The Drownsman (2014)

Moderne Nightmare on Elm Street.

Beetje dezelfde opzet. Maar in plaats van slaap horen de acteurs hier bang te zijn van water. Ook niet de meest eenvoudige job. En geen Freddie uiteraard, maar een andere vermoorde gek die terugkomt om wraak te nemen? Of toch iets van die strekking, want er moet natuurlijk ook nog een klein twistje bij.

Maar op zich is het best leuk gedaan allemaal, veel beter dan Ejecta in ieder geval. Je zou niet zeggen dat het van dezelfde regisseur komt. Originaliteit hoef je alleen niet te verwachten, deze film mikt vol op de klassieke formule en doet dat met veel overtuiging.

Visueel best aardig. Sfeervolle verlichting en degelijk camera werk. Acteerwerk is ook voldoende. Beetje zwakjes op sommige momenten, maar ook weer niet dramatisch amateuristisch. Echt goor wordt het niet, echt spannend ook niet of je moest in je leven nog niet veel van dit soort films gezien hebben.

Als tussendoortje dus best leuk. Volgens het aloude recept van Freddie, Candyman en soortgelijke films, maar dat een moderne update. Geen 80s vibes trouwens, zover wordt de ode dan weer niet doorgetrokken. Maar verder best kundig uitgevoerd.

3.0*

Redelijk filmpje dit......verwacht geen gore of superspannende dingen(helemaal niet als je al wat horrorfilmpjes achter de rug hebt)want het blijft jammer genoeg allemaal binnen de lijntjes.

Dat is ook gelijk het minpunt van deze film.....te voorspelbaar en niet horror genoeg,maar helemaal negatief vind ik het niet....het is allemaal best leuk verzonnen en ook de badguy is lelijk genoeg om voor een maniac door te kunnen.

Ik vond het eigenlijk best vermakelijk allemaal....maar van mij mocht er wel wat"blood and guds"aanwezig zijn.

Visueel helemaal geen vervelende film.....acteerwerk kon vooral bij sommige meiden wat beter....de hoofdrolspeelster vond ik wel aardig.

KRAP AAN 3 sterren.

Een technisch goed verzorgde productie. Het acteerwerk is redelijk tot goed.

Het verhalende uitgangspunt is origineel. Een goed idee is echter nog geen goede film. De film mist spanning en beklemming. Het gebrek aan spanning wordt veroorzaakt door zich herhalende situaties. Er is te veel herhaling van zetten. Scenes gaan op elkaar lijken. En ja, de nadruk komt in dat geval erg op het "monster" te liggen. De ster van de film blijkt dan helaas niet bijster interessant of eng te zijn.

Toch een vereiste voor zo'n creatuur, lijkt me.

Onderhoudende,niet bloederige thriller met enkele goede "Freddy Kruger"-achtige scènes.

Wat mij vooral opviel,was het gebrek aan mannelijke acteurs,zodat de bijna obligate

romantische en/of vrij-scènes achterwege bleven.

Zo kan het dus toch ook!

En door...

Typisch horror filmpje. Beetje mosterd hier en daar gehaald. Maar het miste wat eigenzinnigs wat ziel. Het idee was me ook te slap. In Nightmare zijn het je dromen, dat snap ik meer. Die kunnen wel eens eng zijn. Maar dit idee is wat vergezocht. Het zorgt niet voor een beetje herkenbare angst bij de kijker. Tenzij je water vrees hebt ofzo. Maar denk dat een zwembad meer tot de verbeelding had gesproken dan je eigen ligbad. Dat is voor mij altijd heerlijk genieten.

2 sterren.

“Dabrowsky. During his speech. He called you the 'afraid of honor.'

It sort of became the running joke of the night.

Hannah did not find it funny.”

Heb je watervrees of wat voor een fobie dan ook waar het over liquide substanties gaat, dan is het misschien wijselijk om deze film links te liggen, want het is een nogal vochtige bedoening. Spijtig genoeg viel het hele spektakel na een tijdje in het water (hoe toepasselijk). Dat dit uiteindelijk een ontgoochelende slasher film werd (het is alleen water dat rondspat in plaats van menselijk bloed), staat als een paal boven water (alweer toepasselijk). De meeste doorsnee, niet al te originele horrors, volgen de welbekende gouden regels uit dit genre. Ten eerste heeft het hoofdpersonage steeds iets te maken met de angstaanjagende dreiging die het leven van de protagonisten zuur maakt. Ten tweede is er natuurlijk niemand die het hoofdpersonage gelooft. En ten derde is zo’n doorsnee film nooit volledig opgelost op het uiteinde. Geloof me, “The drownsman” houdt zich netjes aan deze regels.

