The Ice Follies of 1939 (1939)

Ik snap al de kritiek niet. Ja, de titel is bedroevend slecht en het script is nou ook niet bepaald materiaal van Shakespeare, maar er was echt niets mis mee. De vonken springen niet echt van het scherm bij Stewart en Crawford, maar er zat ook niet een romantisch verhaal in verwerkt. Het is meer een luchtig verhaaltje over hoe alles te werk ging achter de schermen bij een film (in die periode). Om de tijd op te vullen, pronken veel schaatsers met hun talenten en is er een belachelijk lange eindscène van de première van "Sandra Lee"'s nieuwe film, die overigens in Technicolor is opgenomen!

Olympisch kunstschaatskampioene Sonja Henie vierde in de jaren 30 bij de filmmaatschappij Fox triomfen op het witte doek met haar schaats-revue-speelfilms.

Filmmaatschappij MGM dacht in 1939 daar wel een graantje van mee te pikken en kwam met deze film: The Ice Follies of 1939".

Het werd een dure productie , waar kosten noch moeite voor werden bespaard.

Zo werden de beroemde schaats-follies ingehuurd, daarnaast de beroemde kunstschaatster Bess Ehrhardt en voor de hoofdrollen grote sterren : Joan Crawford, James Stewart , Lew Ayres en Lewis Stone.

Joan Crawford had net twee flops achter de rug ("The Shining Hour" en "The Bride Wore Red") en was toe aan een nieuw succes.

De finale van de film zou een schitterende ijs-show in technicolor worden.

Ondanks het grote budget en de sterren werd de film een ramp en een enorme grote flop.

Voor mij geen verassing : het verhaal is werkelijk belachelijk , de revue scenes zijn oersaai en slecht in beeld gebracht , de kleurrijke finale is -ondanks dat Crawford er fantastisch uitziet- , erg zwak en haalt het in de verste verte niet bij de Sonja Henie -spektakels.

Deze verschrikkelijke film betekende bijna het einde van de carriere van Joan Crawford bij MGM , gelukkig maakte haar hoofdrol in de succesvolle film "The Women" uit datzelfde jaar het weer enigszins goed.