Casa d'Appuntamento (1972)

Aardige whodunit met giallo-elementen (onbekende moordenaar, vrouwelijk schoon, kleurgebruik, cameraposities) maar geen echte giallo zoals tagline doet vermoeden ('this 1972 giallo is a riot from beginning to end...Groovy). Film is dik in orde maar ook niet meer dan dat. Bij vlagen ietwat chaotisch maar er wordt behoorlijk in geacteerd en het is altijd een lust om naar Anita Ekberg te mogen kijken. Evelyne Kraft is de eyecatcher van de film (als Elenore) wat mij betreft en verder vertoont Roberto Sacchi veel gelijkenis met Humprhey Bogart. French Sex Murder heeft wel een ietwat low-budget uitstraling. Desalniettemin voldoende voor anderhalf uur kijkplezier.

Soort kruising tussen slasher,noir-spoof en sex-comedy,de hele film neemt zich trouwens niet serieus.Geset in een belle de jour achtig Parijs' bordeel voor de betere kringen,geeft deze film niet de sleaze waar je op hoopt,verder dan wat blote boobies komt het niet.Een doodzonde met actrices als Bouchet (die helaas als eerste wordt afgeslacht na slechts een paar minuten),Neri en Stahl (who gives a fuck about die oude Ekberg).Daar staat tegenover dat we Howard Vernon,die een niet geheel onbelangrijke rol heeft als forensisch arts, ook niet naakt te zien krijgen.

Wat die noir-spoof betreft:de film is opgezet als een typisch noirish flashbackverhaal,ingeleid door inspectur Fontaine,die dus volkomen is gemodelleerd naar Bogey.Zoals reeds opgemerkt is de fysieke gelijkenis verbluffend,maar helaas moet Sacchi het doen zonder briljante wisecracks.

De regie is matig en rommelig te noemen,de soundtrack ben ik eigenlijk al vergeten.Opvallend is de gore,of liever de idiote effecten die voor gore moeten doorgaan.Naar het schijnt het werk van de man die ook ET maakte,dus diens lelijkheid was wellicht onopzettelijk.

Weinig opvallend en zwalkend, maar vermakelijk filmpje dat best sfeervol is.

Sfeervolle thriller met heel wat aantrekkelijke dames en typische giallo-elementen. Echt spannend wordt het helaas niet. Daarvoor is de ontknoping te zwak uitgewerkt die eigenlijk al in het begin wordt prijs gegeven. De eerste gedachte wanneer ik de inspecteur zag, koppel je meteen aan H. Bogart. 6/10

Ik dacht regelmatig dat ik naar een klucht zat te kijken met die rare Humphry Bogart-look-a-like als 'inspecteur'. Die Italianen wisten ook wel hoe ze een film moesten verpesten met die rare overacting en rommelige regie. De dader is al meteen duidelijk, dat helpt ook niet mee. Ik kon die vrouwen niet uit elkaar houden (wat een lelijke wijven zeg), maar eentje had hairy armpits en niet zo zuinig ook.

Het enige aardige was het Parijse straatbeeld en een soort vlucht van de 'dader' in een Peugeot 403 sedan (die reden van geen meter). En een slecht uitgewerkte achtervolging in de Eiffeltoren. Wat grappig is, ze konden geen bloed maken in de jaren zeventig. Het ziet er altijd uit als rode verf of ketchup. Ach, ik moet gewoon niet meer naar dit soort films kijken. Eigen schuld dikke bult.