Our Vinyl Weighs a Ton: This Is Stones Throw Records (2013)

Oeh. Must see.

Hell yeah! Samen met Def Jux een stal vol frisse hip-hop.

Tyler de Schepper? Heb maar even een correctieverzoek gedaan.

LOL, nu nog een R er tussen.

Maak er dan meteen ook Snoop D-O-double-G van. Synopsis is duidelijk geschreven door iemand met weinig kennis van zaken. Of door een vertaalcomputer.

P.S. "...nooit eerder vertoondddddd..."

Het is niet de eerste keer dat de beknopte beschrijving stroef loopt en vol foutjes zit. Ik weet niet hoe de MoMe crew te werk gaat maar het is misschien geen slecht idee om iemand aan te stellen, als een soort eindredacteur, die zich enkel daarover buigt. Iemand met gevoel voor taal en eerbied voor de Nederlandse spraak.

Leuk gemaakte documentaire over één van de grootste onafhankelijke hip-hop labels, die zich eigenlijk met wel meer dan hip-hop bezig houden.

Als je bekend bent met de muziek en artiesten die van Stones Throw vandaan komen maar geen die-hard fan bent, dan zal je deze documentaire zeker waarderen.

Voor mij als grote fan van Stones Throw en bepaalde artiesten binnen het label was het echter niet helemaal wat ik had verwacht. Deze docu is vooral een biografie van Peanut Butter Wolf. En hoewel bepaalde artiesten (Madlib, Dilla) en cruciale periodes binnen de ontwikkeling van het label (Charizma, de ontdekking van artiesten als Mayer Hawthorne, Dam-Funk) wel de aandacht krijgen die ze verdienen, ontbraken er naar mijn mening meerdere artiesten die ook een belangrijke stempel op het label hebben achtergelaten.

Nou heb ik begrepen dat sommige artiesten geen behoefte hadden om mee te werken aan deze docu, en daar zit dan ook precies het gemis. MED, Dudley Perkins, Georgia Anne Muldrow, Karriem Riggins; nergens te bekennen. Heel veel aandacht voor Gary Wilson, The Stepkids, Folerio (PBW's alter ego) en anderen, maar MF Doom en Guilty Simpson hoor je maar vrij kort, en van Aloe Blacc (het grootste commerciële succes van Stones Throw) alleen een archiefbeeld. Komt ook nog bij dat bekende artiesten buiten het Stones Throw universum ook naar hun mening werd gevraagd (dat maakt de docu natuurlijk wat toegankelijker). Sommigen hadden best wat zinnigs te melden (Questlove, Mike D, Common), maar Kanye West had overduidelijk even snel iets op papier gezet en uit zijn hoofd geleerd. Los van zijn respect voor Dilla had hij niks zinnigs te melden. Kanye is aanwezig omdat Kanye, that's it.

Over het geheel een leuke onderhoudende documentaire, en zoals gezegd zeker aan te raden voor diegenen die Stones Throw kennen zonder het achtergrondverhaal. Een die-hard fan van het label mag zijn/haar eigen kennis van het label gebruiken om de docu aan te vullen met de informatie die naar jouw (en mijn) mening ontbreekt.

Toffe Docu. Wist het verhaal niet achter Stones Throw, was alleen n groot madlib fan ^^ Leuk om te horen hoe t label tot stand is gekomen, maar idd jammer om andere artiesten (zoals Dudley Perkins _-_) niet te horen.