International Documentary Festival Amsterdam - IDFA

De muziekdocumentaire Searching for Sugar Man (2012) heeft afgelopen vrijdag op IDFA de publieksprijs binnen gehaald.

Tevens heeft de film de ' Best Music Documentary' award ontvangen.

IDFA wil blijven groeien | nu.nl/film

"Meer voorstellingen door het jaar heen, op meer locaties en meer activiteiten op internet. "

Het programma is bekend gemaakt maar ik mis toch wel een aantal essentiële titels. Dus alle hoop is nu gevestigd op het IFFR voor Manakamana (Stephanie Spray en Pacho Velez), Costa da Morte (Lois Patiño), Feng Ai / Til Madness Do Us Part (Wang Bing) én Sacro GRA (Gianfranco Rosi). Wel Wiseman en Morris.

Uiteindelijk toch wel weer een heel divers programma met een aantal klassieke documentaires die ik al heel lang wil zien. Heb even snel het programma doorgelopen dus wellicht zie ik nog iets over het hoofd maar hiervoor zou ik gaan:

- A.K. (Chris Marker)

- Ain't Misbehavin (Marcel Ophüls)

- The Art of Observing Life (Marina Goldovskaya)

- At Berkeley (Frederick Wiseman)

- Fahtum Pandinsoong / Boundary (Nontawat Numbenchapol)

- Burden of Dreams (Les Blank)

- The Crash Reel (Lucy Walker)

- Death Row II (Werner Herzog)

- Demonstration (Victor Kossakovsky)

- General Idi Amin Dada (Barbet Schroeder)

- Soy Cuba / I Am Cuba (Mikheil Kalatozov)

- In Vanda's Room (Pedro Costa)

- The Last of the Unjust (Claude Lanzmann)

- Symbiopsychotaxiplasm: Take One (William Greaves)

- A Tale of the Wind (Joris Ivens en Marceline Loridan-Ivens)

- Touki Bouki - Journey of the Hyena (Djibril Diop Mambety)

- The Unknown Known (Errol Morris)

Uiteraard ook het retrospectief van Rithy Panh. Eens even in mijn agenda kijken of ik écht niet een weekend kan langsgaan.

Is het gebruikelijk dat er ook fictie wordt geprogrammeerd?

23/11 lijkt me een leuke dag met Milestones, Boundary en A.K.

denk dat ik die wel ga doen

Had Ice (1970) sowieso op mijn lijstje staan om binnenkort eens te doen en die zou dan nu gelijk een mooie opwarmer zijn voor Milestones ... en Ran (1985) moet ik ook nog steeds zien, daarmee zou ik gelijk een tweede leuke combi te pakken hebben met A.K.

Als het tussen 'Fictie / Non-fictie' en 'Documentaire / Drama' in zit wel, McSavah.

Ik wilde er nog bij zeggen: afgezien van mengvormen. Want Touki Bouki en Soy Cuba vallen zelfs daar niet onder.

als iemand dat als zijn favoriete film bestempeld kan het dus best

beide films zeggen ook nog eens iets over de tijd en het land waarin ze zijn gemaakt, dat zal nog wel meespelen, echt genre-werk oid is volgems mij nog niet gedaan op het IDFA

Die films vallen inderdaad onder de (documentaire) top 10 van Rithy Panh. Beetje gesmokkeld dus blijkbaar. Zie dat er ook nog een 'Based on the Same Story' programmaonderdeel is waar ook fictiefilms worden vertoond en vergeleken worden met hun non-fictie tegenhanger.

Voeg je die gelijk even toe dan

ben niet zo toevoegerig de laatste tijd, maar ben er zeker van dat die tzt wel zal verschijnen... anderen zijn daar namelijk gelukkig heel bedreven in

Als we dan toch smokkelen had Rithy Panhs fictie debuut Neak Sre (1994) ook niet misstaan (DVD is schreeuwend duur - (edit: een betaalbare gevonden en meteen maar besteld).

Maar het is leuk dat Touki Bouki komt, die heb ik ook nog steeds niet gezien, tenzij. A.K. staat trouwens op de Nederlandse S.E. uitgave van Ran.

Vandaag toch maar weer 2 IDFA documentaire meegepikt.

4* Desert Runners (Echt geweldig)

2,5* The Special Need (Matig)

Gisteren Return to homs gezien. Indrukwekkend. Waarom staat deze niet op de site?

Nog niemand had 'm toegevoegd. Dat is wel opmerkelijk voor de openingsfilm van IDFA...

Bij deze alsnog:

Return to Homs (2013)

Zaterdag

Powerless (2013)

En The Devil's Lair gezien (en toegevoegd op mm).

