Edges of the Lord (2001)

Misschien dat iemand later van gedachte verander... Heb ook weleens dat ik een film later toch verhoog of verlaag.

Over de film dan. Alles is prima verzorgd aan deze Amerikaanse/Poolse coproductie en op locatie geschoten in Polen. De cinematografie van de Pool Pawel Edelman is oogverblindend, alsmede de muziek van Jan A. P. Kaczmarek. Ook schetst de film een uitstekend beeld van de situatie in in het land tijdens de Tweede Wereldoorlog. Aardig meeslepende, kleine film.

Nou ! Inderdaad! Ontzettend knap voor zo'n klein jochie.

Ik moest wel wennen aan de ongelofelijk irritante en onnodige Slavische accentjes! Maar aan de andere kant: alle lof voor de accenten-trainer, want die kinderen houden het wel de hele film consistent vol, erg knap!!!

Misschien was dat nodig vanwege de aanwezigheid van de vele (Poolse?) actuers in de film?

Desondanks toch een aardige film, die naarmate hij vordert steeds sterker wordt. Dafoe vind ik geen meerwaarde in de film (zijn rol is daarvoor te klein!).

Op sommige momenten emotioneel, verders normaal filmpje dat niet boven andere films uitsteekt.

Acteren was goed en tijdsbeeld waarin het zich afspeelt was goed gedaan.

3,5 ster

Pakkend maar niet overtuigend. Speelt heel makkelijk in op emoties, met de droevige oogjes van Osment en de verschrikkelijke dingen die kinderen in de oorlog moesten zien en ondergaan. Wat ik dan niet zo denderend vond, was Tolo, die opoffering en martelaarschap voorstelde. Het schoot me wat in het verkeerde keelgat dat de regisseur van zo'n jong ventje een soort Jezus-figuur wilde maken.

De dromerige zomerse scènes in een Pools boerendorpje oogden prachtig en ook enkele meer heftige scènes maakten indruk zoals een verkrachte Maria die zich in foetushouding oprolt in het water Maar zoals gezegd, de moraal en symboliek primeren heel sterk, wat ik dan een wat minder positief punt vind. Het ligt er gewoon te dik op.

Een mooie film met mooie beelden en een aardig verhaal. Nadeel is wel dat de personage van Tolo niet echt geloofwaardig is, iets wat hier al vaker is aangehaald. Een kind op die leeftijd houdt zich (gelukkig) nu eenmaal niet bezig met religie of zelfopoffering. Het sentiment wat de film daarmee bij de kijker probeert op te roepen vind ik ook wel geforceerd.

Voor een goede W.O.II-film met kinderen in de hoofdrol verwijs ik naar Elle s'appelait Sarah (2010). Die vond ik ook beter dan The Boy in the Striped Pyjamas.

Eindelijk dan weer herzien na zoveel jaar, acht jaar, en zou hij weer aan de verwachtingen voldoen? Helaas niet meer. De bovenstaande woorden staan nog steeds maar ja, ook als kijker ontwikkel je steeds verder, zie je dingen, krijg je eelt op je ziel.

Nog steeds een bijzonder aardige drama. Goed geacteerd door de veel al jonge acteurs. Een heel aardige verhaal en gezien de afloop wellicht inspiratie voor John Boyne met zijn Boy with the striped pyama.

Terug naar de film, een aantal kinderen die gevoed door geestelijke William Dafoe, prima rol, het geloof verder verkennen en een van de kinderen verliest zich daar nog al in. Ondertussen tal van andere subverhaaltjes zoals list en bedrog en achterdocht in het dorp en afpersing van Joden.

Zoals gezegd, aardig drama met veelal kinderen die de hoofdrol spelen.