The Passage (2011)

Interview.

Het lijkt wel of de zon in de films van Roberto Minervini - net zoals bij Terrence Malick - symbool staat voor Gods nooit aflatende voorzienigheid. Hoe moeilijker de situatie, hoe sterker de lichtinval. In ieder geval is de zon / licht + de existentiële / Christelijke ondertoon erg belangrijk voor. Kortom een zielsgenoot.

Ja, die scene in het maisveld is zeer Malickiaans! Wondermooi hoe hij op zo'n visuele manier een oveweldigend gevoel van berusting en hoop weet op te roepen.

Mooie film dit weer, mijn vierde Minervini en ik kan wel zeggen dat hij zo langzamerhand een van mijn filmhelden geworden is. Hij weet altijd bijzonder fascinerende portretten te maken waarin hij op een of andere manier zowel het unieke van het karakter alsook iets existentieels, iets universeel menselijks weet te verwerken. Een en al compassie en mededogen. Minervini opent je de ogen voor realiteiten die je normaal niet snel in je leven toelaat: moeilijke situaties, mensen aan de rand van de samenleving, uitzichtloosheid, machteloosheid. Maar ook altijd is daar die voedende, inspirerende sprank geloof, hoop en liefde. Noem het christelijk, of meer algemeen humanistisch (zo je wilt). Minervini biedt je een (filmisch) perspectief, een mogelijkheid jezelf te overstijgen.

Iets plotgerichter dan de rest van zijn werk, met de nadruk op iets. The Passage is een minimalistische roadmovie. Drie lost souls die elkaar even nodig hebben. Wederom zeer mooi. Met een scene tegen het einde dat misschien wel haast de kern van het mens zijn raakt. De zwemscene, een moment van geluk dat tijd, plaats en situatie ontstijgt.

Totaal unieke regisseur die door Eye al wat meer erkenning kreeg, maar eigenlijk nog steeds te onbekend is. En tot nu toe heel erg trouw aan zichzelf en heel consistent.

mooie kleine film, groots in zijn formaat.

Kijk zo zie ik de VS graag, met een mooi grof korreltje in de film. Roadmovie dus het verhaal maakt allemaal iets minder uit, grofweg heeft onze hoofdrolspeelster net te horen gekregen dat de kanker terminaal is en ze nog enkele weken heeft. Laatste hoop is een gebedsgenezer en ze chartert een net uit de gevangenis vrijgekomen man met een auto en onderweg pikken ze ook Harold nog op. Aantal erg mooie scènes in deze film, die wel wat aanlooptijd heeft voor de reis echt gaat starten.