Allebei aanraders; zeker gezien de q&a's...

Zondag zes IDFA films in ForumImages te Groningen, het programma is inmiddels bekend.

Ik geef geen cijfers aan docu's, maar even een korte impressie van m'n ervaringen bij de Groningse IDFA-variant:

#chicagoGirl -- The Social Network Takes on a Dictator - Zeer indrukwekkend verslag van de revolutie in Syrië en de rol van sociale media daarin. Brok in de keel, meermaals.

Dangerous Acts Starring the Unstable Elements of Belarus - Aardige poging om de oppositie tegen de laatste dictator van Europa (in Belarus) aan de hand van een theatergroep te belichten. Valt echter in het niet bij nummer 1. Daarbij straalt het iets teveel het verwijt "doe er iets aan" uit.

The Good Son - Israëlische jongen laat zich zonder dat zijn ouders het weten (maar wel op hun kosten) ombouwen tot vrouw. De film komt niet echt verder dan z'n uitgangspunt als je het mij vraagt. Wordt ook veel te weinig gedaan met het concept de van de eigen geschoten beelden.

Whatever Forever: Douwe Bob. Bijzonder matig portret van een getalenteerd singer-songwriter. Blinkt vooral uit in lege uitspraken en gebrek aan levenservaring. Laatste shot is wel mooi.

Sound of Torture. Eritreese vrouw strijdt voor vrijlating van gevangenen uit martelkampen in de Sinai-woestijn, gerund door bedoeïenen. Documentaire van het type: stort een bak ellende over de kijker uit. Onmogelijk een waardeoordeel over te geven.

Twin Sisters. Schattig niks-aan-de-hand verhaal over een ééneiige Chinese tweeling die op twee verschillende continenten worden opgevoed. Leuk, maar niet echt speciaal.

Waarom niet?

Verschillende redenen. Vind het allereerst ten opzichte van fictie appels met peren vergelijken, dus dan bewaar ik m'n stemmen liever voor fictie. Daarnaast is het doel van een docu wat mij betreft een andere dan dat van een film; een film is een kunstuiting, een docu probeert vaak allereerst iets over te brengen. Bij een beoordeling zeg je eigenlijk direct ook wat over de inhoud als zodanig, en dat is voor mij niet iets waar ik sterren op wil plakken. Daarbij vind ik dat in docu's de vorm vaak sterk ondergeschikt is aan de inhoud (maar misschien heb ik niet een representatief beeld van documentaires in de volle breedte), wat een beoordeling des te meer een beoordeling maakt van het punt dat de docu wil maken, en niet van het kunstzinnige aspect ervan.

Beste voorbeeld van de spagaat die een sterrenbeoordeling voor docu's oplevert in het rijtje hierboven is Sound of torture; dit behandelt een vreselijk onderwerp dat verder nauwelijks aandacht krijgt, en als zodanig is het een noodzakelijke en belangrijke documentaire. Maar dat is puur de inhoud, vanuit kunstzinnig oogpunt is deze docu op z'n best middelmatig te noemen.

Hectisch weekje achter de rug, vandaar nu pas een reactie, maar ben vijf volle dagen op het IDFA geweest. Hieronder mijn lijstje:

- The Unknown Known

- Song from the Forest

- The Missing Picture

- Muscle Shoals

- The Crash Reel

- The Return to Homs

- Putin's Games

- Narco Cultura

- The Last of the Unjust

- The Trouble with Aid *

- Master of the Universe *

- Ukraine Is Not a Brothel *

- General Idi Amin Dada

- Ne Me Quitte Pas

- Ai Weiwei: The Fake Case *

- Menstrual Man (samen met korte docu Grandfather) *

- In the Wake of Stalin *

- Manhunt *

- Mission Congo

- Salinger

Films met een * staan nog niet op de site dus die zal ik tzt even moeten toevoegen Eigenlijk geen enkele tegenvaller dit festival, elke film scoort wel een voldoende bij mij. Kijk al uit naar volgend jaar maar eerst even de docu's opsnorren die ik niet heb gezien tijdens deze editie en dat is ook een best lijstje kan ik je zeggen!

Wat zijn de toppers van dit lijstje en waarom, Art?

Mr Thee

Ne Me Quitte Pas: Deze docu gaat over twee Waalse boezemvrienden die al drinkend hun dagen slijten en dat brengt pijnlijke, grappige en ontroerende momenten met zich mee. Of het nou gaat om een zelfgeschreven gedicht, of een Carnavalsavond of een bezoekje aan de tandarts; elke scene is een voltreffer. Voor mij de absolute winnaar van het IDFA 2013.

