzelf. Het risico dat je dan loopt, dat je kunst over en voor jezelf maakt is naar mijn mening ook geen risico.

Kunst is het creatief en origineel tot uiting of voorstelling brengen van gedachten of gevoelens op vaak ontroerende of schokkende wijze (dank je van Dale). Of het nu "egoïstische" kunst is of niet. Stel dat een producer een nummer maakt, waarbij hij voor zichzelf streeft naar opperste voldoening op het creatiegebied, dan kan dit een geweldig nummer opleveren. Hij heeft het in ieder geval geprobeerd. Daar kan ik alleen maar respect voor hebben, aangezien ik zelf "originaliteit" hoog in het vaandel heb staan.

Ik denk dat veel kunst zowieso iets autobiografisch heeft. Je maakt toch iets waar je jezelf in "kan vinden". Je zal voor jezelf toch altijd te maken krijgen met voldoening voor jezelf.

Wat je zegt over kunst voor jezelf gaan maken... dat kan ik niet echt volgen. Wat bedoel je daar precies mee?

Dat je Kunst ook vanuit jezelf maar voor Het Grote Hogere Betere Doel kunt maken. Klinkt stom, maar zoiets bedoel ik wel.

Kijk, heel plat gezegd, makramé op zondagmiddag, dat doet je moeder als hobby, voor zichzelf. Kunst die mensen doet lachen, huilen, nadenken, verbijsterd staan, walgen, juichen, enz, is meer dan dat. IMO.

Oke, dan begrijp ik het. Ik zal nog even verder reageren dan. Kunst die mensen doet lachen, huilen, nadenken, verbijsterd staan, walgen, juichen, enz, kan ook kunst zijn die gemaakt is vanuit een enorm egoïstisch doel, toch? Tenminste, dat is mijn mening. Een voorbeeld:

een producer heeft een nummer gemaakt dat in mijn ogen kunst is. Ik vind het een geweldig nummer, omdat het bijvoorbeeld (1 van de punten) geweldig origineel in elkaar zit. Misschien is de kunstenaar in kwestie wel tot dit resultaat gekomen, omdat hij voor zichzelf zeer origineel bezig wilde zijn.

even iets tussendoor he.. dat IMO zie ik hier supervaak. In Mijn Ogen neem ik aaan?

ok, maar wat is dan die H die er heel vaak tussenzit ?

In My Opinion of In My Humble Opinion neem ik aan.. maar zeker weten doe ik het niet.

dat is het

ok dan.. Duidelijk, ga verder heren!

Ik snap wat je bedoelt, tovenaar. De motieven van de kunstenaar zijn niet echt van belang voor wat Kunst is. Maar je stelde eerder in de discussie dat jij, je verplaatsend in een kunstenaar, vond dat originele kunst meer bevrediging oplevert.

En dat is me dus te subjectief. Maar daar waren we eigenlijk al.

Fijn dat je me al wat beter begrijpt

Maar ik kan er inderdaad wel inkomen dat het erg subjectief is. Het komt vooral voort uit wat je zelf doet. Als je zelf altijd probeert zo origineel mogelijk te zijn, wil je dat bij een ander ook zien. Bij "niet-originele-kunst" heb ik ook meer moeite om op een hoge waardering uit te komen.

Ik weet niet of het al bekend is, maar Ben Afflik en Jennifer Lopez gaan een remake maken van Casablanca..

Was al bekend ja. Play it again, Ben

Dat gaat dus helemaal niets worden ...

wilde net een topic op het forum openen van beste remake ooit, toen ik zag dat er al zo'n topic was.

zelf vind ik cape fear erg goed. ook the magnifecent seven vind ik een geweldige film, maar ik moet ein-de-lijk seven samurai eens zien.

ikz zou eigenlijk geen remake weten die beter is dan het origineel.

Behalve Cape Fear dan.

hoewel ik het origineel uit '62 (toch) weer eens moet zien.

Ik was erg onder de indruk van deze Remake.

Lijkt me eerder een sequel dan een remake!

Ja klopt, maar sequals en series kun je toch wel zien als Remakes van de nr 1 (of origineel)

Star Wars bijvoorbeeld...

vooral de rol van lil' bit schijnt er goed geweest te zijn.