De openingsscene was nochtans veelbelovend en op een bepaalde manier schitterend in beeld gebracht. Het moment waarop de jonge vrouw haar hoofd achterover wierp in het bad waarbij haar lange haren in een perfect synchrone beweging een watermassa naar achter zwiepte, leek wel recht uit een reclamefilmpje voor shampoo te komen. Spijtig genoeg werd dit uiterst esthetisch vormgegeven beeld niet herhaald in de rest van de film. De rest zag er uiterst banaal en gewoontjes uit. Nergens voelt het echt bedreigend en angstaanjagend aan. De manier waarop de slachtoffers aan hun einde komen, is regelrecht belabberd. Word je bleekjes rond je neus bij het aanschouwen van bloed, dan kan ik je geruststellen. Geen spat bloed is er hier in deze film te bespeuren. Sterker nog, datgene wat eigenlijk niet bestand is tegen water, blijkt hier het wapen te zijn om de demon te overwinnen. Ik dacht eerder dat een dweil een afdoende wapen zou zijn, zodanig dat je de snoodaard kon bijeen dweilen.

Wat me het meeste stoorde waren de drie hartsvriendinnen van Madison (Michelle Mylett). Drie betweterige onnozele grieten die ondanks dat ze razend zijn over het feit dat Madison de bruiloft gemist heeft van haar beste vriendin, toch zo goedhartig zijn om hun vriendin te helpen met haar vervelende fobie. Dit met behulp van een medium die al wat ervaring heeft met zulke gevallen, want volgens haar expertise zou het wel eens om een “haunting” kunnen gaan (“Let's not call them hauntings.”). Uiteindelijk passen ze toch redelijk sadistische manier toe om Madison op een wel extreme manier van haar fobie af te helpen, door ze onder te dompelen in een bad. Als verstandige mens zou je toch eerder professionele hulp opzoeken.

Zoals altijd vind ik ook wel eens iets positiefs in een film. De oorzaak waardoor het demonische gedeelte is ontstaan, kan je wel hoogst origineel noemen. Ook de manier waarop het gebruik maakt van het medium water, op welke manier dan ook, was niet slecht bedacht. En natuurlijk was het acteren van Michelle Mylett bewonderenswaardig. De manier waarop ze gestalte gaf aan haar panische angst tijdens de opduikende verschijningen, was zeker prijzenswaardig. En de momenten dat “The drownsman” zelve opduikt, was redelijk geslaagd maar verre van bloedstollend. Spijtig genoeg is dat ook het enige positieve en is de rest niet meer dan een storm in een glas water ! (Sorry, kon het niet laten)

1.5*

Een horrorfilm die enkele gelijkenissen toont met A Nightmare on Elm Street. Helaas is dit het beste gegeven van deze film. De killer ziet er bij vlagen redelijk spooky uit, totdat hij helaas met het gezicht vol in beeld werd gebracht. Buiten deze killer bevat de film weinig spanning waardoor de film gewoonweg op een aantal momenten erg saai is. Ook is het een tegenvaller dat deze bloedeloze film geen interessante horrormomenten kent. Op zich heeft dit verhaal nog wel potentie, maar de uitwerking is helaas best bedroevend te noemen.

Zo slecht was dit niet!

Een vrij eenvoudig, oude school eerbetoon aan de creatie's van weleer (Freddy Krueger, Candyman) Monsters die ons uit de stoel lieten springen door geloofwaardige alledaagse dingen. Hier is het Madison (Michelle Mylett) die na een traumatische bijna-verdrinkingservaring een verlammende angst voor water ontwikkelt. Onderdeel van haar Hydrofobie is een duister figuur, een killer van de andere kant; de "Drownsman" die overal waar water is, klaar lig om je te grijpen. Regelmatig is de film erg mooi vormgegeven en met een goede atmosfeer in plaats van bloed, gore en een overmaat aan FX te gebruiken. Als je opgroeiend met soortgelijke films, kun je zeker zien op wiens werk het is geïnspireerd, maar Chad Archibald (en mede-schrijver Cody Calahan) weten er nog genoeg eigens in te stoppen. Sebastian Donner is een prima toevoeging aan de al bestaande angstaanjagende monsters, eentje waarvan ik best meer van wil zien!