Ai Weiwei The Fake Case: Deze Kafkaiaanse docu laat op indringende wijze de strijd zien van de Chinese kunstenaar tegen de overheid tijdens zijn proefverlof. Hij blijft provoceren op welke manier dan ook maar niet tegen elke prijs want hij heeft ook nog een morele verplichting tegenover vrouw en kind. Grote bewondering ook voor hoe hij zijn ellende en voortdurende strubbelingen weet om te zetten in nieuwe kunstprojecten, een boeiend portret dus van een inspirerend en bijzonder moedig man.

The Crash Reel: In eerste instantie ligt de focus op het snowboarden en de weg van Kevin Pearce naar de Olympische Winterspelen in Vancouver maar het is zoveel meer! Doordat de maakster ook gebruik maakt van de vele familiefilmpjes ontstaat er een intieme inkijk in het leven van de familie Pearce en dat is op sommige momenten best confronterend maar ook boeiend. Het kijken meer dan waard!

Goud!

De eerste draait in de bios meen ik. De andere twee mogelijk ook (wel al voorbij zien komen op info op filmsites); mooie bevestiging. Voeg ze toe aan de lange wishlist!

IDFA verplaatst naar Amstel | nu.nl/festivals

Het festivalhart verplaatst zich van het Rembrandtplein naar enkele cafés en theaters langs het water in de hoofdstad. Bioscoopzalen Tuschinski, De Munt, EYE en de Brakke Grond blijven de hoofdlocaties van het documentairefestival dat plaatsvindt van 19 tot en met 30 november.

Wat bedoelen ze dan met festivalhart? Er was verder toch geen drol te doen op dat plein?

Framing Reality

Huppa, F for Fake én Salaam Cinema te zien tijdens het IDFA.

De competitie is bekend gemaakt. Waaronder weer een interessante Thaise. En verder zo scrollend door het gehele programma zie ik vooral veel (obscure) oude titels die ik graag zou willen zien. Maar ook nieuwe documentaires. Mijn lijstje:

- Waiting for August (Teodora Ana Mihai)

- We Come as Friends (Hubert Sauper)

- En Construcción / Work in Progress (José Luis Guerín)

- Tire Dié (Fernando Birri)

- El Sol del Membrillo / Quince Tree of the Sun (Victor Erice)

- Tanjuska ja 7 Perkelettä / Tanjuska and the 7 Devils (Pirjo Honkasalo)

- El Lugar Mas Pequeño / The Tiniest Place (Tatiana Huezo)

- Somboon (Krisda Tipchaimeta)

- The Salt of the Earth (Wim Wenders en Juliano Ribeiro Salgado)

- Salaam Cinema (Mohsen Makhmalbaf)

- Startup.com (Chris Hegedus en Jehane Noujaim)

- Geschichte der Nacht / Story of Night (Clemens Klopfenstein)

- Red Army (Gabe Polsky)

- Racetrack (Frederick Wiseman)

- Paris Is Burning (Jennie Livingstone)

- Pekka (Alexander Oey)

- Jogo de Cena / Playing (Eduardo Coutinho)

- Portrait of Jason (Shirley Clarke)

- Punishment Park (Peter Watkins)

- National Gallery (Frederick Wiseman)

- Nieuwe Rijksmuseum – De Film (Oeke Hoogendijk)

- Nun va Goldoon / A Moment of Innocence (Mohsen Makhmalbaf)

- Letter to Jane: An Investigation about a Still (Jean-Luc Godard en Jean-Pierre Gorin)

- The Lion Hunters (Jean Rouch)

- The Look of Silence (Joshua Oppenheimer)

- Killer Slope (Geertjan Lassche)

- I Am Here (Lixin Fa)

- Je Veux Voir / I Want to See (Joana Hadjithomas en Khalil Joreige)

- Iris (Albert Maysles)

- The House Is Black (Forough Farrokhzad) (!)

- How to Smell a Rose: A Visit with Ricky Leacock at his Farm in Normandy (Les Blank en Gina Leibrecht)

- F for Fake (Orson Welles)

- De Platte Jungle / The Flat Jungle (Johan van der Keuken)

- Waterlijken / Floating Bodies (Nelleke Koop)

- Eyes of Stone (Nilita Vachani)

- dial H-I-S-T-O-R-Y (Johan Grimonprez)

- Les Plages d'Agnès (Agnès Varda)

- 12th and Delaware (Heidi Ewing en Rachel Grady)

- 1974, une partie de Campagne (Raymond Depardon)

En wat oud spul van Heddy Honigmann zelf natuurlijk.

Poeh, daar zitten een hoop klassiekers tussen. Toch eens heen gaan.