Filmclichés

Geen idee, niet gezien

Onder andere The Crow....

Ook vast al honderden keren gezegd: maar als een politieagent ergens voor opgeroepen wordt moet ie áltijd de andere kant op. En dan 't liefst met ongelofelijk piepende banden.

Als er iemand gewurgd wordt dan is 't met een 20 seconden gebeurt. Terwijl 't in werkelijkheid minuten kan duren.

Commando's of andere professioneel opgeleide moordenaars die iemand de keel doorsnijden. Zo'n beetje de debielste manier om iemand om te brengen. Het slachtoffer is niet meteen dood en zelfs niet verlamd. Wat je dus krijgt is een in paniek geraakte persoon met een slagaderlijke bloeding die wild om zich heen bewegend alles, maar dan ook alles onder 't bloed spuit.

Vanachter bij 't hoofd pakken en het mes schuin omhoog in een van de twee longen steken (in de rug dus). Slachtoffer heeft een klaplong, zakt in elkaar en gaat vanzelf dood.

Dus.

heeft... een... klaplong

Staat genoteerd!

Komt héél vaak voor.. Iemand kiekt door een verrekijker en je ziet 2 cirkels een beetje kwart in elkaar gevormd, terwijl als je door een echte verrekijker kiekt, heb je maar 1 cirkel.

Volgensm mij staat die al in dit Topic, maar je hebt wel gelijk U-96.

Een man die zegt 'even' naar buiten te gaan om sigaren (altijd) te kopen, komt nooit meer terug.

Sigaretten natuurlijk. En volgens mij is dat geen film-cliché maar gewoon een cliché.

Klopt. Ik kan me eigenlijk geen een film herinneren waarin het daadwerkelijk zit.

Oke ik ben iig geval door films op dit cliche gestuit.

Vreemd, ging ik toch net sigaretten halen en ik keerde gewoon terug op moviemeter

Uitzonderingen bevestigen de regel

Ja sommige mensen roken lights.

Of wat dacht je van een enorm filmcliche: ''keep the change'' als het om zal maar zeggen 2 euro gaat.Kijk als het om 5 cent dan....

Misschien zijn wij Nederlanders wel veel zuiniger

En tijdens gevechten worden vele figuranten altijd met één kogel (of pijl) direct doodgeschoten, maar op één of andere manier weet de vijand altijd de hoofdrolspelers (die komen te sterven in de film) zo neer te schieten, zodat ze nog even afscheid kunnen nemen van hun geliefden of hun laatste woorden kunnen uitbrengen ...

Ik kan volkomen begrijpen waarom,maar in principe kan het in 4 sec. het geld worden teruggeven.Het tempo is er gelijk uit zeg

bij de film Jackie Brown krijgt Jackie het geld nog wel terug voor haar pakje wat ze gekocht heeft, maar dat heeft ook weer een reden.

Tarantino laat mensen ook vaak naar de WC (zoals al gezegd in dit topic, dat doen niet veel filmmakers) gaan, heeft ook vaak een reden bij hem.

Sommig cliches overdrijft Tarantino ook enorm. Bijvoorbeeld wegrijdende auto's met goed geknipte beelden met veel lawaai weg laten rijden (de sportauto van Wolf uit Pulp fiction bijvoorbeeld). Ook bij de manier van gesprekken in beeld brengen houdt ie zich heel strak aan de regeltjes en is hij tevens heel creatief en hij haalt ook alle trucks om mooi van scene naar scene te gaan (mooi geknipte overgangen, vaak gepaard met muziek/geluid) uit de kast.

Er wordt vaak nogal negatief gedaan over filmcliches, maar dat is lang niet altijd even terecht.

Pulp Fiction is ook een film bestaande uit 3 grote cliche verhalen.

Misschien een interessante:

Ken iemand een film zonder Cliche?

Lijkt me onmogelijk. Filmtaal berust op conventies, die allen, met een beetje kwade wil, als cliches te betitelen zijn.

In Russian Ark zitten volgens mij geen cliches.

Film-in-1-shot... Ook een cliché... Hooguit her-ijkt.

Tsja, dan kan je in elke film wel een cliche vinden. Hoe definieer jij cliche eigenlijk?

Dat schreef ik hierboven dan ook. Met een beetje kwade wil kan dat.

Volgens de Dikke:

telkens overgenomen, altijd weer gebruikte, en daardoor versleten niet meer 'sprekende' wending of figuur. Syn: gemeenplaats.

Of iets al dan niet versleten is, is natuurlijk een waarde-oordeel en dat discussieert lastig.

Is waar. Ik vind een hele film opnemen in 1 take nog niet versleten (hoe vaak is dat nu gedaan?) dus voor mij is Russian Ark een film zonder cliches . Niet dat ie daar beter van wordt hoor.

't Is natuurlijk een uitvergroting van een scene-in-één-shot, als je kwaad wil.

dus voor mij is Russian Ark een film zonder cliches .

Die slag is aan jou.

Je zou ook kunnen zeggen dat het pogen een film te maken zonder de gebruikelijke grammatica net zo cliché is als de close-up.

Maar ik ben aan het stoken hoor...

De insluiper vergeet altijd het bekende Amerikaanse schuifraam dicht te doen na 't insluipen in iemands huis.

De bewoner van het huis ziet het raam openstaan, en is zo dom om na het dichtdoen niet te realiseren dat er zich insluipers in 't huis kunnen bevinden.

Ik weet niet of 't een cliché is, maar wat mij al jaren opvalt is dat in bijna elke film scenes in elkaar overgaan. Bijvoorbeeld:

In een scene waarin een vrouw naar de zee kiekt, hoor je 'alvast' stemmen van een vergadering de volgende dag.

Dit zie/ hoor je vaak bij sport in een sportzaal. De vorige scene is nog niet afgelopen en je hoort ondertussen al de piepende sportschoenen op de vloer van de sportzaal of de stuitende basketbal ...

Ik ga er vanaf nu extra goed op letten.

Als mensen in een film cocaine snuiven, waarom leggen ze het lijntje dan bijna altijd op een spiegel .. ?