Para Que No Me Olvides (2005)

Deze film is in diverse filmfestivals te zien geweest, en dat komt met name vanwege het verhaal, dat veel ruimer is dan de plotomschrijving doet vermoeden.

De titel, die je kunt vertalen als: 'Zodat je me niet vergeet' raakt het hoofdthema aan: de herinnering, zowel de persoonlijke als de gemeenschappelijke. Over het laatste is er in Spanje veel te doen geweest, om de herinnering aan de Spaanse burgeroorlog objectief in stand te houden. Herinneringen zijn selectief, subjectief, voor iedereen anders, en men moet eerst iets willen zien om het te herinneren.

Irene ziet de dingen zoals ze graag wil, wat er niet past, zoals de liefde van de vriendin van haar zoon, die zij te min vindt, ziet ze niet. Haar vader, die door ouderdom met zijn geheugen begint te worstelen, ziet wat hij zich wil herinneren. Het nare van de burgeroorlog heeft hij al verwerkt. Het (niet) 'zien' van Irene wordt in de film o.a. met een personage (een blinde vrouw) weergegeven. Erg artistiek uitstapje, maar moeilijk in het verloop van het verhaal te plaatsen, net als de worsteling van de opa met zijn geheugen.

Ondanks de interessante poging vind ik de regie helaas wat falen in het overbrengen van het verhaal. Het lijkt wel of alles in deze film verteld moet worden, het zien, die twee soorten herinneringen, en daarnaast het plot die bovendien ook verrassingen in petto heeft. Iets teveel hooi op het vork wat mij betreft.

En dat gaat ten koste van al het andere. Camerawerk is, op een enkele uitzondering na, erg simpel. Ook wordt nauwelijks gebruik gemaakt van licht en schaduw. Daardoor ontstaat er geen sfeer die de kijker meetrekt. Muziek is matig, en de dialogen zijn soms geforceerd. Flink belicht en met de camera op de neus kun je het op momenten zwakke acteerwerk ook moeilijk 'niet zien'. En dat is verrassend, want de oudere acteurs zijn ouwe rotten in het vak, en Marta Etura weet ook wat acteren is. Toch komen hun kwaliteiten in deze film niet naar buiten.

Het verhaal lijdt daar ook onder en werd soms vermoeiend. Deze film vereist eigenlijk een tweede kijkbeurt, ik hou het voor deze keer op 2,5 a 3 sterren.